21 Kasım 2026 Cumartesi
Bizim Handan'ın Mamacı Teyze Halleri
16 Kasım 2026 Pazartesi
İyi ki Doğdun Cancım
Birlikte 35. yaşgünün. 22. yaşını kutlamıştık ilk defa. Sana kalem hediye etmiştim bana daha çok mektup yaz diye. Okuldan her eve döndüğümde annemin yatağımın altına sakladığı rengârenk zarfları bulmanın mutluluğunu yaşattığın için teşekkür ederim.
Sürekli bakım isteyen bir ev, tamir edip durduğumuz motosiklet gibi abuk hayallerimi gerçekleştireceğimizi ilk motosiklet alıp yanıma geldiğin gün göstermiştin. Ne mutlu olmuştum sadece hayal etmeyip , onları yaptığını gördüğümde. O motosiklete kedi ismini takmış, İstanbul sokaklarına savurmuştuk kendimizi. Kollarımı beline sardığımda yüreğimde beliren sıcaklık için teşekkür ederim.
Çok kavgalar ettik, çok kırdık, kırıldık. Beni şu dünyada en çok üzen kişi sen olmuşsundur büyük ihtimal. Ama o en üzgün zamanlarımda sarılmalarının verdiği güven duygusu için ve elimi bırakmadığın için teşekkür ederim.
Evlenmek , çocuk sahibi olmak gibi hayallerim hiç olmamıştı. Sadece senin yanında durmak ve karnımda senin çocuklarını taşımak istedim. Bana verdiğin harika iki oğluş için teşekkür ederim.
Yaşam su gibi akıp gidiyor. Bazen zor günler yaşıyoruz. Bazen bunalıyoruz. En olmaz zamanlarda bile gülebiliyoruz neyse ki. Kendimizle dalga geçiyoruz, kasılıp gizlemeye çalışmıyoruz kusurlarımızı. Seninle attığım binlerce kahkaha için teşekkür ederim.
Artık eskisi gibi genç değiliz. Yaşadıklarımızla yaşlanıyoruz. Ama bana bakan gözlerindeki beğeni sanki hep o ilk karşılaştığımız gündeki ,21 yaşımdaymışım, gibi hissettirdiği için teşekkür ederim.
İyi ki doğmuşsun. Daha nice sağlıklı, huzurlu, mutlu, harika yılların olsun. Hehehe, kendimi de garantiye alıyorum bu dilekle. On bir ay sonra aynı yaşta olucaz, onun için büyüğüm diye havalanma heee.
11 Kasım 2026 Çarşamba
Kim Young-Kwang
29 Ekim 2026 Perşembe
Cumhuriyet Bayramı kutlamak içimden gelmedi bu sene. İçim acıyor cumhuritet deyince. Bir kişinin eline tüm yetkileri tutuşturduğmuz günden beri içim acıyor. O kişinin kim olduğu hiç önemli değil.
Gözleri dolduran reklâm videolarının hiçbirini izlemedim. İçi boş konuşmaları dinlemedim. Öyle sessizce geçirdim günü .
28 Ekim 2026 Çarşamba
On Günlük Maratonum Bitti Bugün Tüm Gün Yatabilirim
Çok fotoğraflı yazı..
Geçen pazartesi evi cadılar bayramına hazırlamaya başladık. İnstagramdan Stray Kids hayranlığımız sayesinde tanıştığım kızlarım da geldiler. Aynur da iş dönüşü uğradı.
Tabi süsleme işi o gece bitmedi. Ben perşembeye kadar süsleri yerleştirmek ve temizlemekle uğraştım. Perşembe günü de pazara gitmek ve yemek pişirmekle geçti.
Cuma akşam gelenksel partimiz vardı. Elâ bir makyöz ile anlaşmış, o akşam bize geldi ve hepimize harika makyajlar yaptı. Ben makyaj olarak ne yaptırsam diye arabırken hiç aklımda yokken kostüm de buldum.
Cuma akşamı misafirlerimi yolcu edip, bizde kalan yeğenimizin oğluna da yatak hazırladıktan sonra sızdım. Ama cumartesi sabahı kahvaltıya missfirlerim vardı. Zira Can'ın Ankara'daki ağabeyi ve Antalya'daki ablası geldiler. Dün akşama kadar bizdelerdi. Neyse ki çok tatlılardır. Keyifle vakit geçirdik. Bir de boğazım ağrımaya başlamasaydı iyiydi tabi..
Evet, artık benim için dinlenme zamanı. Çok yorulmadım aslında ama sosyallik kapasitem doldu, biraz tek başıma kalmam lâzım :D
17 Ekim 2026 Cumartesi
Gündelik Hayatım ve Bir Kaç Dizi Önerisi
Sabah altı buçuk yedi buçuk arası bir saatte kalkıyorum. Eğer geceden mutfağı bırakmışsam arkama dönüp bakmadan orayı toparlıyorum. Dünyanın en dandik neskafesini yapıp telefona gömülüyorum. Eğer pilates varsa sekiz buçuk gibi pilates yapıyorum, yoksa telefona bakmaya devam. Dokuz buçuk gibi annemle yürüyüşe çıkıyorum. On buçuk gibi eve geri dönüyorum. Koltukta uzanmaya devam. Bu aralar dizi izlemeyi başlarıyorum. Çıntı pıntı romantik komediler. En izlemediğim tarz.
The Incurable Case of Love 'ı bitirdim geçen gün. Çok tatlı bişe , netflix'de var. Ben internette bir sitede bulup izledim gerçi. Şapşal kıza dayanamayacağımı zannediyordum ama güzel dengelemişler.
Take Charge of My Heart 'ı izledim. Öyle çok kahkaha attım ki, Can inanamadı. Peşpeşe bölümleri izlememe de inanamadı. Gerçi bunu çok atlatarak izledim. Şirketin alavare dalavereleri içimi sıktığı için esas kızla esas oğlanın hallerine odaklandım daha çok.
Your Eyes Tell diye bir film izledim. İlk yarısı çok güzeldi, ikici yarısı aynı etkiyi vermedi ama yine de izlenir.
Neyse güne devam edelim. On bir gibi mutfağa girip kahvaltı hazırlıyorum. On iki gibi kahvaltı yapıyoruz. Bir buçuk gibi pilim bitiyor, gidip yatıyorum biraz. Üç dört gibi kalkıyorum. Eğer ev iyice kendinden geçtiyse hızlı bir süpürme. Çamaşırlar kirli sepetinden taltıysa makineyi çalıştırma. Beş gibi mutfağa giriş ve akşam yemeği hazırlayış. Altı gibi yemek. Yemek sonrası ardıma bakmadan çayımı alıp koltuğuma gömülüş. Yaşasın yapmam gereken bir şey kalmadı modu.
Ve telefona gömülüş.
Kitap okumuyorum. Dans bile çalışmıyorum pek. Mümkün olduğunca konuşmuyorum. Birisi gelecek, birisi çağıracak diye ödüm kopuyor.
Bazen akşam yatmaktan sıkılırsam mutfağı toplamaya dönüyorum. Bazen ütü falan yapıyorum.
Gece on iki gibi yatıyorum.
Bu kadar.




























































