Lambaların Savaşı

Mutfakta bir lamba sorunsalımız var. 

Senelerce lavabosunun önünde pencere olan, güneye bakan mutfak kullandıktan sonra kuzeye bakan ve kuytuda kalan mutfağa geçince bana bi darallar gelmesin diye mutfağa bir sürü ampul taktırdım. Bunun için de sivastikaya benzeyen bi lamba aldık. Şimdilik bu olsun sonra düzgün bir şey buluruz dedik.

Sonra Bauhaus'da gezerken bir lamba gördük, siyah, şık bir şey. Onu aldık. Değiştirdik. Ama mutfağa hiç yakışmadı. Beyazların arasına siyah, biraz da aşağı sarkıyor, kapıdan görünüyor, karman çorman gibi oldu. Çıkarıp eskisini taktık.

Sonra ben aramayı bıraktım. Tamam gamalı haçı andıran bir lambamız var ama tavana yapışık, beyaz , kamufle olmuş vaziyette, belli değil şekli şemali.

Ama Can inatla sıkıldıkça oraya birşeyler bakmaya devam etti. Zira kocamdır diye demiyorum boş vakitlerinde hobisi alış veriş yapmaktır. İnternetten almaya da başladı hepten yandık.

Neyse arana tarana bir lamba görmüş. Bak bunu alalım mı dedi. Şekli çok tatlı, sevilmeyecek gibi değil. Ama benim derdim aydınlık. Al ama , aydınlık olmazsa istemem dedim.

Pahalı da bişey.

Aldı.

Eve gelmesiyle de hiç üşenmeden birleştirdi, tavanı deldi, taktı falan.

Görünüş harika .

Aydınlatma gücü de bizimkine denk diye söylemişti.

Değil.

Mutfakta bulaşık yıkayacağım, dolabın altıdaki lambayı da açtığım halde önüme gölge düşüyor . 

Sen kuruntu yapıyorsun diye tutturdu .

Ya ne kuruntusu yapacağım. Lambanın tipine bayıldım. Niye değiştirmek istemeyeyim .

Yemek yemek için sofraya oturdum. Şansımıza da o akşam balık yiyorduk. Tabağıma gölge düşüyor. Haydaaa.

Kafamı kaldırıp lambaya bakıyorum tepesi aydınlık, altını gölgeleyecek şeyler koymuşlar. Duvarlar gölge. Bir de tam altı aydınlık ki ben lavaboya da dönsem masaya da dönsem tam orada duruyor olduğumdan sürekli gölge vuruyor.

Yok dedim, bu olmadı.

Ama demem yetmiyor. İkna etmem gerekiyor. Ya gel benim yerime otur bir bak diyorum. İnat etti oturmadı. Hayır rahatsız olmasam niye karşı çıkayım diyorum, inatmışım. Allah Allah. Ortada sırf inatla duran biri varsa kendisi. Şuna da hastayım, ikimiz bir şeyi tartışıyorsak ve karşı tarafı kabullenmiyorsak hep ben inat olarak itham ediliyorum, yahu iki kişi inat eder, bir kişilik iş değil o.

Bir de demez mi artık evde hiçbir işini yapmayacağım , hiç beğenmiyorsun. Dedim ben de o zaman bu mutfakta yemek yapmayacağım, gel sen yap .

İşler kızıştı mı iyice. Neyse o yoğun uçuşlara başladı , ben kör lambayla kaldım. (O kadar da abartmayayım, kör değil ama evde daha iyisi varken niye ona kalıyorum?)

Dün yine uçuşa gidecek akşam, iki gün de yok. Gitmeden lambamı değiştir dedim. Al baştan yine inat etmeye başladı. Lambanın yerini değiştirse olmaz mıymış. Lambayı aşağı sarkıtsa işe yaramaz mıymış? Hayır diyorum. Kızıyor. O çözüm bulmaya çalışıyormuş ben dinlemiyor muşum. Yahu çözüm bulmaya çalışmanı anlıyorum, takdir de ediyorum da, niye çalışıyorsun, çözüm var zaten, elimizde düzgün aydınlatan bişey bulunuyor, onu geri takacaksın iş bitecek. 

Gitti yattı. Yapamam ben bugün dedi .

Mutfağa girdim. Deli olucam, artık tekerlekli minik tezgâhı camın önüne çektim, bari oradan gelen ışıkla yapayım diye. Sinir de bastı, kendi kendime söylenip işe koyuldum ki geldi beyefendi. On dakikada geri taktı lambamı. Oh. Al işte yine gölge vuruyor demeyi de ihmal etmedi tabi. 

Gitti şık lâmba, geri döndü bizim ampuller. Daha uzun süre yerini kimseye kaptırmayacak gibi.

Yalnız şu çiçeğin altındaki aydınlatmanın yarısını kaplayan kısmı sökmeyi başarsak belki daha işe yarar bir hale gelir mi diye düşünüyorum şu an .

Bakalım.

Azıcık Daha Ev Muhabbeti Yapayım

Önceli sonralı video felan çekerim diyordum ama kimi dikey kimi yatay videolarla uğraşmaya üşendim.

Tuhaf bir kolaj oldu ama banyo ve tuvaletin eskisi yenisi böyle . En üstteki ikisi ve alt sağdaki tuvalet, ortadakiler ve alt sol banyo. Tuvalette çamaşır makinası ve ardiye vardı. Onu yeniden tuvalete çevirdik. Banyoya çamaşır makinası da girip duşakabin büyütülünce daha küçük gözüküyor. Ama çok seviyorum ben. Hele çerçevelenmiş yapbozları asınca daha da güzelleşti. Küçük, ergonomik, yere çömelince tüm banyo hiç kıpırdamadan silinebiliyor :D İyi ki ev bu kadar kötüymüş de her şeyi tam istediğimiz gibi yaptık diyoruz arada. Şu pembe fayansların altından bir de mavileri çıkmıştı. Şu anda duş dışında fayans yok. 

Burası da mutfak ve balkonundan bir kesit. Duvarlardaki borular yere alındığı için her yer kırıldı. Balkon yeniden balkona çevrildi. Can'la büyük savaşlar verildi. Eski oturanlar geldiklerinde mutfağı büyümüş buldular oysa balkon içerideydi, tezgâhı daha dar olduğundan mutfak daha genişti ama yine de şu anda kapının hemen sağında buzdolabı olmadığından girişte ferah bir hissiyat veriyor.

Mutfakta iş yaparken pek mutluyum. Bütün dizaynını ben yaptığımdan her şey elimin altında. Tencereler, tabaklar, baharatlar hepsine zahmetsizce ulaşıyorum. Tezgâhın altının kenarlarını kapatmadık orada bile eşyalarım var. Ve süpürgeyle hemen alınıyor tozu pisi. Balkonumda bir sürü eşyalarım var. Patates soğandan küçük tüpe çöp kutusundan pazar arabasına her şey orada.

