İnterrail 6. Gün : Guns N Roses Konseri

Sabah çok erken kalkmamaya karar vermiştik çünkü gece dışarılarda geçecekti , en azından dinlenmiş olalım dedik.

Tren saatlerine bakarken elimdeki aplikasyonun söylediği dışında da tren var mı diye internetten araştırayım dediğimde binmeyi düşündüğümüz saatte bilet kalmadığını fark etmiş oldum. Günün ilk mini mucizesi buydu bence :)

Öğlen olunca odamızdan çıktık, tren istasyonuna yürüdük. Ama ne görelim, orada bilet gişesi yok. Bir gün önce merkez istasyonda bakmadığımıza çok pişman olduk.

Perondaki bir görevliye sorduk. İnternetten alabilirsiniz telefonunuzu verin yardım edeyim dedi. Dedi de bizde internet yok. Başka bir görevli internetini bize açtı. (Bütün bunlar yine mucize değil mi sizce de?)  Bilet sitesine girdik  . Gitmeyi düşündüğümüz saatte ikinci sınıf bilet yok. Sonraki saatlerdeki biletler de inanılmaz pahalı. Göteburg ve konser hayallerimiz orada bitebilirdi .  Sonra bize birinci sınıf bilet de alabilirsiniz dediler. Ve istediğimiz saatte olan trene birinci sınıf biletimizi aldık. Hem de diğerlerinden ucuz. Hem de birinci sınıf:)

Tren yolculuğu dört saat kadar sürdü. Camları çok pisti ilk defa dışarıyı iyi seyredemedim.

Trenden indiğimizde sırt çantalarımızı dolaba kilitleyip aç olduğumuz halde ilk iş stada gidip bakalım dedik.

Neyse ki stad istasyona on dakika mesafedeydi.

Her yer konsere gelenlerle doluydu. Bilet bulma şansımızın pek olmadığını biliyorduk ama stadın önünde oturup dinlemeye de razıydık.

Yolda bilet satan bir adama baktık, pahalıydı . Fazladan para vermeyecektik, en ucuzlarından bulursak girecektik.

Bir görevliye bilet satış yeri var mı diye sorduk. Tarif etti. Yoksaaa bulabilecek miydik ki?

Orada kuyruğa girdik. Beş dakika beklemiştik ki bir adam bize yaklaştı. Bilet satın almak istiyorsanız benimkileri satıyorum dedi. Biz daha olayı algılamaya çalışırken gidip baktıralım sahte olmadığını görün de dedi.

Doğrusu ondan sonraki bir saat boyunca çoook şeyler dedi :)

Sevgili İngmar, bilete baktırdı, bizimle kapıya geldi, sırt çantası almıyorlarmış emanet yeri yapmışlar, oraya götürdü (oradaki sevgili görevli kadına da kocaman teşekkürler,  çanta başına 50 Sek alıyorlardı,  bizim çantaları birbirine bağlayıp ikisinden aldı o parayı.), en son olarak da yarım saat giriş kuyruğunda sohbet ederek bekledi.

Biletler Can'ın geçen seneki doğumgününde alınmış. Ve İngmar o akşam bir saat etrafra dolaşmış biletlerini satacak uygun kişileri bulmak için. Dolanan sarhoşlara vermek istemiyordum dedi :D

Giderken Metehan'a "Dayın her zaman kapı önünde bilet buluyorum der" demiştim.
Evet bulunuyormuş, yeter ki kalkıp kapıya kadar git.

Bilet bulamasaydık da o gece çok eğlenecektik, eminim.  Bizim için önemli olan o maceraya atılmış olmaktı.

Ama bilet bulunca yaşadığımız mucizevi olaylara bir tane daha eklendi ✨

İşte bizim mucizevi gün hikâyemiz böyleydi.

İnterrail 5. Gün 2. Kısım : Skansen Müzesi

Eveet Metehan'la baş başa kalınca yeniden Gamla Stan'a dönüp oradan bir motora binerek sanırım kurulan ilk açık hava müzesi olan Skansen'e doğru yola çıktık.

Ama Skansen'e bakmadan önce uğramam gereken küçük bir yer vardı :)

Müzenin olduğu adada bir çok gezilecek yer görülüyordu. Lunapark meselâ. Ama benim uğrayacağım yer ABBA Müzesi'ydi.

ABBA Müzesi'ni gezecek vaktim yoktu ama onun kapısının önünden aramam gereken bir blog arkadaşım vardı :)

Bana harika poz veren müzenin önünde sevgili Müjde'yi aradım. (Bücürük ve Ben ) Kapısının önünde de uzun uzun ayağımı sürttüm ki o da gelsin :)

Ne yazık ki o müzenin kapanma vakti yaklaşmıştı. Oradan hemen ayrıldık, diğer müzeye ilerledik .

Bu müzenin de içinde gezilecek evleri (bir iki tanesi hariç)  kapalıydı ama açık hava müzelerinde dolaşmak ve evlere dışarıdan da bakmak keyifli olduğundan girdik.

İyi ki de girmişiz. Burada hayvanat bahçesi de varmış. Ve benim oğlum tam bir hayvan delisi :)

Yalnız girişte ekstra para verilerek girilen mu kısma girseymiş daha da mutlu olacakmış. İçeride lemurların arasında yürüyormuşsunuz. Ayrıca sürüngenler de buradaymış.

Ama annesinin klonu oğlum buna çok da üzülmedi , o zaman diğer şeyleri kaçırabilirdik diyerek mutlu olmasına devam etti.

