Giyindim, Süslendim, Hadi Gelin de Bir Fotoğraf Çekilelim Dedim

Allahım sanki bebekler, bir poz yakalayana kadar yamulduk :D

Yakam bağrım dönmüş,  fotoğrafı çeken haber vermiyor.

Biri benim gelesim yok diyor, diğeri şimdi mi diyor.

Neyse sonunda hallettik.

Anneler günü hediyemiz erkeklerimin hazırladığı kahvaltı sofrasıydı. Bir an iftara yetiştiremeyecekler sandım ama yetişti hepsi :)

Buraya da hanım hanımcık bir Handan koyayım.

Biraz da aklımdan geçenleri paylaşayım.

Yılda bir kere gün kutlanması belki saçma ama günlük koşturmalar arasında kaçırdıklarımıza dikkat etmemizi sağladıkları için seviyorum özel günleri.

Evet olay ticari, annenize buzdolabı alın yok beş taşlı yüzük alın gibi reklamlar her yerde. Ama işi ticarileştirmek bize dayanıyor. Sen almazsan istediği kadar reklam yapsın. Gördüğünüz gibi tek kuruş harcamadan özel hissedebiliyoruz kendimizi.

Annesi olmayanlar için nispet yapar gibi deniliyor.

Ay her gün annemle şunu yaptım, anacım bana bunu  getirdi, ana evi paylaşımları kimse yapmıyor sanırım.

Benim babam yok ve babaları olanlara bakmak içimi özlemle dolduruyor ama bu beni üzmüyor. Onlara maşallah diyor, kendi babacığımı anıyorum. Ve babamı anmak onu yaşatıyor bence. Üzülmemek için hiç hatırlamamak babamın asıl ölmesi demek.

Neyse çok uzattım.

Kutlayan kutlasın, kutlamak istemeyen kutlamasın :)

Anne olanlar zaten en güzel hediyelerine sahip.

Olmak isteyenlere Allah versin.

İlla doğurmak gerekmediğini,  anneliğin yürekte olduğunu da kimse unutmasın.

Bitti :)

Eski Ramazanlar Mimi

Sevgili Bilge ramazana özel bir mim hazırlamış, iftarı beklerken yapayım ben de :)

1) Ramazanı bir hediye paketine benzetirsek. Sizin için nasıl bir paket olurdu ? İçinde sizin için neler olurdu ?

Huzur.  Ramazan benim çılgın koşuşturmalarıma ara verip evimde ruhumu ve bedenimi dinlendirdiğim bir ay. Hayatımı yavaşlatıp evime daha çok vakit ayırıyorum.

Bir de kocaman iftar sofralarının mutluluğu var tabi. Nerede eski iftar sofraları demek yerine arkadaşlarımı,  sevdiklerimi bol bol ağırladığım için bizim evde iftar sofraları hep var.

Ve şükür.  Sahip olduklarımıza.

Bir de gurur. Nefsime hakim olmanın gururu. Dünya üzerinde istediğim ne varsa yapabilirmişim hissi veriyor.

2) Ramazan ile ilgili hatırladığınız en net anınız hangisidir ? Size kazandırdığı hislerle birlikte anlatır mısınız ?

Sanırım 7 8 yaşlarındayım. Ramazan yazın en sıcak günlerinde. (Ne tuhaf değil mi,  dört mevsim ramazan yaşadım ama aklımda hep yaz olarak kalır)  Öğleyin oruç bozmamak için inat ettim. Bizimkiler dil döktüler ama ııh. Gel gelelim akşam saat beş altı gibi susuzluktan artık zorlanmaya başlayınca babam bozdurmadı bu sefer de.  

Elimden tutup beni mahallenin çarşısına götürüp istediğim her şeyi aldığı dün gibi aklımda. Ki ben çocukluğumu hatırlamam hiç. Gazoz, dondurma, hararet giderici ne varsa alıp dönmüştük. Ve balkonda kurulan sofranın başında ezanı beklediğim son dakikalar,  hiç unutmayacaklarımdan.


3) Çocukluğunuzdaki Ramazan ve şimdiki yaşadığınız Ramazan arasındaki en belirgin farklar sizce nelerdir ?

Bence en büyük fark benim artık çocuk olmamam. Annemin hazırladığı sofralara kurulup iftar sahur yaparkenki keyif ve zenginliğinin yerini hiçbir şey tutmaz:)

Onun dışında artık oruç tutmanın göze sokulmasını sevmiyorum. Oruç tutmayanlara aşırı veryansın edilmesini anlamıyorum. Orucu tutan benim, evde sürekli sofra hazırlıyorum oruçluyken dışarıdakilerden bana ne. 