Tezgâh küçük olacak diyordum ama evyeyi tekli yapıp yanına da bulaşıklık olsun diye girintili çıkıntılı bir kısım yaptırmayınca tezgâh yeterli oldu. Zaten tekerlekli tezgâh da var . Genelde içim sıkılınca soğanı falan onu camın önüne çekip orada doğruyorum. Ayrıca mutfak masası da iş yaparken elimdekileri koyduğum kocaman bir alan veriyor. 

Karanlık mutfak olması içimi sıkar diye endişelenmiştim. Dört ampul takınca ışıl ışıl  :D Dolabın altında da led ışık var. Ayrıca mutluluk verici objelerimle dolu. İçimi aydınlatıyorlar .

Bir önceki evdeki devasa mutfağa göre daha kullanışlı desem inanır mısınız bilmem.  Banyo da kesinlikle daha kullanışlı. Her gün iki metre tezgâhını silmek zorunda kalmıyorum. Bizim pasaklılar her bulduklarını tezgâha bıraktıklarından sürekli etraf topluyordum. 

Neyse benim güzellemeler bitmez.

Şurada karşılaştırmalı fotoğraflar dursun bari de son bir yazı yazmış olayım dedim.

Bir kaç resim kaldı asacak. Metehan'a gardırop bakarız belki. Kendime küpelerim ve kolyelerim için bir yer ayarlayamadım, o kaldı. 

Yatak odasına koyduğum koltuğu da verdim bu arada. Baktım sadece elimize ne geçerse üzerine atıyoruz. Dağınıklık dışında bir işe yaramıyor. Arkadaşımın yeğeninin bekâr evine gitti bütün eşyalar. Mutlu oldum birilerinin işine yarayacağı için.

Yatak odasında yatak başına kelebek şeklinde aynalardan sipariş vermeyi düşünüyorum. Yatak duvarı tam ortalamadığından oraya resim asamadık. Yatağa göre assak duvarı ortalamıyor, duvara göre assak yatak yanda kalıyor. En iyisi duvara yayalım küçük objeleri dedik. Bakalım.

Şimdi ben mutfağa gitmeliyim. Yarın misafirim gelecek, bu saat oldu daha hazırlıklara başlamadım. Belki yatmadan bir iki şeyi hallederim. Bakalım.

Herkese iyi geceler.

Buzdolabı Manyetlerim Nerede ?

Vitrindeki kutuları on ay sonra boşalttım, bütün ıncık cıncıklarımı yerleştirdim içine. Aaa, manyetler o kutularda yokmuş. Eee, nerde bunlar ? En ufak bir fikrim yok. Bilimum köşeye baktım ama göremedim. Acaba nereye tıktım ben onları  :D

Kar kürelerimin dokuz tanesini atmaya karar verdim, suları bulanmış, karları tuhaflaşmış, içindeki objeler oldukları yerden pırtlamışlar. 

Dün ev telefonum takıldı. Taşındığımızdan beri aramaktan bir hal olmuştuk müşteri hizmelerini. Göya aktardılar, ne gelen oldu ne giden. Neyse dün birisi gelip yaptı. 

Metehan biber dolması pişirdi bugün. Tam kıvamını tutturamadık, pirinci bi tuhaf, biber köy biberimsi bişey olunca fazla sulu yaptırmışım oğlana. Ama lezzeti çok güzelmiş. Mutfakta bir level daha atladı bizimki. Ispanakla, taze fasülye de aldı. Sebze bulup aldım diye mutlu olduğuma inanamıyorum diyor :D

Yarın arkadaşım kahvaltıya geliyor. Eve taşındığımdan beri sanırım dokuzuncu misafirim :) Ne güzel .

Henüz ne kart yazabildik, ne hediye paketlerimi gönderebildim. Can bu sıralar çok uzun süreli gidiyor uçuşa. Meselâ dün sabah erkenden gitti, haftaya pazartesi dönecek. Yurt dışından yurt dışına uçuşlar yapıyor. Dolayısıyla bir türlü toplanamıyoruz. Neyse ay sonunda izni var en azından .

Şu an evin her yerinden çocuk sesi geliyor. Yan komşuda güreşenler, üst komşuda yerde ne bulsa yuvarlayan iki yaşındaki oğlan sesi geliyor. Evde insan hiç yalnız hissetmez :D

Bugün ilk defa kış geldi dedim. Tüm gün kapalı , yağışlı ve soğuktu. Kış de gelsin, mevsimler iyice tepe taklak gitmesin.

İyi hoş da, nerede şu buzdolabı manyetleri yahu. 

Yine Dağıttık

Tam bir ay geride kaldı taşınalı, dün yine her yeri iyice dağıttık. 

Şu an meselâ şöyle bir manzaraya bakıyorum.

Ev telefonunun kablolarına ulaşmaya çalıştı Can. O çevirdiği dolabın içi de ansiklopedi dolu, nasıl ağır. Güya telefonu aktardılar ama biz bundan sadece mesajla haberdar olduk, gelen yok, giden yok, evde telefon bağlayıp bakan yok. Neyse. 

Antre de şöyle.

Metehan 'ın odasından çıkanlar . Bu dolabı boşaltmayı başardım. Ayrıca iki komidin de gidecek. Masayı bir arkadaşıma veriyorum. 25 yıllık masam, hâlâ kütür kütür. Arkadaki de mutfağa ben istemediğim halde yapılan tepe dolabı. O duvar da boş kalsın diyerek taktırmadım. Bütün evi yakın plân inceledik, nereye takacağımızı bulamadık. Sonunda takmak zorunda mıyız diyerek vazgeçtim. Duvar tepesinde bir dolap, bir de dolduracağım içini boş dolabı bulunca. Olmayıversin. 

Bir sürü raf var. Onları da takacak yer bulamadım. Buldum da toz alınıp silinecek yeni yüzeyler dışında bana artısı olmayacağına karar verip, onları da şimdilik takmıyorum. Baktım bir yerde ihtiyacım var, takarım.

Can balkon masasını yapıp taktı. 

Sanırım pek sevmedim. İki sandalyenin arasına sehpa koyabildiğimiz için çok da ihtiyacımız olduğu söylenemez. Sanki manzaramı kesti.

Metehan'ın odası boşaldı ama :D

O komidinler ve ortadaki çöp kolileri gidecek. Masayı sağa alacağım biraz daha. Camı çok kapatır mı diyorum ama öte yandan cam karşı evle burun buruna. 

Belki komidinleri masanın soluna alıp tekrar bakarım, çekmeceli ünite olarak dururlar. Ortanın boş olması çok güzel, çünkü Metehan spor yapıyor odasında , rahat yeri olacak. Gardrop da değişecek ihtimal. Bakalım.