Burası da başka bir yerdi. İçeride özgürce uçan kuşlar vardı. Her yere yiyecekler koymuşlardı. Ama tabi akıllı kuşlar yoklardı ortada, sadece seslerini duyduk, bir de bu ufaklığı gördük .

Evet, sonunda parkın içinde gezmeye başladık.

Kazlar ve yavru kazlar ayaklarımızın dibinde.

Bizonlar, domuzlar .

Sağımızdan solumuzdan koşturan sincaplar.

Burası geyiklerin bölgesinin ucuydu. Ağaçları nasıl korumaya almışlar gördünüz mü, bayıldık.

Suda göremeyince üzülüp içeri girince yuvalarında uyumalarını izlediğimiz,su samurları. Şşş Uyuyorlar gibisinden bir de yazı vardı orada :D

Kurtları ve vaşakları göremedik, bir yerlerde uyuyorlardı. Öyle güzel bir hayvanat bahçesiydi ki,  hayvanlar yeşilliklerin arasında özgür ortamlarındalar.

Dolaşırken şans eseri beş dakika sonra kapanacak bir eve rastladık.

Duvarlarının güzelliğine bakar mısınız?

Oradaki kıza tek görebildiğimiz evin bu olduğunu söylediğimde bana kapının önünde on dakika içinde başlayacak dans gösterisinden bahsetti.

Kazların arasından geçip ne şanslıyız, koskocaman alanda tam dans zamanında buraya buradayız diyerek gösteri yerine gittik.

Yarım saat boyunca keyifle seyrettik. Dansçılar o kadar tatlı ve mutlu görünümlüydü ki.

Gösteriden sonra parkın henüz dörtte birini dolaşmışken geri dönüp yeniden kurtlara bakmaya karar verdik.

Bu arada kaçırdığımız bir iki hayvanı daha gördük.

Kurt ailesi ortaya çıkmışlardı , üç yavruları vardı ve pek şekerdiler.

Pek çekmemişim ama bu sırada başka bir yerde asılı duran etin sahibi wolverine gelmiş, onu da gördük. (Wolverine kutup porsuğu imiş)

Artık etraf bayağı boşalmışken, sakinliğin arasından huzurla dolaşıp çıktık.

Artık otelimize gitmek zamanıydı.

Otelde kendimize makarneks yapıp yedik.

Bu bol yürüyüşlü gün de böylece bitti.

Ertesi gün plânların dışına çıkıp maceraya atılacağımız gündü. Öncesinde iyi bir uyku çekmek lâzım :)

İnterrail 5. Gün 1. Bölüm :Stockholm Sokakları Gamla Stan

Bir türlü yazamadım beşinci günü. Benim için biraz hüzünlü bir gündü sanırım onun için elim gitmedi yazmaya.

Bu tatilde Bilgiç hiç mutlu olamadı. Genelde tatil öncesi mızıltıktır gittiğimizde en çok o eğlenir ama bu sefer terse geçtiği bir zaman dilimindeydik. Doğrusu beni çok yıprattı. Tatilde ona cazip gelen tek şey gitmeden iki gün önce fark ettiğimiz Guns N Roses konseriydi. Ona da bilet bulma olasılığımız imkânsız gibiydi.

Can desem iznini zorla Ramazan'da verdiklerinden boş vakti yoktu. Beş gün zor bir araya getirdik. (Hatta hatırlarsanız gitmeden uçuş yazmışlardı neredeyse gelemeyecekti) Dolayısıyla onun son günüydü o gün. Biz  üç gün daha kalacaktık.

Bilgiç'e madem bu kadar mutsuzsun ve hayatının en kötü tatili babanla dön istersen dedim. Dönmeye de karar veremedi kalmaya da karar veremedi. (Zaten oldum olası seçemez ) En sonunda ben babanla git dedim.

Çocuklar doğduğundan beri onlarsız tatile hemen hiç gitmedim ben. Hani çocukları bırakıp gidersin ya, hiç yapamadım. Evlilik yıldönümlerimizi falan hiç başbaşa kutlamadık, hep birlikte. Pek yakında kendi yollarına gidecekler, ne kadar birlikte vakit geçirsek kârdır diye düşünüyorum. Gerçi eskisine göre biraz daha yalnız tatil ayarlıyoruz. Ama bu tatili öyle düşünmediğimden pek hüzünlendim.

Neyse sabah baba oğul çantalarını sırtladılar. Stockholm sokaklarına bıraktık kendimizi. Gamla Stan dedilen tarihi adaya yakındık zaten. Yürüyerek oraya gittik. Turist kalabalığının arasında dolaştık.

Haydi siz de bizimle dolaşın biraz.

Havalı Bilgehan pozu :)

Daracık daracık sokaklar :)

Komik Vikingler :)

Öğleden sonra dört kişilik ekibimiz ikiye ayrıldı.

Bu pozdan sonra Can'la Bilgehan trene binip havaalanına gittiler biz de Stockholm'e geldiğimde gitmeyi düşündüğüm bir başka adaya doğru yola çıktık.

Metehan ve Handan'ın sefillik, hastalık, açlık ve mucize içeren son üç günü de sonra devam edecek :D

Norveç'ten İsveç'e Giderken

Anlatacak çok şeyim paylaşacak çok fotoğrafım var . Ama an itibariyle izlediğim manzarayı göstereyim size dedim.

Tam şu anda trendeyim ve hayran hayran camdan dışarı bakıyorum :)