Sanki müslümanlığı dün kabul etmişiz gibi diyetisyenlerin boy boy ne yiyelim listelerine gülüyorum. 

Lokantalarını abartılı ramazan menülerini kınıyorum. Oruç tutmak gündüz keşiş gibi çekilip gece israf etmek demek değil bana göre.

Bilgehan ilk oruç tuttuğunda bana dönüp demişti ki:

Anne ben şimdi oruç tutarken fakirlerin halinden anlamıyorum ki. Akşam yiyebiliyorum. Hem de benim bir sürü oyuncağım var.

Son olarak bir ramazan hatırası daha yazayım buraya.

Öğlene kadar oruç tutarken ben bozmayacağım diyen Bilgehan ve ona katılan Metehan akşama kadar vakit geçirsinler diye sinemaya götürelim dedik. Hahaha, meğer kötülük yapmışız,  patlamış mısır kokuları bastırdıkça bizimkilerin canı çekti. Akşam iftar soframızda patlamış mısır bile oldu haliyle :)

İlk akşamın baktıkça beni mutlu eden hatırasını da buraya bırakıp mimi bitireyim artık.

Tülin, Sevgi, Babannemin Saatli Maarif Takvimi ve Nilgün'ü ebeliyorum ben de. 

Yönetmen Sineması Meydan Okuma

Sevgili Öneri Makinası yeni bir meydan okuma başlatmış, biraz geç gördüm (Efsunvari bloğunda rastlamasam kaçıracakmışım)  ama filmler söz konusu olumca geç de kalsam katılmak istedim. Zaten şu aralar kitap okumaktan çok film izlemek modundayım :D


Hangisi hangi hafta olur henüz bilemedim ama:

Robert Lee Zemeckis 'in bir çok filmini severek izlemişim, kalanlardan bitireyim diyorum. 

Akira Kurosawa'nın koleksyonu var evde, ona bakayım.

Clint Eastwood nasıl kovboy filmlerinden böylesi duygusal bir yönetmenliğe geçti hâlâ aklım almıyor. Onun filmlerinden izlemediklerim var.

Taika Waititi 'nin ismini yeni duydum. Thor'u bir kere daha izleyeyim istiyordum. Bakiim başka seveceğim filmi var mı?

6-12 Mayıs:



13-19 Mayıs :


20-26 Mayıs:


27 Mayıs- 2 Haziran:


Yönetmen değişimi yapabilirim,  şimdilik aklıma gelenler bunlar oldu.

Bakalım kaç film izleyeceğim :)

Oradan Buradan

Sanırım en son evden dışarı pazar günü pazara gitmek için çıktım. Yok, akşamına da sinemaya gitmiştik sanırım. O günden beri evdeyim.

Bol bol yatıyorum,  kitap okuyorum demek isterdim ama koptum yine kitap okumaktan. O konuya bakmalıyım biraz.

Film izliyorum. Şemsiye Akademisi bitti. Yeni sezonu çekilmek üzere bırakılmış, yarım kaldı sanki.

Dolap çekmeceleri düzenliyorum. Hepsini dökmek şeklinde değil de arada bir tane bir tane ele alıyorum.

Takılarımı da yeniden yerleştirdim. Çok sevmediklerimi elimin altından kaldırdım.

Bugün balkonlarımı yıkadım. Evin her yeri ağaç olunca polenden tozutuyor. Yağmurlardan sonra azalır umarım.

Akşam iftara Can'ın yeğeni gelecek. Birazdan mutfağa girerim.

Memleket meseleleri de olmasa pek huzurlu ve mutlu olacaktım aslında.

Ha bir de her gece arıza çıkaran oğlum var. Cidden çok yorgun hissediyorum kendimi.

Alt kattakilerin mutfakları yenileniyor. Sanırsın bizim evdeler. Matkap sesinden kurtuluyoruz balyoz sesi başlıyor.

İşte böyle.

Soğuk ama güneşli bir hava var. Şu an itibariyle sesler kesildi, serçelerin cıvıltısı geliyor. Huzurlu bir an.

Her şey çok güzel olsun.

Bazen Bağıra Çağıra Şarkı Söylemek İyi Geliyor

Sevdiğin fotoğrafa tıklayıp al şarkını sen de.

Kuş Sesleri Geliyor Aralık Pencereden

Sinir yıpratıcı zorlu bir akşamın ardından evdeki herkesin gittiği ve pazı kavurmak dışında başka hiçbir plânımın olmadığı bir günde huzur depoluyorum. Akşama yeniden ihtiyacım olabilir.