Bilgehan'ın odası tam düzeltemesem de bitti sayılır. 

Oyuncakların bir kısmı yatağın altına girdi. Bir kaç tanesini vermek üzere ayırdım. Kabloları geçirmek için masasına delik açtı babası. İki büyük oyuncak kutusunu Metehan'ın odasına alacağım . Bakalım .

Bu sabah spor iptal oldu. Normalde hazırlandığım için kendim yapardım, istemedi canım, biraz kitap okudum, tembellik yaptım. Hafif nane mollayım bu aralar, iyiyim desem değil, kötüyüm desem değil. Dinleneyim azıcık dedim .

Şimdi gidip kahvaltı hazırlayacağım. Bu mutfakta iş yapmayı seviyorum. Her şey elimin altında, kullanışsız hiç bir alan bırakmadım. Hele camın önüne tezgâh çekip iş yapabilmek çok güzel :)

Sadece uzun dolabı döküp yeniden yerleştirmem lâzım. Çayların olduğu raf tıkış tıkış. Neden ? Çünkü aldığım yeni kavanozlar duruyor ama eskileri de duruyor. 

Antredeki dolabı da düzenlemem lâzım. Hâlâ oğlanların defterleri orada. 

Tam hah her şey güzel yerleşti diyorum bir bakıyorum bazı şeyler açıkta kalmış.

Yarın akşam Can uçuşa gidecek. O zamana kadar evi yeniden normal hale getirirsek , haftasonun kadar düzenleme işini bırakıp hediyelerimle ilgileneceğim. 

Bizim cepheden şimdilik bu kadar. Her şey bitse de öncesi sonrası videosu çeksem :D

Enerji

Bu sabah evde dördüncü misafirimi ağırladım. Gelen herkes evimizi çok sevdi. Ne güzel bir duygu insanın sıfırdan uğraşıp yaptığı evi sevdiklerinin de sevmesi.

Can diyor ki bizi üzmemek için mi öyle diyorlar acaba? Öyle bir şey düşünmüyorum ben , herkesin gözlerindeki ışıltıyı görüyorum. Ama bu ışıltı evden de geliyor olabilir bizim gözlerimizden de. Zira ben öyle mutluyum ki etrafıma bakarken ,iş yaparken , düzenlerken; o da sinmiş olabilir evin havasına. 

Ve ağaçların büyüsü de bambaşka tabi... Bence insanlar ağaçlardan uzaklaşıp da rezidansların bilmem kaçıncı katlarına doğru karınca yuvalarına çekildikçe depresyonları arttı da farkında değiller.

Hiç mi kötü tarafı yok bu evin. Tabii ki var. Duvarlar yamuk, koyduğumuz dolaplar abuk subuk durabiliyor, sıvaları saçma sapan, arka odalar yandaki apartmana bakıyor, Bilgehan'ın odası balkonun yan duvarına bakıyor, küçük tuvalete girip kapıyı kapatabilmek için kıvraklık gerekiyor :D, minik gümüş rengi böcekler her yerde.

Hiç mi gürültü yok. E o da bolca var. Yakındaki okulun zili, üst kattaki bebeğin yerde yuvarlayıp durduğu bilimum şey (Sırf merakımdan çıkıp bakıcam bigün, ne yuvarlayıp duruyor diye :D ),  geminin motor dairesindeymiş hissini veren ısıtıcının apartman boşluğundan gelen sesi. Ama o sesler beni rahatsız etmiyor. Okul zili "Ziller çalacak "şiirine götürüyor beni, bebek akşam erken yatıyor, ona söylenen şarkılar türküler gülümsetiyor, ısıtıcı İzmir'deki evimizi hatırlatıyor. Yaşanmışlık sesleri iyi geliyor. 

Ve bir seneden sonra nihayet yerleşiyorum hissi de çok güzel. Bir senedir ev ara, ha gideceğim modunda dur, eşya topla, yapacaklarını ertele derken , meselâ dün saçlarımı kesirip üç seneden sonra manikür pedikür yaptırmaya gitmek, evde sakince ütü yapıp yemek hazırlamak falan ne iyi geldi.

Allah herkese içinde huzur ve mutluluk bulduğu ev nasip etsin . İster yeşillikler içinde , ister en merkezde kalabalıklar arasında, ister en üst katta bulutlarla birlikte ister en alt katta kedilerle iç içe, nasıl mutlu oluyorlarsa öyle bir ev nasip etsin. Meselâ ben pandemide çıldırmadıysam evimi çok sevdiğim içindir, diğer evde olsaydım herhalde patlardım.

Şu anda Can site yönetimi ile tanışmaya gitti. Karavanımızı istemiyorlar burada, ona ne yapacağımızı düşünüyoruz. Oysa karavanı koyduk diye arabamızı sitede park etmiyoruz bile başkalarını hakkına saygısızlık olmasın diye .

Ben televizyonda Dünya Kupası maçı izliyorum. İlk gençliğimin ailemle birlikte kupa izlediğim sıcacık günlerine götürüyor beni.

Bir tarafta asılacakları asıp, düzenlemelerimizi yapmaya çalışıyoruz.

İkea'dan aldığımız dolabı monte etmeye başladık. Metehan'ın odasına yerleştirince dağınıklığımızın son kalan kısmı da bitecek diye umud ederek .

Yılbaşı hediyelerimi hazırlamaya başladım. Haftaya kartlarımızı yaparız. 

2022 yaşadığım en rahatsız edici ama aynı zamanda en heyecanlı ve enerji dolu yıl olmuş olabilir. Geçen sene bu zamanlarda internette görüp camının manzarasına bayıldığım evdeyim. İnanılır gibi değil. 

Şu anda karavan burada kalır mı kalmaz mı diye gerilmiyorum , vardır bir hayır her şeyde. Derin bir nefes alıp Allah'a havale ediyorum her şeyi. Benim için en güzeli olacak. Biliyorum.

Ev Özeti Geçiyorum

Sonunda yerleşmiş olmamıza çok az kaldııı. Yeni aldığımız kitaplık ve şifonyeri kurduğumuzda sanırım her şeye bir yer bulunacak. Gerçi yetmeyebilir de ama yetecek umarım. 

Bakalım neler olmuş şu iki ayda. Anlatırken sondan geriye gittim sanırım :D

Buzdolabının kapağı kendiliğinden kapanmıyordu. En sonunda Can altına bir tahta yerleştirdi. Ama her yerinden oynattığımda tekrar yapması gerekecek o işlemi :D

Fırın tezgâhtan dört parmak aşağıda kaldı. Can altına tahtadan tekerlekli bir yer yaptı, boyunu yükseltti.

Çamaşır makinası çok ileride duruyordu, usta musluğun yönünü değiştirdi biraz daha düzgün oldu.

