Sevgili Günlük :P

Dolunay felan da değil ama bugün bendeki patlama hissi nedir çözemedim .

Sabah yedide yataktan kalkmak dueumunda kaldım zira ağrılardan daha fazla yatamayacaktım.

Gidip biraz korece çalışayım dedim. Güya dualingodan bakıyorum ama elime kâpıt kalem almadan kafama girmiyor. Bir se gransızca-ingilizce rahattı ama korece ingilizce olayı zorlaştırıyor zira anladığım kadarıyla korecenin cümle yapısı bize benziyor ben kulağımı tersten gösterip anlamaya çalışıyorum. Kadıköy'e inince kendime kitap bulurum belki, bakalım. Bir de hafıza bulmam lâzım ama neyse :D

Konuyu yine dağıttım. Cümlelere bakıp anlamlandırmaya çalışırken bir daraldım. Ağrılarım da arttı. Kalkıp spor yapayım dedim ama nasıl kılımı kıpırdatasım yok nasıl. Süklüm püklüm gidip üzerimi değiştim. Kulaklığımı takıp müzik dinleyerek spora başladım. Epeydir skuat yapmadıydım. Neyse düşündüğümden rahat bitirdim sporu, ağrılarıma da ruhuma da iyi geldi :)

Peşinden yürüyüşe gittim. Sakat bacağımla artık gezinti yürüyüşleri yapıyorum ama annemle sohbet ede ede temiz hava alıyoruz, iyi geliyor.

Dönüşte kahvaltı hazırladım. Yalnız akşam yemeklerini de sabahtan yapsam iyi olacak. Çılgınca kahvaltı yapıyorum, sonra akşam yemeği hazırlamam gereken saatte tok olduğumdan kılımı kıpırdatasım gelmiyor. 

Kahvaltı sonrası Can'la Bilgehan takım elbise almaya gittiler. Okul korosunda cuma akşamı konseri olunca mecburen takım elbise gerekti. Bir daha da giyer mi bilmem :D Ama benim üzerimden bir yük kalktı .

Bu hafta yine yoğun geçecek gibi.

Yarın arkadaşlarımla buluşacağım.

Cuma konser var .

Cumartesi arkadaşımın kızına doğumgünü partisi yapmaya gideceğim.

O arada süsleri de toplamalı. On gündür evin her yerinden bir şey sarkıyor. 

Aslında üşenmesem de şimdi kalkıp yapsam o işi .

İşte böyle bir gün daha geride kaldı. Şimdi az biraz daha duolingoya bakayım :)

İlk Günün Akşamı

Uzun zamandır gidemediğimiz için artık bana küskün konuşan yalancı teyzemi ziyarete gittik yılın ilk günü. Eskiden yılbaşı gecelerini hep birlikte geçirirdik. Babamın vefatından sonra bile o ve rahmetli eşi Recep Amca annemi yılbaşı geceleri hiç yalnız bırakmamışlardı. Taa ki Recep Amca rahatsızlanıp araba kullanamaz hale gelene kadar yılbaşı gecelerimiz beraberdi. Dolayısıyla bu ilk gün ziyareti öyle iyi geldi ki. 

Yalancı teyzem olmasının hikâyesini de anlatayım. Dört yaşındayım, onlarla aynı apartmanda oturuyoruz tabi Resmiye Teyze diyorum. Ama o günlerde teyzenin annenin kardeşi olduğunu öğrenmişim. Birisine şöyle anlatıyormuşum. Benim iki teyzem var bir de yalancı teyzem var :D

Bu kış gününde bile bahçesi cennetten bir köşe. Hep kiraz zamanı gelmişiz, farklı yüzünü gördük bu sefer.

Bir sürü anılarımız canlandı. Recep Amca'yı andık. Ne zaman gitsek gözleri sevgi dolu parlayıp bizi ağırlar, mangalı yakar, ağaçtan kiraz toplar getirir, mutlu olduğunu yürekten hissederdik.

 

Hayat çok kısa, sevdiklerimize vakit ayırdığımız , varlıklarının tadını çıkartıp sarılıp öptüğümüz günlerimiz bol olsun.

Fotoğraflara şarkılar sakladım. Tıklayıp alabilirsiniz.

Yılın İlk Sabahı

Bu sene de sevdiklerimizle birlikte yeni yıla girdik çok şükür. Can'la eski fotoğrafımızz bakıp gülümsedik :)

Çeşit sayısını abartmayalım dedik ama yemeyi abartınca bir işe yaramadı. Gecenin son etkinliği herkesin tansiyonunu ölçmekti :D 

Benim güzel ailem. Elimizdekilerin kıymetini bilip tadını çıkarttığımız bir yıl olsun. 

