Başka Başka

Beş gün kalıp on beş gün fotoğraf paylaşmaya devam ediyorum :)

Nehrin ortasındaki ada. İlerideki ağaçlı kısım.

Adaya giden yol.

Bu fotoğrafta çok kötü çıkmışım ama Colin bunu çekmek için ıslak asfalta yatıp çok uğraştı, yazık olmasın dedim :)

Son gün kar fırtınasına inat dışarıdayız.

Her şey masalsı bir hale bürünmüş.

Çok güzel gözükmüyor mu?

İlk gün ve son gün arasında öncesi sonrası fotoğrafı :)

Evet Kanada hikâyelerinin sonuna ulaştık. Yepyeni bir macerada yeniden buluşabilmek dileğiyle hoşçakalın efendim :)

Artık Yemeğe Geçebiliriz .

 Shiann'ın annesinin evi işte bu. Oradaki en sevdiğim ev oldu. İçi de dışı da güzel..

 Girişteki küçük detaylar..

 Gerçekten de evlerini bütün çocuklara açarak büyük incelik gösterdiler. Yemekleri ben yaptım ama az bulaşık da çıkartmadığımı söyleyebilirim :)

Manzara harika değil mi :)

 Bir yerlere gezmeye gitmeyi hep sevmişimdir. Ama ilk defa evlere girip oradakilerle muhabbet etme şansın oldu. (Tamam muhabbet etmeye çalışma şansı diyelim biz ona, çatladım be konuşamamaktan :) Ortamın içine girip yaşamışlığa karışmak başka güzel..

Laura kendisine yeni ceket almış, götürdüğüm yazmanın ona ne kadar uyduğunu gösteriyordu burada.

Ah, tabi şu kocaman fotoğrafı da eklememek olmaz .

Metehan'ın on yedinci yaş günü partisine dönüşen keyifli yemek sonrası güzel bir hatıra :)

Sanırım anlatacaklarım bu kadar.

Son günden bir kaç fotoğrafı da bir dahaki sefere yayımlarım :)

Kulübede...

 Öncelikle dördünü birlikte bir kareye aldım. Sağ olsun oğluşum yedi aydır bir kere bile fotoğraf çekilmedi onlarla herhalde. Yok pardon bir tane de maç izlerken çektikleri var. (Tabii ki bunu Colin'in feysbukundan görüyoruz :)

Gelelim şirin kulübeye .. Sol tarafında sonradan eklenmiş bir odası daha var. Orada iki ranza mevcut. Bizimkilerin baktıkları yerde de koltuk ve benim aşık olduğum şey var..

Kulübenin suyu buradan :)

Tuvaleti de burada :)

Sizce de bu köşe çok güzel gözükmüyor mu ?

Bu testerenin diğer tarafına da yaz resmi çizmişler.. Yazın o kısmı çeviriyorlarmış. (Yazık o tarafaaa, çok az gün yüzü görüyor olmalı :)

İşte benim aşkım da bu.. Shiann benim fotoğraf makinamı çok beğenmişti , çalabilirim diyordu. Bu kuzineyi görünce makinamı al bana bunu ver dedim.. Uçağın bir köşeciğine sıkıştırıp getirebilirdim bence :P

Hadi Geçin Ateş Başına :)

Gitmeden önce yakılan sobamız bir güzel ısıtmış etrafı..

Ah bir de sesiyle o harika kokuyu getirebilseydim sizlere..

Beni bıraksalar o köşeden kalkmazdım hiç.. Kitabımı da alıp sallanarak saatlerce vakit geçirebilirdim..

Tamam biraz da içerideki ayrıntılara bakalım.

Burası akçaağaç şurubunun yapıldığı kulübe. İki odalı. Bu tarafında lavabo, ocak, masa ve soba var. Tam keyiflik..

Yakacağımız kapının hemen kenarında hazır.

Eski kar ayakkabıları.

Ağaç testeresi ve balta.

Minik okul sırası. Üzerinde kutular olan da dikiş makinası.

Bu patenleri büyükanneleri mi tam hatırlayamıyorum şimdi seksen yaşına kadar kullanmış :) Ne diyelim darısı başımıza :)

Bu da en eski motolu testere. Testere 1346 yı çekmeye çalışmıyoruz sadece Metehan onu taşımaya uğraşıyor. 100 kilo da neredeyse kendisi..

Tamam burada biraz daha ateş başında duralım, sonra da karşıki küçük kulübeye bakarız.

Daha Fazla Kar Keyfi Bu Sefer Kızaklı Falan

Yokuş aşağı kayma işleminde yorulunca bir baktık Noel Baba'nın kızağı gelmiş :)

Hemen battaniyelerimizi alıp yerlerimize kurulduk. Ormanın derinlerine (Eheheh tabi o kadar da derinlere değil, beş dakikada ne kadar girilirse :) ayak basmamış (Bak bu doğru :) yerlere bir tur attık. 

Videoyu yan çekmeyi başardığım için düzeltirken bulanıklaşmış. Neyse küçük de olsa bir fikir verecektir :)



Bir baktık kızağı bırakan Shian motorla gelmiş :)

Ben yemek pişirirken pencereden baktığımızda Shiann'ın kardeşi çocukları dolaştırıyordu kar motoruyla. Sen de yapmak ister misin demişti, tabii ki eveet demiştim, unutmamış onu :)

Motor kırk senelikmiş. Motorun kırk senelik olması bir şey değil de Shiann ben dört yaşındaydım o alındığında dediğinde bayağı şaşırdım çünkü onu benden en az on yaş küçük sanıyordum. Fazla güneş görmemenin ciltteki etkisi bence. Bir arkadaşıma bunu dediğimde derin dondurucuda muhafaza ediliyorlar tabii diyerek koparttı beni :D

Şu pozisyonda geçen beş dakika yüzünden sırtım ve bacaklarımın daha önce kullanılmamış her kası ağrımakta ama olsun :)

Ben inince yerini bize güçlükle veren Ahna atladı tabi kızağa :)

Bu kadar kar keyfi yeter, biraz da ısınalım artık diyorsanız, o da bir sonraki yazıya kalsın :)

Karda Kaymadan Olmaz ki :)

Nerde kalmıştık :)

Biz akçaağaç şurubu yapılan kulübenin içindekilere bakarken Ahna dışarıda Steve The Snowman 2 'yi yapmış :)

Onu da alıp hemen kapının yanındaki kayma yerine geçtik. Bu sene hasta olduğumdan kayakla da kayamamıştım ya, eksikliğimi giderdim biraz :)

Videoya çekildiğinin haberi olmayan Handan da şurada :)

Metehan da peşimden :)

Biz kenardaki ip düzeneğini tutarak yukarı yürüdük ama sonra Colin aslında nasıl kullanıldığını gösterdi. Kenardaki karlar erimiş olduğundan yapılması biraz zordu ama yürümekten eğlenceli olduğu kesin.

Hulk kadar güçlü Metehan ve Ahna Colin'i çekiyorlar :)



Hayatta bu kadar basit mutluluklardan daha değerli ne var. Büyük ve çok önemli (!) işlerimiz arasında bu küçük ayrıntıları gözden kaçırmamamız gerekiyor, çocuklar kadar şen olabilmemiz için..

Hepinize günaydın :)

İçinizdeki çocuğu mutlu ettiğiniz bir güne açılsın sabahınız :)

Yorgun Savaşçı Evine Döndü :)

Gözlerimi zor açık tutmaktayım şu an :) Geçen gün çektiğim gün batımı fotoğraflarıyla size bir merhaba diyeyim,  yarın anlatacaklarıma devam ederim :)