Bulaşık makinası su boşaltmaya çalışırken bozulacaktı az kalsın. Gider hortumunun yeri değişti.

Doğalgaz için ilk geldiklerinde borularda kaçak çıktı, ikinci geldiklerinde balkon kapısına menfez koyulmadığı için açılmadı, üçüncüde ancak izini koparttık .

Ama şofbeni hemen çalıştıramadım zira tüm kabloları sökülmüştü. Zaten balkondaki prizde elektrik de yokmuş.

Sonunda hepsi düzeldi duş alabiliyor ama mutfakta sıcak suyu açtığımda şofben çalışmıyordu. Servis geldi, parça değiştirdi.

Banyo kapılarına standart kapı kulbu alındı ama standart kapıya uymadı. Can kesti biçti bişiler yapıp uydurdu sonunda.

Kablolu tv alalım dedik, kurmaya gelen adam asasör boşluğundan kablo çekmem siz çekerseniz gelip kurarım diyerek gitti. E niye kurulup parası veriyoruz biz yapacaksak her şeyi.

Dsmartı çağırdık, aktarın hesabımızı buraya diye. Dalaverecinin önde gideni bi adam geldi, söylene söylene iş yaptı. Eski lnbye bağlayıp yeni parası istemek mi dersin, yaptıklarını dsmarta göstermeyip parayı cebine atmak mı dersin. Tüm kanallar da çalışmıyor.

Duşakabinin kapağının altındaki tekerlek düşmüş, takılması gerek.

Zaten camları da sipariş ettiklerimizden gelmedi. Geri gönderdik. Uzun bekleyiş sonunda bizim istediğimiz bir türlü gelemeyince ellerindeki bir taneyi takın artık dedik .

Anten kablosu gelsin derken tuvaletteki menfez sökülmüş yeniden takılması gerek.

Mutfak balkon kapısı camlarını iki kere aldık. Biri takıldıktan sonra çatladı. Diğeri menfez delikli olması için yeniden sipariş verildi.

Bilgehan'ın masası kısa kalmıştı ek yapıp getirdi usta.

Mutfak dolabı çekmeceli olmamıştı, gidip tekrar çekmecesi geldi.

Davlumbazı takmaya gelen adam mutfak dolabından ve fayanstan takamamıştı. Fayanslar kırıldı, dolap çıkartıldı, davlumbaz takıldı. Dolapları bilahare Can'la davlumbaza uygun hale getirip taktık.

Ha takan usta davlumbazı iki santim sola takmış , dolaplar sığmayınca anladık, onu söküp tekrar taktık kendimiz.

Ada ünitesinin uzatma kısmı fazla geldi, söktük.

Ölçüp biçtikleri mutfak dolabı yerine oturmayınca gidip düzeltilip geldi.

Duşakabin yamuk , ona yapacak bişey bulamadık, özgün takılıyor.

Bir ay beklediğimiz banyo dolabı üstü kahverengi altı beyaz geldi. Taşınmadan bir gün önce doğrusunu getirdiler.

Salonun kapısındaki alçıpanı yıktık, usta yerine bir sanat eseri yaratınca yeniden alçıpan yaptırdık.

Yerleri sistire yapmaya gelen adama sistire makinası parası ödediğimiz halde gözümüzün önünde el makinesiyle sistire yapmaya kalktı, bu ne deyince iki gün sonra büyük makina geldi.

Su sistemi düzgündü Allahtan, Yunus Usta şansımız oldu.

Elektrik sistemi düzgündü, onu Can ağabeyiyle birlikte yaptı.

Boya badana rezalet. Duvarlar mağara duvarından hallice ne yazık ki. Bir ayın sonunda gidiyorum artık dediğinde hâlâ banyolar boyanacaktı. Adama lâf anlatmaktan yorulduğumuz için onu yolcu edip biz boyadık kalanını. Ama alttaki sıvalar berbat.

Bütün bu işlemler birbirleriyle de alâkalı olduğundan yapılan şeyleri tekrar yapmak, biri olmadığından diğerini de bekletmek, ustalara lâf anlatamayıp delirmek felân sonunda hâlâ keyfimizin yerinde olmasını evin bize verdiği pozitif enerjiye bağlıyorum. 

Bir de karavanımıza vızvız yapmayıp, bir köşecikte durmasına ses çıkartmasalar ne iyi olacaktı ama neyse , vardır her işte bir hayır.

Onuncu Günden Bildiriyorum Hâlâ Sıcak Suyum Yok ve Ne Bulsam Atıyorum

 

Dün üçüncü defa gelen doğalgaz görevlisi artık bizden bıktığı için olsa gerek açtı sonunda doğalgazı. Büyük bir sevinçle şofbene gittim. Bir yandan da umarım şofben bozum mozuk değildir diyorum, zira evde kalıp da kullandığımız tek şey o. Açtım , bir hareket yok. Doğalgaz geç geleceği için zaten hemen yanmayacaktı ama bunda elektrik yok. Aaa fişi takılı değil . Fişini takmak üzere elimi kabloya götürdüğümde fişi olmayan kopuk kablo ile yüzyüze geldim. İşte orada küfürü basmışım sayın seyirciler. Hayır Can evde olsa beş dakikada ona fiş takar. Ama kendileri salı günü teşrif edecekler. 

Neyse bu hayal kırıklığının ardından evi süpürüp toparladım ve hemen akabinde de dağıttım. Bilimum ıvır zıvırı tıktığım dolaplardan birini koyacak yer yok, içindekileri elemeye çalışayım dedim. Kocaman bir oğlanların karne , başarı belgesi ve diğer ıvır zıvırların durduğu kutu vardı. Vize başvuru belgeleri bile duruyordu orada. Bilgehan'ın karnelerinin yanı bir de yabancı dil karneleriyle dolu. Deneme sınavında birinci oldular belgeleri. Yok efendim lego oyununa katılmışlar onun belgesi. Yani bi moklu bezlerini saklamamışım. Karneleri ,gerçek belgeleri ve sertifikaları ayırıp geri kalanını attım. Koca kutudan üç dosya çıktı. 

Tam dört yapboz kutusuna lego yapım kılavuzları dolmuştu. Neredeyse beş kilolar. Bilgehan içlerinden bir kaç tanesini hatıra olarak ayırdı, gerisini attık. Devasa bir çanta doldu. Tüm yapım klavuzları zaten internette var. Üstüne üstlük bizimkilerin onları yaptıkları da yok. Bunları neden attırıyorsun diye söylenen oğlana legoları atmadığıma şükret diye cevap yetiştirerek bir gereksiz şeyden daha kurtulmanın haklı sevincini yaşadım.

Rengârenk fotoğraf çerçevelerim vardı İkeadan aldığım. Onlardan sıkılmıştım artık, içindekileri çıkartıp onları da postaladım. 