Sağlığa, mutluluğa, bolluk berekete, huzura... Şerefe...

 

Seni Sevdim 2023

Uzun uzun yıl özeti yazıyordum ki sildim hepsini. Zaten anlatmışım burada zamanında tekrara gerek yok.

2023 bende değişim senesi oldu. Rejimi bıraktım. Yeni müzik grupları keşfettim. Depresyon yaşadım. Koza örmüş gibi oldum. Dansa başladım. Dansımı paylaşmaya başladım ve hayatıma bi heyecan geldi. Bu da başka bir sınav oldu. Kendime dur deme, abuk subuk lâflara gülüp geçebilme, hırsa kapılmama gibi konular çıktı önüme. Kapalı, korunaklı bölgem biraz fazla afişe oldu. Sonra bu afişe olma korkusundan yıllardır kendimi sınırladığımı fark ettim. O zaman düşündüğüm kadar güçlü değilmişim fikri dank etti kafama .

Ve bütün bu sorgulamaları, değişimleri, gerilimleri , heyecanları ve hatta depresyonu sevdim. Zira ot gibi yaşamadığını hissettirdi bana.

Hayat bana karşı hep çok cömert oldu. Benim de her zaman en büyük dileğim çevremdekilere bu duyguları yayıp onlara güzel dokunuşlar yapabilmek . Sahip olduklarım maddi ya da manevi çevreme de ulaşmadıktan sonra, bir arkadaşımı gülümsetmedikten, yolu bloğum düşen birisine minicik bir hayat ışığı vermedikten sonra dünya üzerindeki yerimin ne kıymeti var. Yaşıyoruz ve öleceğiz.

İşte böyle bir sabah. Ev sessiz. Erkeklerim geç yatmışlar.

Akşam geleneksel olarak annemde buluşacağız. Son hazırlıklarımı yapacağım. Dün akşam bi enerjiyle mutfağa girdiğimden çoğu işimi halletmiş olmanın huzuru var içimde.

Az sonra çıkıp kahvaltı için eksik şeyleri alacağım. Metehan'ın misafiri de var, bugün evimizdeki gençlik ateşi yüksek. Gençleri öyle seviyorum ki. Enerjileri, heyecanları bana mutluluk veriyor. Çocuklarımın pırıl pırıl arkadaşları yüreğimi aydınlatıyor.

Hepinize günaydın. 

Gülümseyen bir pazara açılsın sabahınız.

Oradan Buradan

Uzun zamandır buraya not düşmeöişim hiçbir şeyi. 

Üniversite arkadaşlarımla yirmi gün önce buluşup yemeğe gittik. Benim dans videosunun bir milyon gösterimini kutlama bahanesi yapmıştık, buluşana kadar üzerinden bir ay geçti ama olsun, sonuşta başardık :)
Havalar güzel olumca annemle koruya gittik. Yerler çamurdu ama olsun .

Ortaokul arkadaşımla buluşup Sirkeci'ye gittik. İş Bankası Müzesi 'ndeki Yüzüncü Yıl Sergisi'ni gezip hüzünlendik.

Sirkeci Lokantası 'nı denedik sonrasında. Görünüşü , ambiyamsı nefisti. Bu görüntüye pizza ve hamburger vardı ama neyse. 

Geleneksel yılbaşı partimiz pandemiden beri ilk defa gençlerin tam kadro katılımıyla yapıldı. 

Yine bol kahkahalı bir gece geçirdik. 

Dün Can beni sahilde kahvaltıya götürdü, oradan da yürüyüşe çıktık.

Bu da az önce balkon manzarası. 

Bugün evimi temizledim. Yarın keyif yapacağım. Yılbaşı kartları ve kolileri gönderilecek ama du bakalım. Bu sene tembelliğim tuttu. 

İki gündür hep uykum var zaten. Bugün vitamin hapı ile ayaklandım.

İşte yılın son haftaları bende böyle geçti.

Ha bu sabah tartıda 75,8 gördüm. Hedef atmışlı kiloları görmek. En son 35 yaşımda gördüydüm ama olsun :D Hâlâ kalçam yürürken beni topallatıyor, tek ümidim kilo vermekte. Bakalım.

Haydi hepinize iyi geceler. Öptüm sizi.

14

Şarkılarla hızlı girişin ardından müzik sustu selâmlaşmaya başladılar. 

