İlk İki Gün Gayet Verimli Geçti

Dün sabah yılın ilk kahvaltısını birlikte bizde yaptık. Heheh bir gece önce kalan ne varsa eve getirdiğim için pek zor olmadı hazırlamak :D

Nasılsa fotoğraf çekmemişim hiç, hayret :D

Günün kalanı evse ne kadar cips, pasta, abur cubur bulduysam yiyip bilimum film izleyerek geçti.

Geçen gün Bıçaklar Çekildi'yi izlemiştik, bu sefer de Gizemli Bir Serüven'e baktık. Sonra Can rus mafyalı bir şey seyretti. Derken Yüzücüler'e geçti falan. 

Bugün Bilgehan'la diyetimizin ilk günüydü. Kalkıp pilates yaptım. Annemle yürüyüşe çıktığımızda yakındaki bir hastaneye gidip onun çekilmesi gereken akciğer grafisini yapıyorlar mı diye öğrenelim dedim. Yapıyorlarmış ama özel sigortaya on bir bin lira gibi bir rakam. Sigortası ne kadarını karşılar öğrenme şansımız olur mu diye bakarken dediler ki sgk ile doktora muayene olup da ona yazdırırsanız doktor sekizyüz işlem yediyüz elli lira tutar. E güzel. 

Üç saat sonraya doktora randevu verdiler, eve döndük.

O arada ortopedistten randevu alayım dedim. Tabi ay sonuna kadar doluymuş. Neyse asistanı bana döndü haftaya pazartesi gününe verdi randevu. Tek sorun Can'ın da kolundaki bezeyi göstermek istiyorduk, haftaya pazartesi o uçuşta . Neyse artık dedim.

Doktor saatine kadar mutfağa gireyim diyerek çorba ve kinoa pişirdim . O arada ortopedistimin asistanı tekrar aradı, gelebilirseniz 15.40 a randevu açıldı diyerek. Hımmm 14.30 da buradaki randevudan çıkıp oraya yetişebilir miyim ki acaba dedim ama randevuyu da aldım.

Annemle doktora gittik. O arada ilaçlarını geçen haftadan beri içmediğini öğrenip şok oldum. Bunu ikinci kere yapıyor. Haberim olsa neyse, haberim de yok. Başına bir şey gelse ilaçları alıyor diyeceğim :/

Neyse orada işimiz çabuk bitti, çarşambaya grafi randevusunu alıp diğer hastaneye gittik.

Omzum için bol buz tedavisi verdi. Bir de ilaç. Kalçamdaki şey için de menüsküs gibi yırtık olabilir dedi. Film çektirmem gerek. Can'ın da kolunun ağrısı yağ bezesinden değilmiş ağır kaldırıp indirirken tenisçi dirseği olmuş.

Dönüşte yapı markete uğrayıp anneme musluk ve klozet aldık. Pandemide evine hemen hiç girmeyince eksiklerini de görememişiz. Yarına usta ayarladık, takacak hepsini .

Böylece düşündüğümün ötesinde çılgın verimli bir gün oldu.

Diş rontgenini çektirip diş doktoruna da gitmeyi başarıp. Üzerine grifiyi kalp doktoruna gösterip. Bir de katarak ameliyatını ayarlarsak. Hahahahaha. Neyse birer birer gelin .

Anneme diyorum ki. Sana bu kadar masraf yapıyorum bak, en az elli yıl daha durmak zorundasın, parasını çıkartsın . Hahaha. Beni dövüyor :D

Yalnız eve dönünce salondaki koltukta kitap okurken elimden düştü, uyuya kalmışım. İnsan kitabı okurken uyuyakalır mı yav ? Yani uykun gelir kitabı bırakırsın da, cümleyi okurken elimden düşmesi pek komikti.

İşte böyle başladık yıla.

Dur yazı fotoğrafsız kalmasın. Metehan'ın dün pişirdiği bolonez soslu makarna ve patates kızartmasını koyayım buraya. 

Döndüğünde mutfağa benden başka birileri de girecek sanırsam artık, pek heyecanlıyım :)

Burası da yılbaşı gece yarısı gittiği tapınak. İlk dua için gidiyormuş insanlar. Biz de o sırada whatsapptan yanındaydık . (henüz akşam altıydı burada ) Gonglarla yeni yıla girdiler . 

Ay bak şunu da koyayım. Geçen hafta arkadaşının evine geleneksel mochi yapımına gitmişti. Haşlanmış pirinci uzun uzun tokmaklarla döverek yaptılar . İnternette tatlı olarak gördüm hep ama bizimkiler o gün pirinç hamuru parçalarını çeşitli soslara atarak normal yemek olarak yediler.

Şu yaşadığı deneyimi hiçbir değişimle oraya eğitime giden öğrenci yaşamamıştır. Onlar daha çok kendi aralarında iletişim kuruyorlar. Metehan katıldığı okulun dans klübü sayesinde Japon kültürünü de çok güzel gözlemliyor.