Bir koca torba yeni kavanoz kapağını ayırdım veririm kapıcıya diye. Gelecek sene bir domates yapıcam diye koca sene saklayamayacağım. ( Ehehe dört paketi duruyor daha )

Şu an salonun her köşesi karman çorman. Yemek masasının üstünü açmayı başardım ama :D

Mutfakta kırk yılda bir kullandığım bir kaç şeyi dolap tepesine, bir kaç şeyi de mutfak dolabının altındaki on santimlik boşluğa tıkıştırdım. 

Bilimum belki kullanırım diye tuttuğum plastik kutuyu attım.

Bir ara dekoratif şeyleri çıkartıp onları eleyeceğim. 

Devasa bir mektup kutum var. Can'la altı sene çıkıp bunun çoğunu ayrı şehirlerde geçirmemiz sebebiyle yazmış da yazmışız. Ayrıca arkadaşlarımın mektupları da az uz değil doğrusu. O kutuya el atmam lâzım ama şimdi açarsam çok vaktimi alır. 

Hiç kullanmadığım çeyizlik dantelli mantelli yatak çarşafları gardrobun üzerine sıkıştırmayı başardığımız için bu seferlik kurtardılar paçayı :D

Hâlâ Metehan'ın odası karman çorman. Yatak odası çok şekilsiz.

Banyo ve tuvaletin kapılarının kulbu yok. Zira kapılar normal kulplara göre dizayn edilmiş, Can tutturdu yuvarlak olanlardan takacağım diye. Uzun bir işi olacak onun.

Duşa bir raf almıştık. Bir saat sürdü kurup takmamız. Güya tavanla yer arasına sıkıştırdığından pratik olması gerekiyordu. Kurmasını çözmek on dakika aldı. O rafları boruya geçirmek tam kâbustu. Tabi kayıp düşmemesi için sert olması gerekiyordu ama Can olmasa hayatta geçirmem mümkün değildi benim. Hepsini yaptıktan sonra iç içe geçmiş borular düşmeden yerine götürüp sıkıştırmak da başka meseleydi. Duruşunu tekinsiz bulduğumuzdan bir de duvara tutturduk onu :D Neyse en azından şampuanlar kalktı ortadan. Kocam sağolsun her gördüğünde üçer beşer şampuan aldığından yer gök şampuan dolu. Hayır saçma sapan şampuanlar. Onların bir kısmını da yok edeyim ortadan ben. Adamın beş tane traş köpüğü varmış meselâ. 

Neyse rn önemli şeyi yaptık : Balkonu açtık. Yarım gün oradaki tamir malzemelerini temizleyip içeri almış olsam da, şu an antrede beş kutu malzeme duruyorsa da çayımı alıp balkona  çıkınca tüm sinirim gidiyor.

Zaten bu evi o manzaraya aşık olup da beğenmiştim. Geri kalan her yeri berbat ve fakat balkon nefis bir tabloya bakıyor.

Geçmiş ev deneyiminden de iyice anladığım üzere beni yeşilden uzaklaşmak hasta ediyor. Çok şükür kavuşturana. 

Not: Fotoğrafa şarkı ekleyecektim ama internet yavaşlatılmış, hiçbir şey çalışmıyor. Terör saldırısı olmuş İstiklâl'de. Haber alamayınca olmamış gibi mi olacak ? Size de her seçim yaklaştığında terör artıyor gibi gelmiyor mu ? Çok tuhaf... 

An İtibariyle Eve Ayakkabıyla Girme Dönemi Sona Ermiştir:)

Bilgehan'ın odası ve salonun oturma alanı hemen hemen bitti sayılabilir. Metehan'ın odası ardiye gibi yığıldı, yatak odasına bir şekilde sığıldı ama her türlü ıvır zıvırı itekleyerek yatağa ulaşılıyor. Mutfak hâlâ kendine gelemedi zira ne doğalgaz açıldıı ne de davlumbaz takıldı. Dolapların bir köşesi yerlerde sürünmekte. Bulaşık makinamın su gideri çöp öğütücüye takılırken bi sorun oluştu ihtimal ,makina kafayı yedi . 

Neyse ben çayımı içeyim. 

O değil de salon çok küçüktü, benim halı nasıl o kadar dımdızdık kaldı, o kısmı çözemedim 🤣

Bence bugün daha fazla debelenmeyeyim. Bir duş alabileydim ne güzel olacaktı. Ah ah...

Evde İlk Sabah

Yığınların arasından sıyrılıp, molozların üzerinden atlayıp mutfağa ulaştım. Bulabildiğim bir bardağı çalkalayıp kendime neskafe yaptım. Penceremin önündeki oturulabilen tek yere oturdum.

Dün tam bir kaostu.

Taşımacılar sabah yedi buçukta geldiler. Akşam yedi gibi gidebildiler. Üstelik bir gün önceden salon ve mutfak toplanmıştı. Ama bu seferki çocuklar çok iyiydiler. Hepsi çalışkan. En ufak bir söylenme, mızmızlanma, aman da çok eşya varmış deme olmadan, yanlışlıkla depo yerine eve çıkardıkları şeylere bile surat asmadan çalıştılar akşama kadar. Üstelik kapının önüne araba çekilemediği için yoldan sitenin içine kadar uzun bir mesafe getirdikleri halde. Allah yollarını açık etsin. 

Tüm gün boyunca eşyalar geldi. Tüm gün boyunca Yunus Usta evde musluk taktı, dolap silikonladı, çöp öğütücünün nasıl takıldığını çözdü, yamuk fayansları kırdı ve en son davlumbazı yerleştirip akşam herkesten sonra çıktı. Allah ondan da razı olsun. Şans eseri bulduğumuz ustamız. Diğer evde üst katta tadilat yaparken Can gidip şu eve bakayım, kim çalışıyor ne yapıyor, belki bizim işlere de bakar diyerek gidip tanışmıştı. Çalışkan, tez canlı, zeki ve işini mutlulukla yapan usta ile Can, abi kardeş gibi oldular. İşi bittikten sonra eve gidip , orada telefonla şu şu içime sinmedi onu yarın gelip düzelteceğim diyen bir adam. Yemiyor, içmiyor, mola vermiyor, çalışıyor. Maşallah.

Sabahın ilk saatleri. Nereden başlayacağımı bilmiyorum ama bir yerden başlanacak. Yalnız dün akşam bişi fark edip mutlu olduk. Can bu gece uçuşa gidecek sanıyorduk, yarın geceymiş o. Gidene kadar bayağı iş hallederiz artık. O yokken ben de kalanları yerleştiririm. Zira perşembe sabahına kadar olmayacak .

