Üçüncü gün uçuş ekibimiz Madagaskar 'a uçacağından biz kendi başımıza kalmıştık.
Otelin servisi ile on beş dakika ötede sahile gidilebiliyordu. Ama benim aklımda müze gezmek vardı. Sahilden müze yürüyerek bir saat veriyordu. Otelden de . Neyse, gidemeyeceğim herhalde derken tam yatmıştım ki fikrim geldi, fırladım yataktan. Ve dadaaam. Servis giderken bir alış veriş merkezinde de duruyordu. Ve bilin bakalım müzeye neresi yakındı :)
Yalnız yanımızdaki anneyi o sıcakta yürütmek pek mantıklı değildi. Ama yanına alış veriş merkezi gezmek isteyen ikincisi gelince dört hatun çıktık yola. Alış veriş merkezine onları bırakıp biz iki meraklı yola koyulduk.
Çantamdan şemsiye de çıkınca Seda beni ıssız adaya düşerse yanında götürecekleri listesine ilk sıradan ekledi :D
Yolda giderken bu rengârenk tapınağı görünce girmeden yapamadık. Vaktimiz kısıtlıydı ama önünden geçtiğimiz güzelliklere de vakit ayıramayacaksak ne işe yarar tatil dedik.
Bir gün sonra beş yılda bir mi on yılda bir mi şimdi hatırlamadığım bir ayin yapılacakmış. Boyalar Hindistan'dan getirilip tapınak boyanmış. ( Tropikal iklim, normalda binalar hep soluk renkteler ) . Bizi de davet ettiler . Vaktimiz olsa gidip görmek isterdim.
Kölelik bitince , Hindistan'dan çalışacak kişiler getirmiş Fransızlar. Onlar da kast sisteminden kurtulup burada kendilerine yenisini oluşturmak için gelmişler. Ada Afrika'ya yakın olmasına rağmen içeride ben Hintli gördüm daha çok.
Böyle ihtişamlı bir yapı :)
Oradan ayrıldıktan sonra müzeye ulaştık ama ne yazık ki internette açık olduğunu söylediği halde kapalıydı müze.
Olsun. Bahçesi de yetti bize.
Öğlen sıcağında şu köşe cennet gibiydi .
Müze binasına bir de arkadan bakalım.
Müzeyi gezemeyince biraz daha vaktimiz kaldı bir sonraki servise kadar. Sokaklarda dolaştık .
Tabii ki fotoğraf makinam yanımda yokken kırmızı kuş geçip karşımda bana poz verdi.
Kırmızı fodi kuşuymuş bu.
Ve sonunda denizi gördük :)
Yılın ilk denizinin açılışını Hint Okyanusu'nda yapmış oldum.
Bu sahil küçük bir otele aitti. Doğrusu orada kalmak isterdim.
Ve akşam. Ekip uçuştan döndüğünde gidecek yemek yeri bulmak işi bana düştü.
Bizim bulunduğumuz yere internette gördüklerimin pek çoğu uzaktı. Derken bir tanesini buldum.
Şöyle kalabalık toplandık. Uleyn umarım güzeldir seçtiğim yer diye düşündüm :D
İlk önce kimileri sahilde salaş masalara yayılmış , minik bir arabada yemek yapan bu yeri yadırgadı.
Kendimize oturacak yeri zor bulduk. Birilerinin kalkmasını bekledik. Masalarımızı kendimiz temizledik.
Hayattan bezmiş garsonumuzun aksine oranın sahibi olan aşçımız pek enerjikti.
Valla o bit kadar yerde, on dört kişinin verdiği yirmi kişilik siparişi nasıl yaptı anlamadık .
Uzun bekleyişler sonunda mutlu son.
Bütün ekip tıka basa doyduk. Mahallenin bi deri bi kemik kalmış, acınası haldeki köpeklerini de doyurduk.
Çıkarken teşekkür ettik. Soldaki aşçı sağdaki bezgin bekir :D Yemeklerin piştiği yer de orası.
Efendim yolunuz Mauritius 'a düşerse. Taste of Freedom 'a gönül rahatlığıyla gidebilirsiniz. Yalnız pazar günleri erken kapanıyormuş. Bu ekipteki herkes birbirinden habersiz ertesi gün yine gidip kapıdan dönmüş :)
Cumartesi günü bir şey yapmadım diye düşünmüştüm ama, e yapmışım yine bir sürü şey.
Yarın da botanik bahçesine gideceğiz. Gidip onun fotoğraflarını düzenleyeyim şimdi ben :)
