Orta Okul ve Lise Yıllarıma Döndüm Vatkalar, Renkler, Televizyondan Kasete Çektiğim Şarkılar

O zamanlarda da dünya masum değildi. Ama ben öyleydim, o yüzden güzeldi.

 

At At Bitmiyordu

*Çocukların resim defterleri. 

*Anasınıfında öğretmenlerinin yaptığının belli olduğu bilimum elişi şeyleri (zaten birer ikişer saklamıştım sadece onlar da gitti) 

*Kimin ne zaman yaptığı belli olmayan resimler.

*Lise okul yıllığıma yazdıklarımın olduğu defter sayfaları. Yıllık bende olduğuna göre onlara gerek yok.

* Gazetelerden kesilmiş bilgilendirici şeyler. 

* Ödevler.

*Ortaokul matematik defterim (Üniversiteden iki tane kalmış, onları bıraktım artık.)

Bugün çıkarttığım kutuları yerine yerleştirdim. İşin tuhafı, dört eş çanta eşya attım ama kutular hâlâ dolu ve sayıları da aynı, ne işe yaradı bu yaptıklarım diye sorgulamadım değil.

Günlerdir bekleyen ütüyü yapıp kaldırdım.

Yemek bulaşık falan derken oldu bu saat (20.06) kılımı kıpırdatasım yok. Evin gündelik yemek bulaşık döngüsünden fazlasına enerjim yetişemiyor resmen. Bir haftadır etrafı süpürmedim bile. Yarın da süpüremem ihtimal,  pazara gideceğim. Ancak dağınıklık toplasam yeter. 

Bu aralar kitap da okuyamıyorum hiç canım çekmiyor. Yanıma aldım bir tane,  kapağını açarsam bir fırsat vermiş olacağım. Bakalım.

Şimdi biraz nostalji yapacağım,  gecenin ilerleyen saatlerinde müzik keyfine beklerim efenim :)

Bugünün Atılanları

* Kapadokya'dan alınmış kaya parçaları (sorgulamayın bak, sonra yazmam ama :D) 

* 24 yıldır birikmiş haritalar, broşürler, otobüs çizelgeleri felan. Kitap gibi olan Kapadokya ve Bergama dışındakiler gitti.

* Origami dinozorlar, kuşlar. (Bak hâlâ sorguladığını hissediyorum :D)

* Tee tenis maçı izlemelerinden kalma balonumsu tuhaf şeyler,  pakette ve açılmamış.

*Periyodik cetvel. Napiim, çok seviyorum,  duvara asarım diyordum.

*Arkadaşımın sen ayölyede kullanırsın belki diye verdiği kına mumlukları. Kullan kullan bitmedi.

*Doksanlı yıllarda gazetelerden kestiğim film açıklamalarını yapıştırdığım defter.

* Yakmak üzere ayırdığım bilimum vize işlemi belgesi. Artık ilk kampta büyük kamp ateşi olacak.

* Bilgehan'ın baştan savma yaptığı okuduğu kitaplarla ilgili ödevleri.

* Bir adet new york times gazetesi. Nereden gelmiş niçin atılmayıp saklanmış,  bunu ben bile sorguladım :D

* Yıllardır kullanılmamış resim çerçeveleri (birilerine verilmek üzere ayrıldı) 

Ev hâlâ aynı dandinilikte. Zira ben üç şey çıkartıp sınıflayıp sonra patlayacak hale gelip koltuğa atıyorum kendimi. Acaba bu iş bu hızla ne zaman bitecek? 

Rüyalardan Yorulmak

İnsan rüyalardan yorulur mu?  Ben yoruluyorum vallahi. Sabaha kadar o kadar çok rüya görüyorum ki. Bir sürü arkadaşım oluyor rüyalarımda, canlı ve renkli rüyalar ama gözümü açar açmaz kayboluyorlar aklımdan. Hani bari tamamıyla kaybolsalar, sanki dilimin ucunda gibi,  bir var bir yok gibi, deli ediyorlar beni.

Eskiden regl öncesinde olurdu bunlar şimdi hep böyleyim. 

Bu sabah aklıma şu geldi. Bilgisayar oynadığım zamanlarda oyundan kurtulamazdım gece boyu. Gözümü kapattığım anda üzerime üzerime gelirdi hatta bir çok oyunu oynamayı bırakmışlığım var bu yüzden. 