Şimdi mutfağa doğru yöneleyim. Nasıl becereceğim bilmiyorum ama boşaltıp yerlerdeki moloz kalıntılarını temizlemem gerek. Hadi bakalım.

Göya Temizlik Yapmıştık

Davlumbazı takmak için ustanın son gün şalap şulup taktığı fayansları kırmak lâzım, zira güzel bir meyille sanatsal çalışma yapmış kendisi. 

Doğalgaz borusunda kaçak varmış. Üstüne üstlük balkon camında menfez açıklığı gerektiğini unutmuşlar. Şofben balkonda ama ocak nedeniyle içeriye de lâzımmış, o cam da değişecek . 

Banyo mobilyasını şu anda takıyorlar.

Musluklar da yarına kaldı.

Eşyaların yarısı toplandı. Yarısı kaldı.

Yarın ev mi taşıyacağız, fayans mı kıracağız, mutfağı mı temizleyeceğiz, ne yapacağız hiç bilmiyorum.

Neyse , işe iyi yanından bakalım, doğalgaz yoksa yemek de pişirmeme imkân yok demektir. Zaten Can da uçuşa gidecek. Bilgiç'le bir oradan bir buradan yeriz . Annem restorana dadanırız en çok da . 

Ay daha fazla sıkılamayacağım, neyse ne... Biz toparladıkça dağılıyor. Nazardan hep nazardan  diycem de valla dünyanın tüm gözleri bir araya gelse bu kadar aksilik olmaz yav. 

Boş veeerr demiş.

Siz şunlara bakın, çok komik değiller mi? Sonbahar güneşi de öyle güzel ki..

Yatcaz Kalkcaz Yatcaz Kalkcaz Gidicez

Bugün ev temizlendi. 

Yarın musluklar takılacak, yanlış gelen banyo dolabı değiştirilecek, çöp öğütücü için dolaba delikler açılacak, bütün bunlar yapılırken umarım ev fazla kirlenmeyecek.

Yarın perdeler de gelip takılacak. 

Yarın aynı zamanda taşıma şirketi gelip eşyaları toplayacak. 

Biz hangi eve ne zaman nasıl bakacağız bilmiyorum. Oysa bir gün sonraya şirketi ayarlasak mis gibi denk düşecekti ama neyse. Her şey denk düşecek şekilde ayarladıydık bunu da güya, bütün işler çift dikiş gidince kaldı işte .

Bugün temizlik için yardıma gelen hanımlarla yemek yerken kapı çaldı. Üst komşumuz kapıdan koca bir tabak kek ve poğaça getirmiş. Böyle komşular da olabiliyormuş ya , insan inanamıyor. 

Badana boya yamuk, eksikleri çok ama önemli değil. Yavaş yavaş tamamlanır. Buradan sürekli yakınıyor gibi yazsam da son bir ay uzun zamandan beri geçirdiğim en keyifli zamanlardandı. Koşturduk, düşündük, sinirlendik, kahkaha attık, hayal kurduk, alışveriş yaptık, yorulduk ama hiç sıkılmadık. Gecekondudan hallice bir evi adam ettik. Çok şükür sevdiğimiz şeyleri alabildik, keyfimizce düzenledik . Bütün her şeyin dört dörtlük olmaması sorun değil, bu bize yapacak, düşünecek yeni konular veriyor. Daha uzun bir süre orasıyla burasıyla oynarız artık.

Evi aldıktan sonra ilk gittiğimde yadırgamıştım. Ama şimdi her içeri girdiğimde içim ısınıyor. Bir de eşyalarım yerleşince çok daha yuva moduna girecek gibi .

Evet , benim şimdi kalkıp çamaşırları toplamam, bulaşıkları yıkamam ve evi son bir toparlamam gerekiyor. Pilim tamamıyla bitmeden o işleri de halledeyim bari.

Biliyorum Çok Merak Ediyorsunuz :P Son Durum Bildiriyorum

Valla buraya yazınca kafamda bir şeyler yerine oturuyor. Ben okulda da sınava yazarak çalışırdım anacım, hâlâ durum aynı :)

Biten bir iş var mı diye düşünüyorummm..

Hımmm...

Bilgehan'ın masası ve koridordaki dolap geldi.

Dizaynını Bilgehan yapmıştı. Odanın abuk şeklini masaya hapsettik :D

Tabi istediğimiz gibi olmadı. Yanlış kestiği için şabalak marangoz, çocuğun tam mouse dolaştıracağı yerde ek var. Adama öyle istemiyoruz dememize rağmen pişkin pişkin taktı gitti. 

Mutfaktaki yanlış dolabı Can'ın ağabeyi alıp yapan yere götürdü dün. Onu çekmeceye çevirecekler. Ne zaman getirirler bilmem.

Mutfak dolaplarına kulp beğenmeyi başardık. Üstelik çok çabuk başardık biz de şaşırdık. Dolabı getirdiklerinde onları da takarlar herhalde. Bu arada benim dolap içleri tekrar rezil olmasın diye naylon geçireyim bari rafların önüne diyorum. Adamların her yanlışı benim iş yükümü arttırıyor .

Temizliğe gelecek iki hanım buldum. Ama yarın sabah geldiklerini görmeden inanamayacağım. Çok bahtsızım bu konuda. Bu arada günlerdir ev temizliyorum zaten. Banyonun yer fayansları ile yatakodasının parkelerinin boya lekelerini temizledim . Yalnız parkelerin süpürgeliklerleri pek uydurukmuş. Silince üzerinin kaplaması çıkıyor. Neyse, hayatım boyunca bir daha onlara bu kadar yakından bakmayacağıma göre kalsın öyle .

Bugün doğalgazı açmak için gelecekler ama bize proje çizen adamların projeleri ne durumda bilmiyoruz. Karışık o haller. Açabilirler de açmayabilirler de.

İnternet takılacak yine bugün. Tüm işler içinde en heveslileri onlar. Taktırmak istediğinizde nasıl da koştururlar .

Duşakabinden ses yok .

Balkonun kapısı tekrar gelecek o arada eski pimapen pencereler de tamir edilecek. Can söylemeyi unutmazsa. Ustaların hepsi aynı anda gelince her iş karışıyor. Valla yine iyi hallediyor her şeyi .

Akşama banyo dolapları gelecek. Onları kim takacak bilmiyorum.

Musluklar bağlanacak . O da garına kalmasaydı iyiydi ama neyse. Gerilemeyeceğim daha fazla .

Çöp öğütücü servisi yarın gelecek .

Davlumbaz servisi de yarın gelecek.

Bunca adamın arasında biz nasıl temizlik yapacağız bilmem .

Perdeler temizlikten sonra gelecek.

Banyo kapılarına cam kestirilecek. Takılacak.

Taşıma şirketi ayarlandı. Bakalım bunlar nasıl taşıyacaklar. 