Evdeki her şey bana batıyor. Atsam atsam atsam ferahlasam diyorum.

Dün gece Şemsiye Akademisi diye bir diziye başladım. Biliyorsunuz çok zor dizi izliyorum, bu keyifli ve akıcı geldi. Aslında kitabı varmış dizinin ve ona benzemediği için eleştirilmiş ama ben kitabını okumadığımdan etkilenmedim ;)

Dün akşam End Game'e gittik. Gitmeden bütün filmleri bir daha izlese miydim diye düşündüm ama sanırım film gösterimi biterdi o zamana :D İki boyutlu sinemada gittim, karartılmış gözlükler olmadan izlemek iyi geldi. Filmi sevdim.

Şimdi yattığım yerden kalkıp etrafı toplayayım. Ne zaman Bilgehan'ın gelme vakti yaklaşmış böyle. Sessiz dakikalarım bitmek üzere.

Hepinize mutlu bir hafta ve huzurlu sofralarda sevdiklerinizle buluştuğunuz bir ramazan diliyorum.

Michiel Huisman, Aşk Filmlerine Çok Yakışan Adam

GOT izleyicileri biliyordur onu kesin ben aşk filmlerinde keşfettim.

Sakalı pek sevmem ama bu adama yakışıyor.

Ama sanırım tipinden çok tavırları ve bakışları hoşuma gidiyor.

Dün gece The Age of Adaline filmini izledim yeniden.

Pek ahım şahım bir film değil belki ama içinde abuk subuk yanlış anlamalar olmayan, kimsenin kendisini rezil etmediği romantik filmleri seviyorum ben.

Bu da bir kaza sonucunda yaşlanması duran bir kadının hikâyesi.

Sonra, daha önce de bahsetmiştim Edebiyat ve Patates Turtası Derneği var.

Hem hafif gizemli,  hem harika görüntüler içeren bir aşk filmi o da. Onu da çok severek izledim.

Netflix dizisi Tepedeki Ev,  korku filmleriyle pek işi olmayan beni cezbetti. Buradaki rolü pek baskın değildi ama yine de filmi söylemeden geçemedim :)

İnstagram hesabını da takip ediyorum (şurada) Siyah beyaz fotoğraflar çekip paylaşıyor, sadece kendisini ön plâna çıkartan hesaplar gibi değil. Doğrusu instagramını gördükten sonra daha sever oldum :)

2:22 diye bir filmi daha vardı ama onu sevmedim pek.

Bir de Senin Gibisi Yok'u izlemiştim.  çocukluklarından beri birlikte olan bir çiftin hikâyesi. Kız ölümcül hastalığa yakalanır,  sevgilisini tek başına bıraktığında bir şey yapamayacağını düşünrrek ona kız arkadaş ayarlamaya çalışır falan. Ütü filmi :)

İşte böyle.

Epeydir yeni bir aktör yazmamışım.

Anacım yeni aktörler ve aktrislerin isimlerini ezberleyemiyorum zaten.

17 Yeniden

İnsan okulunun sıralarında oturup da dönmez mi hiç 17 yaşına .

Tez hocasının yanında mutlu olmaz mı binbir komik anı gelip de aklına :)

Tembeller diyerek isimlerimizi asla ezberlemediğini belli etmemeye çalışan hocamız hepimizi hatırlayarak şok etmez mi :D (Hahaha inanmayın tabi cadı, cadı, cadı şeklinde hatırladı isimleri :)

Merdivenlerde duymaz mı koşturan ayak seslerini.

İşletme Mühendisleri.

Okula döndü hocam.

Kantinoloji bölümü çok mutlu.

Hem mutlu hem hüzünlü hocam...

Birtakım Yelkovan Atölye İşleri

Pazar günü Brawl Stars temalı doğumgünü partisi yaptık.

Dört oyun modunu adapte ettiğimiz partide  iki takıma ayrılan çocuklar daha çok jeton toplayıp brawlbox açmak için yarıştılar.

Dünya üzerindeki ilk bu temalı partiydi sanırım :)

Her türlü süs, materyal bizim tarafımızdan dizatn edilip basıldı.

Özellikle elmas kapmaca oyunumuz için çok çalıştık.  Her bir karakterin özelliklerini birebir olmasa da sahaya yansıttık.

Dün de piknik yaptık. Can büyük uçurtmamızı yapıp uçururken, biz de çocuklarla şeytan uçurtmaları hazırladık. Ve tabi iki dakikada bir kopan Kuyrukları tamir ettik :D

Çocuklu büyüklü oyunlar oynadık.

Mangal yaktık.

Tam bir piknik oldu işte. Daha ne olsun :D