Hiç konsere gitmediğini söylediğinde nasıl gitmedin hiç diye sorgulayacaklarını zannettiği gün geldi aklına.

- Gitmedin mi ? Gerçekten miii ? 

Utangaç bir şekilde başını iki yana sallamıştı .

-Biz de hiç gitmedik zaten kendimizinkinden başka.

Demişti Sin. Hepsi kahkaha atmışlardı , nasıl da iyi gelmişti o kahkaha. Sanki herşeyi kaçırmış tek insanmış gibi hissini silip atmıştı. Daha hayatının başında olduğunu , yapamadığı çoğu şeyin ayıp olmadığını bir anda anlamıştı o sırada. 

Dur sana bi konser açılışı yapalım diye geçmişlerdi karşısına sonrasında.

İşte seneler sonra buradaydı, nihayet gerçek konserlerinde izliyordu onları. Nasıl da gurur duyuyordu hepsiyle. Yirmi beş senelik hayatımın içindeki kısacık altı yedi ay bu kadar mı çok yer tutar diye düşündü. Bu kadar mı özel olur bu insanlar.

.....

Dans pratiklerinden sonra neredeyse sürüklenerek içeri girmelerini gülümseyerek izlerken arkalarından gelip onlara "Hadi hadi abartmayın o kadar " diyen antrenörleriyle göz göze geldi. Her yerinden enerji yayılan bir kadındı , yanında kendisini hantal ve kaba hissediyordu.

- Geçen hafta içtiğim harika bitki çayından ikram edersin diye geldim. 

-Tabii ki .

- Sen niye spor yapmıyorsun, daha çok gençsin, neden böyle zar zor hareket ederek yaşıyorsun ?

- Ah, isterim yapmak tabi. Hamile kalabilmek için uzun süre tedavi gördüğümden bu hale geldim, yediklerime dikkat ediyorum ama hormonlarım kendine gelemedi hâlâ diye düşünüyorum. Bir de çok uzun süre hareketsiz kalmak zorunda bırakıldım, kaslarım da kemiklerim de eriyip gitti o ara sanırım.

Amma konuştum , otomatiğe bağlamış gibi savunmaya geçiyorum diye düşündü. Başını kaldırdığında içerideki herkesin susmuş kendisini dinlemekte olduğunu fark edip utandı . Çayı koymak için döndü. Eski günleri düşünmek ellerinin titremesine sebep olmuştu.

- Zor bir evlilikti ha ?

Şaşkınlıkla başını kaldırıp kadına baktı, bu kadarlık konuşmadan nasıl anlamıştı her şeyi.

- Ben de geçmiştim benzer bir süreçten , tahmin edebiliyorum. Bak ne diyeceğim yarın bir saat erken geleceğim, saat altıda buradayım. Sen de salona geliyorsun çalışmaya başlıyoruz. Kaç yaşındasın sen ?

- Yirmi bir. 

- Kırk gibi görünmene gerek yok, şu hormonları, kasları, kemikleri hale yola sokabiliriz bence.

- Gerçekten mi ? Ama benim hiç

- Vaktini yaratacaksın, ben geliyorum sonuçta

- Hayır hayır, onu yaratırım, yani, şey, 

Sesi yavaşça iyice fısıltıya dönüştü

-Param..

Hızlıca sözünü kesti kadın

- Ondan bahseden mi var şimdi ? Biz kadınlar birbirimize destek olmalıyız . İsmin neydi ?

- Elisa.

- Ne güzel bir isim. Benimki de Kate. Yarın sabah altıda hazır ol , senin canını çıkartacağım ,hahaha. Eee siz de işinize dönsenize , hepiniz oturmuş bizi dinliyorsunuz, erkekler... Bir de kadınlara dedikoducu derler. Aja git o bileğine buz koy, hava atıcam diye kendini sakatlaman zaten yeterince saçma ,bir de gereğini yapmıyorsun. 

Diğer bölümler için tıkla.

Şuraya Bir Masal Bırakayım

 

Gitmek için havaalanından üç vasıta değiştirmiş olsak da, tren biletini almak için makinalarla boğuşmak zorunda kalsak da  , dönüş treninden iki durak sonra indirilip iki saat rötar yapan treni beklesek de  Rothenburg ob der tauber gitmeye değen bir kasaba oldu. İki gece noel pazarı için yeterliydi ama bir gün boyunca çevresindeki surların üzerinde yürüyüp fotoğraf çekerek vakit geçirince müzelerine bakamadık. Yani en az bir gün daha kalmalıymışız. Yine de tadını sonuna kadar çıkarttık.