Şimdi ben bugün evdeki eşyaların hassas olanlarını toparlayacağım. Bilgehan'ın odasına gireceğim. Çekmeceleri kontrol edeceğim. 

Yarın ve sonraki gün temizlik hallolursa. Perşembe eşyalar toplanıp cuma da taşınacağız hayırlısıyla. 

Du bakalım neler olacak.

Bir de onca özenip fayans seçtim, bula bula bunu mu bulmuşum, tezgâhda da öyle desenler var ki, kirlenmiş sanıp silip duruyorum. Ama Can çok sevmiş . Artık mutfağı ona devretmeyi düşünüyorum. 

Kendime not. Renk olsun, desen olsun diye cicili bicili şeyler bulma, sevmiyorsun sonra. Banyoyu da lila rengi boyayalım demiştik, üzerine beyaz geçtik :D Hahaha, renkli kişiliklerimiz duvarlarla çatışıyor, onlar bizi göstersin , fonda kalsın:D 

Haydi gidiyorum ben şimdi. Benim için dua edin anacım, şu işler pıt diye hallosun .

Akşam Altı Haberleri Eklemesi.

Temizliğe gelecek hanım mesaj attı, kardeşi hastalanmış, gelemiyormuş. Bu makus talihimi yenmek için cadılar bayramı ayini yapıcam sanırım. İnşallah çarşamba günü gelir :/

 

Banyo dolapları yanlış . Altı kaval üstü şişhanebi dolap yollamışlar. Allahım, bu ülkede işler nasıl yürüyor?

Tam Bitecek Diyoruz Hooop Başa Dönüyor :{

1. Balkon kapısı takılmıştı, ertesi gün bir baktık boydan boya çatlamış. Yenisini almamız gerekecek .

2. Mutfak dolapları geldi. Neyse düğme yerini düzgün yapmışlar. Ada ünitesinde biraz abuk subuk olsa da açılır kapanır ek kısım var. Harika. Hayret nasıl doğru yapmışlar derken hiç beklemediğim yerden geldi sorun. Fırının solunda bırakılan 15 -20 santimlik kısıma baharat çekmecesi yapın demiştim kapaklı dolap olmuş. Daracık, derin ,arkasına ulaşamayacağım dolap nereden çıkmış hiç anlamadım. Yeniden yapılacak.

3. Boya badana öyle berbat ki daha kaç kat boyatacağız bilmiyorum. Adam sıvadığı yerleri zımparalamadan üzerine boyayı çalmış. Abuk subuk görüntüler.

4. Duşakabin geldi. Bizim seçtiğimizle hiç alâkası olmayan cam var üzerinde. Geri gitti.

5. Bilgehan'ın masasının ölçüsünü alıp yapan marangoz ölçüyü sadece 20 santim kısa almış ?!?

6. Koridora yaptığı küçük dolap da bir kaç santim kısalacak .

7. Metehan'ın odasının duvarından geçen klima boruları nasıl kamufle olacak, önüne nasıl dolap konacak hiçbir fikrim yok.

8. Banyo kapıları geldi, ne camı ne kulbu ne malzemesi vardı. Neyse mutfak dolaplarını yapan ustalar onu da taktılar bir şekilde ama camları kestirilip takılacak.

9. Mutfak tezgâhı takıldı ama o soldaki çekmece yapılacağından o kısmı yapıştıramadı usta.

10. Taşıma şirketi bulduk. 7500 liraya taşıyacak adam evin videosunu görünce bizim evin 4+1 kadar dolu olduğuna karar verip fiyatı 12.000 yaptı. Ekstradan uydurduğu bir odayla fiyat nasıl iki katına çıktı anlamadık, o da iptal. Yeni şirket bulacağız inşallah.

11. Öyle pis ve vicdansız çalışıyorlar ki yerler sigara izmaritleri dolu. Daha kullanmadan canı çıktı fayansların.

Bütün bu haller sonunda salı gününe kadar işler bitip de temizliğe geçebilecek miyiz kocaman bir soru işareti.

Bakalım görücez.

Bıraktım Dağınık Kalsın

Ayın muayyen günleri yaklaşıyor ve her türlü ağrım tavan yapmış durumda. Nasıl bir ay bir ayı tutmuyor bilmem. Yumurtalıklarım bile birbirinden farklı çalışıyor sanırsam. Saçlarımın bir iki tutamının bukleli, gözlerimin ışığa göre renk değiştiren yapısı gibi çelişkiler iç organlarımda da devam ediyorlar anlaşılan. Geçen ay hiçbir sorun yaşamamıştım, bu ay yine çarpılmış vaziyetteyim. 

Dün sabah hocam da uyuyakalınca spor yapamadım. Kendim yapardım ama omuzum da kalçam da ağrılı olunca dinleneyim bence dedim. Aynı dinlenmeye bugün de devam ediyorum. 

Yürüyüşü es geçip annemle Mahalle Evi' nde oturup çay içtim. Öğlene kadar beklemeyip bir sürü yemek yedim. Biraz daha böyle devam ederse halim hiç iyi olmayacak ama şu anda kendimi salasım var.

Şifonyer ve komidinin boyası nihayet bitti. Şifonyerin bir kaç kat daha boyaya ihtiyacı varmış, karanlıkta anlamamışım. Verniğin üzerine boya sürsem miii, boş ver zaten her yerinde bir sürü yamukluk var diye bıraksam mı bilemedim. Valla mobilya boyayanları saygıyla selamlıyorum, o kadar özenmeme rağmen benimkisi olmadı pek. 

Yetmezmiş gibi iki koyu kahve komidin daha vardı onları da beyaza boyayım Bilgehan'ın odasına koysam mı diye düşünüyorum. Hem çekmeceleri panjur gibi girintili çıkıntılı değil hem de yarısı gümüş rengi işi az yani. Ama bunca işimin ortasında gidip hemen boyayayımla bırak şimdi onu da karıştırma taşınınca bakarsın arasında gidip geliyor duygularım.

Dün beklenmedik şekilde mutfak dolaplarını takmaya geldiler . Aslen geçen hafta bitmesi gerekiyordu ama ilk söylediğimizde başlamadıkları için yetişmemişti. Cumaya gelir umarım diyorduk. İki gün önce oldu. Daha bitmemiş işleri ama bugün de takmaya devam edecekler.

Balkon kapısı olmuş.

Banyo kapıları olmuş, cam kestirilecek.

Salon yerleri sistirelenmiş.

Bir gün önce kimse yoktu dün bütün ustalar toplanmışlar, evde iş trafiği yoğunmuş.

Ben de evi düzenleyeceğim bugün. Mutfaktaki bazı eşyaları kolilemiştim. Ola ki dolaplar olmadan taşınalım moduna girilirse ( tabii ki giren ben değilim) bari varilden boşaltmak zorunda kalmayayım da kolide dursunlar demiştim. 