Ders verirken de rüyamda vermeye devam ederdim.

Şimdi de izlediğim instagram videoları falan mı beni etkiliyor da böyleyim acaba.

Bugün denemeye başlıyorum.

Bir hafta,  kendi yazımı yazmak dışında instagrama bakmayacağım, bakalım bir fark olacak mı?  

Umarım başarırım.

Şimdi şu süprüntü halimi şurdan kaldırıp spor matımı yere sereyim.

Hepinize günaydın. Gününüz, ruhunuz, haalleriniz ve umutlarınız aydın olsun.

Sabah Duası

 Dikkat ettim de ne zaman yataktan çöp gibi kalkıp kendimi hasta gibi hissediyorsam böyle fotoğraflar çekiyorum. Sabahın köründe kalkmışım,  kılımı kıpırdatasım yok, nane mollayım, evim dandini ötesi yapmam gereken çok iş var, daha da kötüsü benim hiçbir şey - yatmak, gezmek gibi keyifli şeyler de dahil olmak üzere - yapasım yok.

Kendimi zorla duşa attım. Sabah bakımımı yaptım (yani dişimi fırçalayıp yüzüme madecassol sürdüm :D) Gözüme biraz far.  Ve en iyi gelen şey biraz parfüm sıktım. Hâlâ iç güveysinden halliceyim ama en azından ter kokmayan bir iç güveysiyim ;)

Allah'ım bana güç ver, enerji ver diye dua ederim böyle zamanlarda. Bu sabah durup bir düşündüm,  ben dayanma gücü değil heyecanla yaşama sevinci istiyorum. Allah'ım sen bana yaşama sevinci, umudu, heyecanı ver. İçim kıpır kıpır olsun, dudaklarımdan sebepsizce gülümseme belirsin, yüreğimde bir sıcaklık oluşsun beni sarsın sarmalasın...

Not: Kolyem Tülin 'den, tam enerji vermelik :) 

Evin Halini Görseniz

 Hatta oturduğum yerden manzarayı göstereyim. Nereye el atsam elimde kalırken bir de hava güzel diye çamaşır yıkayınca tam oldu :D

Not defterlerinden alınmış ama kullanılmamış bilumum şeye kocaman bir çanta kapıcıya vermek üzere ayrıldı.

Kocaman iki çanta da çöp oldu.

Soda kapakları ve antep fıstığı kabuklarımı bile attım :D Hatta Metos'un sekizinci yaş Orman Partisi'nden kalma renkli fon kartonlarıdan  bilumum hayvan ve yaprak keserek yaptığımız asma süsünü bile neredeyse 15 yıl sonra atmayı başarmanın haklı gururu var içimde :D

Ama daha sulu boya, akrilik boya, kumaş boyası, porselen boyası, her şeyi boyayan boya,  kara tahta boyası gibi benim gibi bilumum boyalarımı başka yerlere mi tıksam oldukları yerde mi bıraksam sorusuna cevap bulmam gerekiyor. 

Allah'ım ya her bi şeyi saklayan yapım olmayaydı ya ben kalabalık eşyadan sıkılmayaydım, üzerime üzerime geliyorlar şu an. Gerçi bak çok güzel istiflerim, eve gelenler onca şeyi nerede sakladığımı merak ederler :D

Dedim, o arada ayağa kalkmam gerekti, kalkmışken iki çekmece daha döktüm. Boyaları aynı yerlerinde bıraktım. Bu arada kurumuş bir sürü akrilik boya da çöpe gitti. Bir küçük kutuda mozaik yapılan camlardan bile varmış, teee Metos ortaokulda bişi yaptıydı ondan, sene bitince kâğıttan hepsini yırtıp geri aldıydım. Çok pahalıydı o camlar yav.  Pahalıydı da ne yapayım ki ben şimdi onları? Bir avuç bişey.

İşte böyle. 

Gidip bir ıvır zıvır kutusu daha dökeyim en iyisi. Vıyyyyy. Hepsini balkondan savurtup atasım var şu an :D

Önce bi çay alayım ama. Enerji versin azıcık. 

Bu Akşamın Masalı

Hemen her akşam gün batımı fotoğrafı çekip instagramda paylaşıyorum. 

Her birisi ayrı masal gibi.

Bu akşam evin içini de kattım masala.

Bu akşamın masalını ay yıldız taçlandırmış. 

