Ne Zaman Tatilin Son Gecesi Geldi

En fazla üç gün kaçamak yapabilen bir aile olarak bu altı gece gerçekten çok uzun olacak zannetmiştim ama hemen bitti. Yarın yola çıkacağız. Tabi sabahtan erken kalkıp son bir kendimi denize atma hayalim var, bakalım, kalkabilirsem. 

Dün Can'ın devre arkadaşı geldiği için iki gündür onlarla birlikteyiz. Bugün, birisine daha rastladık. Bir yandan iyi oldu Can için. Ama ben anneler ve ülke halleri konuşmaltan şiştim hemen. Kesinlikle en yabani zamanlarım sanırım. Neyse , eşya hazırlamamız gerekiyor diyerek ayrıldık yanlarından, biraz balkonda müzik dinleyip oturacağım. O arada da yazımı yazayım dedim. 

Sabah kahvaltı sonrası yüzerken dubaya çıktık. Biraz yüz üstü uzandım. Uzanmaz olaydım. Midem alt üst oldu. Öğlen üç gibi odaya döndük. Ânında sızmışım. Dörtte kalktım. Akşamları dalga havuzu gibi oluyor diye girmek istiyorum ama hiç hâlim yok. Neyse zorla kaldırdım kendimi son akşam diye. Metehan'la girdik kırk beş dakika. 

Midem idare ediyor şu an. Aslında mideden çok vertigo gibi bir şey oldu. O bulandırdı ihtimal. Şu anda da başım hafif dönüyor gibi. Fazla uzatmadan yatsam iyi olacak sanırım.

Fotoğraflara atmışların klasiklerinden sakladım, istediğini alabilirsin .

İyi geceler hepinize. 

Tatilin İlk Günü

Ailece kampa gelmek bana zamanda yolculuk yaptırıyor. Çocukların peşinde koşmaktan yemek yemeyi unuttuğumuz o günler hiç geçmeyecek gibi geliyordu. Uçmuş gitmiş. Bugünler de uçup gidecek. O günlerden neler topladıysak onlar yanımıza kâr kalacak.

Sabah biz kahvaltıya gidiyoruz diyerek çıktık odadan. Biri uyumayı tercih etti, biri sonradan buldu bizi. İsteyen istediği gibi takılsın, keyfine baksın. Akşam Buz Devri varmış sinemada, ona gideriz hep beraber. 

Bunca karmaşanın ortasında bizim için sakin bir liman olsun. Çocuklarımız daha ne kadar bizimle takılacak vakit bulurlar kim bilir ? (Hoş bana göre çoktan bulmuyor olmaları gerekiyordu, bunları anaları bana katmış :D) 

Dün beş saat araba yolculuğu, üzerine akşam yemeği falan derken bir kavga edip bir kahkahalarla gülerek ilk günü geçirdik. Çok gerilim artarsa zaten içimizden biri sert ve kızgın bir sesle "DURUN! BİZ SEVGİ DOLU BİR AİLEYİZ!" diye bağırır hemen. Hahaha. Hep işe yarar.

Dün akşam güneşi böyle yolcu ettik. Bugün kendimi denize bırakmak için can atıyorum. Şu yazıyı bitireyim de gideyim :)

Buraya en son sekiz sene önce gelmişiz. Bana sorsan en fazla üç sene derdim. Dalgalar hiç değişmemiş. Bazı şeylerin aynı kalması ne güzel. Bizim birlikte olmamız gibi.

Göztepe Parkı Lalezar Olmuş

 

Bu sene bahar geç kaldı İstanbul'a. Leylaklar yeni açıyor. Laleler hâlâ var. Dün doktor için Göztepe 'ye gidince gördük laleleri ve parka gittik çıkışta. Güneş de harika bir konumdaydı, ışıl ışıl lâleler içimizi açtı.

Jinekoloğa gitmiştim bu arada. Benimkisi İzmir'de ya İstanbul'da arkadaşımınkine gideyim dedim. Çok tatlı bir kadındı ama dedikleri hiç işime gelmedi. Kilo ver dedi. Kilo vermemi isteme benden buz gibi soğurum senden. Anacım veremiyorum işte. Olmuyor. Asıl senin bana Handancım hormonlar karışık, bu dönemde olur böyle şeyler demen gerekmiyor muydu yaaa. 

Yani kolestrol hapını aksatmadan iç, kilo ver alzheimer riskini azalt, menopozda kadınlar tık diye kalp krizinden gidebiliyorlar öyle stend takacak zaman falan olmuyor, o miyomlarınj temizleyip alayım da niye hâlâ fazla kanaman var anlayalım gibi bilimum iç şişeren şey de söyledi. 

Neyse lâleler iyi geldi .

Fotoğraflara son günlerde dinleyip durduğum Ateez grubunun çılgın şarkılarını sakladım. Biraz dans edeyim diyenler tıklayıp alsın.

Uludağ Kaçamağı

Bir gecelik kaçamaklar serimize bir yenisini ekledik. Koca sene kar görmediğimiz için ucundan yakalayalım dedik. Can tam bize göre bir otel bulmuş. Şu bungalovda kaldık. Gerçekten eleştirebileceğim hemen hiçbir şeyi yoktu otelin. Bayıldım. Tabi pazar akşamı  ve mevsim dışı gidince sakinliğin de tadını çıkarttık. 

Bol bol video çektim. Kuş sesleri inanılmazdı. Baştankara, kızılgerdan, ispinoz derken orman alaca ağaçkakan gördüm ilk defa. Veee en heyecanlısı sincap besledim. Ayyy, en yapmayı istediğim şeydi.

Can'la beş saat ateş izlemiş olabiliriz. Nereye gitsek sessizce etrafı izledik zaten. Dedim tam sanat filmi olurdu birileri bizi çekseydi . Ööööle bakıp durduk :D

Birileri bizi çekmedi ama ben çektiklerimle yaptım sanat filmimi. Bakınız .

Eskişehir

 

Hep gitmek istediğim bir türlü gidemediğim şehirdi Eskişehir. Şansımıza baharfan kalma bir hava vardı iki gün. Orada beş sene yaşamış arkadaşlarımızla gidip hızlandırılmış bir tur yaptık.

Tam tahmin ettiğim gibi Porsuk kıyılarına ve Odunpazarı 'na bayuldım.

Fazla zamanımız olmadığından pek müze gezmedik. Ama Can Balmumu Müzesi'ni merak edince ona girdik. Hahaha. Hiç sevmedik. Kendine benzeyen bir kişi bile yoktu. Duruşlar kötü. Tipler kötü. Beni oraya koysalar kaldırın derdim. 

Hamam Müzesi'ne girdik önünden geçerken. Bu arkadaşınız hiç hamama da gitmedi hayatında. Onu sevdim. Zaten böyle küçük müzeleri çok severim.

Bir de Kırım Tatar Evi'ne girdik ama içeride işleri vardı iki odasına bakıp çıktık.

Çi Börek de pek favorim olmadı. Hamuru harikaydı, çıtır çıtır, nefis. Ama içi çiğden konulunca sulanıp yerken hamuru da ıslatıyordu kısmını sevemdim. Mis gibi kıymayı kavurup koysalarmış ya diye aklımdan geçti :D 

Kırmızı şemsiye benimle her yere geldik. İlk gün kısa bir yağmur dışında hiç kullanmama herek kalmadı ama  şemsiyeyi arabada bırkaıp boza almaya gittiğim sırada yağmur yağdı, hahaha, çok güldüm. 

Özetle tam beklediğim gibi çok sevdiğim bir şehir oldu. İnsanları da kendisi de çok güzeldi.