Buzdolabımdakileri bitirmeye çalışıyorum. Pazara gitmemiştim zaten. Her halde haftaya kadar tamtakır olur .

Ayın üçünde ya da dördünde taşınırız diye plânlıyoruz. Çok şükür ki o arada iki üç gün boşu var Can'ın. Yoksa izni bitmeden taşınlım diye iki ayağımız bir papuca girecekti.

Umarım pazartesi günü kalan son şeyler de gelecek, salı günü de temizliği yapılacak. Ama tabi hiçbir şey kesin olamıyor.

Ay yumurtalıklarımdan ev mevzusuna nasıl bağladım yine ? 

Biri beni bu koltuktan kaldırsa da gidip günlerdir bekleyen kabakları mücvere çevirsem. 

Onu bunu bırakalım da Ekim çok güzel bir ay değil mi ya ? Renklerin güzelliğine bakın. Hadi buraya kadar okumayı başaranlar bir fotoğrafa tıklayıp şarkılarını da alsınlar.

Çüüzzzz.

Tamam Panik Yok, Hemen Her Şey Bitmek Üzere

1. Umarım yarın sistireci gelmeyi başaracak. Dün gelemedi. Bugün bize elle yaptıkları makineyi yutturmaya çalıştılar. Bakalım neler olacak önümüzdeki günlerde. Altı üstü parkeleri temizleyip cilalatacaktık.

2. Hâlâ badana boya bitmedi. Harçlar sıvalar kurumadı zira. 

3. Banyo kapıları bugün geldi, yarın takılacak sanırsam .

4. Yarın duşakabin de gelecek. Tek sorun ustaların fayansları 99*100 ayarlamak yerine 92*98 yapmış olmaları.

5. Yere döşerken çatlattıkları fayans değişecek.

6. Mutfak balkon kapısı yarın gelecek.

7. Mutfak balkon camları başka birilerinden gelecek bir ara.

8. Mutfak dolapları ve antre gömme dolabı umarız hafta sonu gelecek.

9. Portmanto kapıları ve Bilgehan'ın masası başka marangozdan gelecek.

10. Klimacı klima takacak .

11. Banyo dolapları pazartesi gelecek sanırım .

12. Oğlanların yatakları da aynı gün gelecek. ( Karyolalarının içine sadece yatak sipariş ettik)

13. Mutfak dolapları gelince tezgâh getirilecek.

14. En son sıhhi tesisatçı klozetleri lavaboları takacak.

15. Prizler ve elektrik anahtarları yapılacak.

16. İnternet için gelecekler. Yaşasın yeniden fiber internetimiz olacak.

Hımm sistireci, boyacı, sıvacı, kapıcı, pimapenci, diğer pimapenci, mutfak dolapçısı, dolap kapakçısı, internetçi, duşkabinci, muslukçu, elektrikçi, yatakçı, klimacı, banyo dolapçısı, fayansçı kalmış sadece :D

Bi de onca pisliği temizleyen birileri lâzım, o da ben olucam ihtimal :D

Gittiğim Zaman Bu Evde Özleyeceğim Şeyler

Var mı diye bir düşüneyim dedim.

Aslında ev çoğu insanın hayalindeki ev olabilir.

Devasa mutfak, üç cephe, aydınlık, koskocaman bir salon, merkezde, önünden minibüs geçiyor, marmaraya on dakikada yürünüyor, altında 24 saat açık market var, spor salonu var, karşısında kasap, eczane, fırın. Bahçesinde Sarıyer Börekçisi, her türlü meyve ağacı , alttaki manyağı saymazsak komşular da nazik insanlar, ev sahibi çok iyi .

Ve fakat ben tuhafım.

Kocaman mutfak bana dağılan daha büyük alan gibi gözüküyor, evde yürürken pufluyorum bu kadar çok yürü yürü ne sıkıcı diye, salonu temizlerken dört oda temizliyormuşum gibi geliyor, camlar sil sil bitmiyor, mutfak o kadar büyükken Bilgehan'ın odasının küçük olmasını , salon o kadar büyükken balkonun bit kadar kalmasını anlamlandıramıyorum, banyoya girdiğimde klozete ulaşmak için attığım adımlara bakarken , uleyn sıkışıp kendimi tuvalete atsam buraya gelene kadar dayanamam diye geçiriyorum aklımdan.

Karavanda 7 metrekarede mutlu mesud vakit geçiren ben burada boğuluyorum.

İlginç değil mi ?

Neyse gelelim özleyeceğim şeylere.

Ennnn çok otoparkını özleyeceğim. Hep boş yer olması ve Sincap'ın da durabilmesi harikaydı. Şimdi gittiğimiz sitede 150 konuta 50 arabalık otopark var. Can için zor olacak. Sincap'ı da bir yere bırakmak zorunda kalacağız.

Mutfakta dolap üstlerine tırmanmak zorunda olmamayı özleyeceğim. Dolap çok , üstleri boş. Hepsi uzanabileceğim mesafede.

Mutfağın penceresi yan evlerle dib dibe olsa da içerisinin aydınlık olmasını özleyeceğim, zira gideceğim mutfağın bir tek balkon kapısı var. Orası da içerlek bir balkon. Karanlık olacak genelde.

Hımmmm.....

Kadıköy'e yürüyerek hemen gidilmesini özleyeceğim.

Daha da bulamadım.

( Sonradan aklıma gelenler :

Bütün yaz öndeki binanın arkasında kalsa da günbatımı manzarası. Gittiğim evde alt katta olacağım.

Ve yatağımız elektrik anahtarının hemen yanında olduğundan yatağa girdikten sonra ışığı kapatma lüksümü özleyeceğim. Pek keyifli oluyordu .)

Bu eve gelirken sürekli ağladıydım. Gözümden yaş akıyordu her baktığımda. 

Manyak alt komşuya teşekkür etmem gerek, o olmasa bir şekilde alışmaya çalışırdım. Bu satın aldığımız evi de otoparkı yok diye alasımız gelmezdi.Zaten ev almayı da beceremezdik böyle bunalmasak.

Şu an etrafıma bakıp oraya sığmayacak bir sürü eşyayı vermem gerektiğini düşünürken bile bi ferahlık hissediyorum. Ama tabi şu an komşu fobim olduğundan umarım orası buradan iyi, sessiz ve rahat olur diyorum içimden. 

Bakalım görücez artık :)

Biliyorum sürekli ev muhabbeti de sıkmıştır artık ama napalım aklım fikrim orada olunca başka bir şey yok :)

Aa durun şuraya geçen hafta ortaokul arkadaşlarımla buluşmamdan fotoğraflar ekleyeyim de konu dağılsın azıcık :)

Fotoğrafa tıklayıp şarkınızı alabilirsiniz:)