Yine daldan dala konup, hastanede başlayıp Japonya'da biten bir yazı yazmayı başardım, aferim bana:D

Üşenmeyip Budapeşte yazısı da yazsam yakında iyi olacak. 

Şimdilik iyi gecelerrr.

Hayatım Evden İbaret Değil Tabii, Başka Şeyler de Yapıyorum

Hahaha, hayır yapmıyorum. Ya bu evi topluyorum ya öte evi topluyorum. Sporu bıraktım, dengeli beslenmeyi bıraktım, sadece dün akşam zorla kitap okudum - zira kitabı aylardır cadılar bayramında okuyacağım diye bekletiyordum, okumasam bir yıl daha bekleyecektim :D.

Ama size dünyanın öte tarafından haberler vereyim azıcık.

Metehan gideli bir buçuk ay oluyor neredeyse. Hâlâ yerleşmeye çalışıyor. Minik bir odası, karavan mutfağından küçük mutfağı, banyosu duşu var. Üniversite kampüsünde yatakhanede kalıyor. Aylık kirasını ödüyoruz.

Ulaşım için ikinci el bisiklet aldı. Kampüsün bir ucundan bir ucuna bir saatten uzun yürüme mesafesi varmış. Şehre falan bisikletle gidiyor. Tabi kendi boyuna uygun bisikleti bulması da şans oldu :)

İlk on beş gün hazır nudıllarla beslendikten sonra, tarihe not düşelim anne nudıldan sıkıldım diyerek yemek işine el attı. Kendisine tencere tava falan aldı, makarna , tavada ızgara tavuk, karides , haşlanmış tavuk, tavuk suyuna çorba yapıyor. Salata, meyve. Hatta bu hafta dans klübündeki atkadaşlarına çiyzkeyk yaptı. Sırf onun için malzeme bulmaya uğraştı, labne yerine ne konulur, tereyağ , mısır nişastası falan. Teflon bir kab buldu. Bir arkadaşına fırın kullanabilecek yer var mı diye sormuş , o da kendi evinde pişirebileceklerini söylemiş. Evine gideceği için minik hediye hazırladı, paketledi  . Ay , bayılıyorum bu enerjiye.

Sabahları derslerine giriyor. Öğleden sonraları ya işler, ya ödevler ya da dansla geçiyor. Dans klübü Japon öğrencilerle kaynaşmasına da yaradı. Kanada'ya göre daha nazik ve dışlamayan yapısı var buradaki öğrencilerin. Ya da yaş itibariyle de öyle olabilir. 

Bir buçuk ayda, bir dans yarışması izlemeye gitti, hemen akabinde bir tanesine katıldı, meyve bahçesine gittiler, çiçek bahçesi gezdiler, kendilerine esans hazırladılar. İki halloween partisine katıldı. Pantolon paçası kısalttı, çamaşır yıkadı, evde işlerin hiç bitmediğine kanaat getirdi, asrın icadının lastikli yatak çarşafı olduğuna karar verdi, hemen frp grubu kurup exchange öğrencileriyle oyun oynadılar, yüksek lisans yaparken hazırlayacağı tezi bile bulmuş olabilir, bu hafta okullarında şenlik var, yılbaşında bir yere mochi etkinliğine gidecek, o arada kayağa birlikte gidecek birilerini buldu. 

Onunla konuşurken yirmili yaşların o tatlı havası bana ulaşıyor ve mutlu oluyorum.

Bu koşturmaların arasında bahsetmedemedim ama dünyanın öte ucundan haberleri de bloğuma koymazsam bu bloğun işlevi yerine gelemezdi, zira biz ailece fotoğrafları buradan bulup tarihleri buraya bakıp hatırlayıp zamanda yolculuk yapmak için yine buraya dalıyoruz :)

Hadi ben çok konuştum, biraz da fotoğraflara bakalım .

Dans yarışmasını izlemeye gittiği günden.

Bahçeden armut toplayıp soyan tipler.

Esans hazırlıyorlar.

Soya soslu tavuk . Mangal bilgilerini tavaya taşıyan bir Metehan.

Dans yarışmasında saçların sımsıkı toplanması gerekiyormuş. Saçlarını topuz yaptılar .

Kampüsten sanatsal çalışmalar :)

Dün akşamki dans klübü toplantısı halloween temalı parti haline gelmiş .

Çiyzkeyk bekleyenler :) Markette tabak da bulamayınca avuçlara servis :)

Bu da bir gün önceki parti. Çiyzkeyk pişirmek için uğraşırken kendisini bir anda partide bulan oğlum.

Valla okusun diye yolladıydık ama oğlan gecelere mi akıyo ne :D

Hahaha, gençken aksınlar anacım, ben hep ileriye ertelediydim, şimdi kılımı kıpırdatasım gelmiyor. Her şey yaşında güzel.