Bugün Dinlendim Umarım Yarın Yine Yorgun Kalkmam

Geçen haftayı sürükleyerek götürdüm . Tam bir- neydi onun adı, beynim de çalışmıyor,- tükenmişlik sendromu modundaydım. Bugün akşama kadar kendimle vakit geçirdim. Dizi videoları izledim, kitabımı okudum, biraz dans çalıştım. Az konuştum , iş yapmadım. Bulaşık makinası boşaltıp sabah kahvaltısı hazırlamak dışında iş yapmadım. 

Gelecek haftayı daha enerjik geçirebilirim umarım. Geçen hafta hiç pilates de yapmadım. Yarın başlayacağım. 

Bu aralar bütün hayallerim ıssız adaya düşmek üzerine.

Ne zaman böyle oldum ben ya. 

 

Yüklemeyi Nihayet Başardım

 

Bu sefer saklayacağım şarkıları siz seçin. Sekiz şarkı önerisi bekliyorum. 

Aklımdan Geçenler

 Bana bazen diyorlar ki ruhun genç . Hayır. Ruhum da tam elli beş yaşında. Kim demiş elli beş yaşındaki ruhun benimki gibi olmayacağını ? Genç hissetmiyorum, genç olmaya çalışmıyorum, ben sadece ruhumu ve bedenimi sarıp sarmalayıp elimdekilerin tadını çıkarıyorum. Gülmek, dans etmek, mutlu olmak, koşabildiğim kadar koşmak, zıplayabildiğim kadar zıplamak, bunlar 55 yaşındaki ruhun da yapmak istediği şeyler. 

 Beş defadır fotoğraf yüklemeye çalışıyorum ama inatla yüklenmiyor, ne oldu anlamadım.  Son defa deneyeyim bakalım.

Yine yüklenmedi.

Tek tek deneyeyim 

 Yine olmadı .

Çok güzel fotoğraflarım vardı oysa.

29 Yıl ❤️

 

Hayatımda İlk Defa Bencilce Davranmış Olabilirim

Biliyorsunuz konserle düğün arasında takılı kalıp, ikisine de yetişmeye çalışıyordum. Şansıma da konserler hep dokuzda başlarken bunun sekizde başlayacağı tuttu. Can'a demiştim. Altı gibi düğün salonunda oluruz. Altı buçukta aslında ama. Herkesi görürüz. Oradan beni konsere bırakıp dönersin. Yeri de en sevmediğim, en uzak yer.

Konser biletini altı ay önce kpopla tanıştığım iki kızımla birlikte almıştık. Heyecanla bugünü bekliyorduk. Benim için öyle güzel terapi oluyor ki kpop konserleri. Işıl ışıl , pırıl pırıl gençlerle birlikte , sadece gittiğimiz grubun sohbeti ile geçen saatler. O arada Handan Abla fotoğraf çekilebilir miyiz diye gelen heyecanlı yüzler. Bu yaşımda tanınmak  daha da önemlisi böyle sevgiyle sarmalanmak öyle güzel ki ... 

Başka konser olsa, yine giderim boş ver derdim. Diyemedim buna. 

Düğün haberini aldığımdan beri sıkılıyordum. Günün bütün eğlencesi ben oradan oraya savrulurken kaçacak , her yere yetişmeye çalışırken hiçbirine yetişemeyecektim üstelik. Buna bir de ayyuka çıkmış hormonlarımı ekleyin, bire bin katıp beni iyice delirtti.

Sabah kahvaltıya Kürşad'la Aynur gelmişlerdi. Biz koştururken veremezsek diye takacağımız takıyı onlara verirken birden gitmeyeyim ben oldum. İstediğim şey diğer tarafta olmak. Koşturmadan sakince gitmek. 

Düğüne gitmedim.

Zaten gelmeye çalışacağım, başarabilirsem demiştim. Konsere gideceğimi biliyorlardı. Kırılmışlar mıdır , umarım kırılmamışlardır. Ama kendi kırık döküklerimle uğraşırken artık ben çok yoruldum, biraz anlayış istiyorum, anlayış göstermeyen de olmasın hayatımda.

İşte böyle. O kararı verdikten sonra bir ferahlamışım.

Gerisi iyilik sağlık .

Size Çok Tatlı Bir Şarkı Bırakıp Gideyim

Hiç gitmek istemediğim bir düğün var. Kuzenimin kızı olduğu için gitmem gerek. Ama bugün kpop konser günü. Erkende alana gidip tadını çıkartmak istiyordum. O yüzden keyfim yok. Sadece uğrayıp hemen çıkacağım ama bu bile bana çok saate mal olacak ve konsere yetişmem de riske girecek. Neyse bakalım. 

