Sevgi

"Sevgi"

Sadece,
Küçük bir sözcük mü
Sence?

İçinde birazcık varsa,
Dünyayı yerinden
Oynatırsın
Bence...

Halide KARAMAHMUTOĞLU

Anne Olmak

Onlar kendi yollarına gidecekler. Ben hayatlarının içinde bir deniz feneri gibi ışıldayarak durup kendilerini kaybettiklerinde her patikanın yüreklerine çıktığını hatırlatacağım.

Onlar kendi yollarına gidecekler. Ben hayatlarının içinde bir köprü gibi durup üşüdüklerinde çocukluklarını bugünlerine taşıyarak  içlerini ısıtan gülümseyişleri hatırlatacağım.

Onlar kendi yollarına gidecekler. Ben hayatlarının içinde sevgi yumağı gibi durup mutluluklarında üzüntülerinde kazandıklarında kaybettiklerinde koştuklarında düştüklerinde hep ama hep  sarıp sarmalayacağım.

Onlar kendi yollarına gidecekler. 

Benim Mevsimim :)

Ekinoks gelmiş, terazi burcu iş başına geçmiş. Benim zamanlarım.

Elbisem ve hırkam yeni. Sabahın ilk saatlerinde annemle yürüyüşe giderken giydim. Ne demişti Küçük Ev dizisindeki Caroline, eşinin ona binbir güçlükle almayı başardığı porselen tabakları hemen kullanmaya başladığı zaman : "Özel eşyalar özel günler için değil özel insanlar içindir" 

 Pandemide sabah yürüyüş kıyafetlerim eski bir eşofmandan yeni kıyafetlere evrildi. Arada böyle elbise giymeyi bile başarıyorum.

Elbiseyi de hırkayı da lcw den.  İnternetten sipariş ettim. Çok da uygun fiyatlılardı.

O zaman en sevdiğim sonbahar şiirini de yazıp kaçayım.

Hepinize harika bir haftasonu olsun.

EYLÜL SABAHININ SERİNLİĞİ

Eylül sabahının serinliğini
Yaprakların serinliğini
Ciğerlerime dolduruyorum

Sessizlik ve serinlik
Birleşiyor
Yıkanmış güvercinler
Ve çok uzakta bir tren sesi

Her zaman yeniden başlamak duygusu
Doğuyor içimde
Her uyanışımda

Düşmanlarımı bağışlıyorum
Daha çok seviyorum dostlarımı
Her uyanışımda

Eylül sabahının serinliğini
Yaprakların serinliğini
Yüreğime dolduruyorum

Ataol Behramoğlu

Heheheh, Metehan'ı Hediyesiyle Şaşırtmayı Başardık :D

 

Yakın Plân

Öyle çabuk geçiyor ki günler
Hele sen de bir bak hayatına.
Daha dün doğmuşuz sanki
Yeni okula başlamışız
Yeni sevmişiz

Öyle çabuk geçiyor ki günler
Hele sen de bir bak hayatına
Yarın bitecek sanki her şey
Yarın ölecek gibiyiz.

Daha doymamışız yaşamasına
Günlerimiz dün bir, bugün iki
Sakın bir şey bırakma yarına
Yarın yok ki.

Özdemir Asaf

Yakın plân derken aklıma bu şiir geldi. Çok da severim.

Düşündüm okurken. Bugünlerde her şeyi sonraya bırakıyoruz malum. Saçlarımın dibindeki beyazlar sonraya kaldı boyatmak için. Tatiller sonraya kaldı. Festivaller, konserler sonraya kaldı. Maçlar, olimpiyatlar. Annemle oturup birlikte yemek yemek bile sonraya kaldı.

Ama isyanlarda değilim.

Gündoğumları sonraya kalmadı. Günbatımlarının gözalıcı renkleri de. Kitaplarım,  müziklerim, filmlerim sonraya kalmadı. Lezzetli yemeklerim de.

Yüzyüze görüşemesem de sohbetlerim yarına kalmadı. İçimde kalmadı sevgi sözcüklerim. Kuş sesleri, çiçekler, ağaçlar da yarına kalmadılar.

Bahar yarına kalmadı. Gördüğüm kadarıyla yaz da kalmadı, sımsıcak sarmaya başladı.

Sözlerim yarına kalmadı, yazılarım da. Fotoğraflarım kalmadı yarına, bir küçücük balkonda bile sabah akşam bir sürü kare yakaladım.

Sevmeklerim yarına kalmadı. Bütün felâket tellalcılarına inat umudum da yarına kalmadı. Aynada kendime gülümsemem, sevgilime sarılmam, çocuklarımı hayran hayran izlemem de.

Çok şükür. Pek bir şey bırakmamışım yarına. Şu dünya üzeride yapabileceğim ne varsa yapmışım işte. Gerisi Allah kerim.