Can eve geldi, canı sıkılmış. Yemek az sonra hazır,  yediğinde keyfin yerine gelir dedim, yerine geldi. 

Tavuk şinitzel yapmıştım, çok tavuk çıkartmışım, bir kısmını yapmasam mı dedim, baktım kalan kısım sonra pek işime yaramayacak. Hepsini kızarttım. Sadece bir tanesi kalmış, o da gecenin ilerleyen saatlerinde birisinin midesini boylar. Etoburlarım benim:D

Sofrayı toplarken ay yıldızı görüp balkona çıktım. Fotoğrafı çektim. Bir baktım e ben çamaşır asarken unutup gitmişim, selede duruyor çamaşırların yarısı. Onları astım. 

Çayım demlendi. Birazdan pötibör bisküvi bandırarak yiyeceğim. 

Hâlâ vitrinin çekmeceleri ortada, umarım bir ara yerleştirmeyi başaracağım. Evde öyle çok ıvır zıvır var ki? Yani bir ev hanımının bir çekmecede neden beş kalem kutusu dolu kalemi olur, üzerine boya kalemleri, üzerine kalemliktekiler ve diğer kalemliktekiler ve öteki kalemliktekiler ,  aaaa  beriki de var. 

Can balkonda telefonla konuşuyor,  Bilgiç bilgisayar başında sohbet ederek kod yazıyor,  Metos bilgisayar başında kıkırdıyor, evin her yerinden bir ses geliyor. 

Bizim akşam masalımız böyle. Sizinki nasıl? 

Bakın bakalım bir etrafınıza,  koşturmaların arasında gözünüzden kaçırmayın.

 Ve sevdiğiniz gün batımına tıklayıp şarkınızı almayı da unutmayın.

Deri Montum Şekil Önümden Çekil

E he he,  Metos kilo alıp bir de spor yapıp normal insan boyutlarına ulaşınca bi baktık çok sevdiği deri montuna sığmıyor :O 

Bi baktık annesi sığıyor :D Hayatımda hiç deri montum olmadıydı. Hiç istedim miydi,  yok ama olsun. 

Bu sabah bi aklıma geldi,  aa benim deri montum vardı dedim. Uzun süredir giyilmemiş durduğundan mıdır nedir, kazık gibiydi,  ıyk yaptım ama neyse sanki yumuşadı sonradan sonradan :)

Ben yazıyı yazana kadar akşam oldu :)

Kendime çay demleyip yılbaşı süslerini toplayacağım şimdi.

Ama giderken size bu akşamın masalını da göstereyim.

Bir Günü Daha Yedim

Akşama kadar kitabımı okudum. Asimov'un Şafağın Robotları sürükleyici bir polisiyeydi. 

Sonra Timbuktu'ya başladım.

Akşam güneş çıktı ufuktaki denizde bu güzel manzara belirdi.

Salondaki dolabın çekmecelerini döküp öyle bıraktım. Çekmecelerden birisinde hâlâ teyp kasetlerin doluydu onları kutuya doldurdum. 

Ne çok peçete, örtü falan var onları ne yapacağım bilmem.

Defter çekmecesini açmadım daha ,evdeki kırtasiyenin haddi hesabı yok. Defterler, kalemler, kağıtlar, dosyalar, yapıştırıcılar. 

İçimde bi sıkıntı var. Ayın muayyen günlerine Bilgiç'in abuklukları eklenince yaşam enerjim solup gidiyor.  

Mutfak karman çorman, bulaşık makinası boşalacak, ev dandini, yılbaşı gecesi anneme götürdüklerimi bile yerine yerleştirmedim daha. Süsler de kalkacak.

İşte böyle bir akşam. 

Dün Kate diye bi film izledim bu arada, Metos'la acaba bunu izleyip da şaşıran, meraklanan, beğenen kimse var mı dedik. Hani çıtır çerez istiyordum ama bu da bayatlamış çerezdi.

Ay be  bir ara 2021 de sevdiğim şarkıları, filmleri ve kitapları anlatayım. Daha derken üşendim. 

Şu fotoğraflara şarkı ekleyeyim ben. Güzel manzara ile güzel şarkılarımız olsun.

 Bu arada ben şarkı ararken Metos bulaşık makinasını boşaltmaya başlamış. Canım oğluşum benim. O da olmasa napardım bilmem. 

Balkonda Yılbaşı

 Dışarısı soğuktu içimiz sıcacık :)