Sabahtan Akşama Mutfakta

İki haftadır pazara gitmemiştim, dün sabah gitmeyi başardım. Oradan yürüyüşe geçmek yerine annemi çağırdım o duş alırken ben kahvaltı hazırladım. Hep birlikte kahvaltı yaptık.

Öğleyin biraz uzanmaya gittim. Can'a da kasap gelecek, o gelene kadar bekle dedim. Taabii ki beklemeyip ev bakmaya çıktı. Beni sinir etti. Son aylarda yeni hobisi çevredeki satılık evlere bakıp o kadar etmez diyerek geri dönmek. Yavrum artık fiyatları kafanda güncelle diyorum ama yapmıyor. 

Neyse sinirlene sinirlene kalktım. Az sonra da kasap siparişim geldi. Onları yerleştirirken hangisini pişirsem moduna geçtim. Kuşadası'nda evlerine gittiğimiz arkadaşlarımız gelmişti İstanbul'a. Sabri'nin babası hastaneye kaldırıldı. Durumu pek de ümitlideğil ama savaşıyor. Aile de sadece eli kolu bağlı bekliyor. Onları yemeğe çağırayım dedim. 

Sonrasında pazardan aldığım ne varsa onu da pişireyim, bu da aradan çıksın diyerek günün kalanını mutfakta geçirmişim.

Akşam yemek sonra kızların voleybol maçlarını izledik. Onlar gittikten sonra ancak bulaşık makinası çalıştırmayı başarıp yattım.

Bugün testembel gün geçirmek istiyorum.

Yarın konser var. Ama önce düğüne gitmem gerek. İkisi aynı saatlerde. Düşündükçe geriliyorum. Konsere düğüne katılmış babaanne gibi mi gitsem, düğüne konsere giden ergen gibi mi gitsem karar veremedim :D

Dün sabah hormonlarım beni yokladı yine. Bitmedi gitti. Neyse ağlama ve nefes alamamam modum çabuk geçti de işleri yapabildim. Ama sinirim bâkiydi. Hoş sinirlendirmeseler sinirlenmeyeceğim de.

Ve dün hiç fotoğraf çekmemişim. Hahaha. Nasıl olmuş o iş bilmem .

Şimdi gidip giyineyim de pilatese hazırlanayım.

Elimdeki Kitabı Bitirdim

Dün akdığım kitaplardan birine başlayabilirim artık. 

Bugün bizim tanışma yıldönümümüzdü. Tabii ki Can hatırlamadı :D Neyse beş gün sonra evliliği hatırlar herhalde. Roma işi hayal oldu gibi gözüküyor. Hareketsizlikten kasları eridi iyice, güçsüzleşti, güçsüzleştikçe bizimki de saldı. Şu aralar kılını kıpırdatası gelmiyor. 

Neyse bugün arkadaşlarımızla buluştuk da biraz dışarı çıktık. Aslında bu hafta ben de hiç gıpraşmak istemediğim için hepten hareketsiz kaldı. Dönüşte asansöre bindirmeden merdivenlerden çıkarttım. Bu lânet hastalıkta ilaçlar hastalıktan beter yapıyor. Bakarsan tedaviye başladığı zamana göre ciğerleri daha iyi ama kendisi eridi. Ve bu kadar negatif etkiye iyileşme de olmuyor, yerinde saymasına şükrediyorsun. E tamam yerinde sayıyor ama ilaç canına okuyor. Eski ilaçlar bir hafta sonra geçiyordu. Bu üç hafta devam ediyor. Zaten yeni ilaç zamanı geliyor o sırada. E vücud da yoruluyor. 

 

Böyle bir çiftmişiz .. 35 yıl olmuş bir vapurun üst arka açığında yollarımız kesişeli. Valla filmde izlesem abartmışlar derdim. İnsanın başına gelince  bile inanamıyor. 

Havada Serinlik Var

Eskiden de böyle olurdu. Eylülün ilk günü yağmur yağardı, ya da serinlerdi birden, yazın bittiğini bir anda hissederdik. Bugün yağmur yok ama balkonda otururken serin geldi.

Balkonum da yine cascavlak kaldı. Dün begonvili budadı yine. Ağustos'a kadar başa çıkmıştım ama son ay baştan sona bitlendi, yapış yapış yaptı bütün balkonu. Onları budayıp balkonu temizledim.

Kırlangıçlar hâlâ uçuşuyorlar. Sesleri beni mutlu ediyor. 

Bir yaz daha geçti. Niye hüzünleniyorum bilmem. İstanbul'un asıl sonbaharı güzel oluyor. Işık, renk, havanın hafif serin hali. Tam tadını çıkarmalık.

Annemle alışveriş merkezine gitmeyi plânlıyorum bu sabah. Ne zamandır onunla gezmedik. Dün hiç keyfi yoktu. Belki mutlu olur. 

Eylül çok güzel geçsin hepimiz için.