Not: Fotoğraflarda şarkı gizli, tıklayıp almayı unutmayın.

Ekinoks

İyi olduğumuz kadar kötüyüz belki
Güldüğümüz kadar ağlıyoruz
Gittiğimiz kadar sayıyoruz yerimizde
Çıktığımız kadar iniyoruz

Yaşadığımız kadar ölüyoruz her gün

Bir yanımız güneş bir yanımız gölge
İnce bir ip üzerinde
Dengede

Ekinoks

Kitap Salı

Şenliğin son haftası olması sebebiyle bu hafta sıkı bir disiplinle son kalan kitaplarımı okudum.

Öncelikle Orlando'yu bitirdim. Bir sürü cümle daha yazmışım o kitaptan ama kitabı okumak gerekiyor bence. Yalnız kafanızın dinç, içinizin huzurlu olduğu geniş zamanlarda okumalısınız :)

Edgar Allan Poe gotik hikâyelerini şenlik için aldım. Hiç okumamışım, bahaneyle okuyayım dedim. Okuması pek kolay değildi, cümleleri tekrarladığım zamanlar çok oldu. Efor sarfetmeye değecek öyküler miydi?  Bana pek bir şey kattıklarını söyleyemeyeceğim.

Bir çırpıda bitti. Bol resimli, tam çocuklara göre.

Özdemir Asaf şiirlerinin yeri ayrıdır bende. Bu kitabı ilk okuyuşum değil ama seneler sonra tekrar okumak çok iyi geldi :)

Bu arada geçen sene okuduğum Cinder 'i tekrar okudum zira serinin kalanını okumadan önce hatırlamam gerekiyordu. Kitaplarla ilgili herşeyi hemen unutmama da bayılıyorum. Metehan bana daha yeni okumadın mı sen onu anne yaa dedi. Çok konuşma,  hâlâ kapıdan girdiğinde seni tanıdığıma şükret ve bana çay doldur diye cevapladım.

Şimdi Scarlet'e başladım. Ama bu hafta biraz atölyelere yoğunlaşıyoruz, bakalım ne kadar okuyabileceğim.

Bu Şiir Bu Fotoğraflara Çok Yakıştı

Eylül sabahının serinliğini
Yaprakların serinliğini
Ciğerlerime dolduruyorum

Sessizlik ve serinlik
Birleşiyor
Yıkanmış güvercinler
Ve çok uzakta bir tren sesi

Her zaman yeniden başlamak duygusu
Doğuyor içimde
Her uyanışımda

Düşmanlarımı bağışlıyorum
Daha çok seviyorum dostlarımı
Her uyanışımda

Eylül sabahının serinliğini
Yaprakların serinliğini
Yüreğime dolduruyorum

Ataol Behramoğlu

Bahar Geldi :)

Geceyle gündüz dengelendi. Baharın ilk günü geldi. Hava soğuk ama olsun, her yanımız bahar müjdeleriyle sarılı.

O zaman biraz şiir olsun, çiçek olsun bu sayfa.

Bu şiir annemin teyzesinin oğlu Erol Uzunöner'e ait. Siz şiir olarak okuyun ben babamın bestelediği şarkısını duyuyorum dizelere bakarken. Belki bir gün onu da yüklerim buraya :)


Sevgimi bahar olunca
Çiçek çiçek bölüştürdüm
Papatyalara beyazı
Alı karanfile verdim

Mor menekşeye yakıştı
Kokusu dağları aştı

Mavi mineye alıştı
Sarıyı laleye verdim

Gelincik aldan kırmızı
Dağların sevdalı kızı

Yaysın diye ahımızı 
Feryadı sümbüle verdim

Renkler çevreye yayıldı
Bağa bahçeye dağıldı
Bana sade gönlüm kaldı
Onu da bir "Gül"e verdim
                       

Söz Konusu Şiir de Burada Dursun Madem :)

♥

Kapılar, Pencereler, Şiir ve Şarkılar :)

Acılar vardır, bir de çaresizlikler

Ne zaman başladıysa benim öyküm

Yürüdük, kimbilir kaç yıl beraber

Bir yanımda aşk, bir yanımda ölüm

Durup durup kirlendim yaşadıkça

Aşktı beni yıkayan, arıtan su

Dünyamı saran bir uçtan bir uca

Hep o bir gün sevememek korkusu

Ben kalbimi o taşlarda biledim

Bütün pisliklerini yeryüzünün

Kazıdım hançerimle yeniledim

Son dakikasında bile ömrümün

Ben Tanrıdan başka bir şey istemem

Hep sevgiye açık olsun pencerem

Ümit Yaşar Oğuzcan

Sevdiğin fotoğrafa tıklayıp şarkını almayı unutma :)