Pi Günü

Rakamları da kelimeleri sevdiğim kadar sevdiğim doğrudur :)

ÜÇ aşağı BEŞ yukarı dediğimiz şeyin içinde sonsuz gizli. Yaşamın hiç bir anında sıradanlık yok aslında. Zaman zaman DOKUZ doğururuz, zaman zaman DÖRT köşe oluruz keyiften. Hayat sonsuza uzanan rakamlar dizisidir. Kendini tekrar etmez. Sonrasında karşınıza ne çıkacağı bilinmez. Bütün güzelliği de buradadır.

Hayat Pİ sayısı gibi. Hem bir sabit hem de ele avuca sığmayan, sonsuz değişken bir şey :)

İki Ay Geride Kaldı

Rejime başlayalı iki ay oldu. Şu an tıka basa dolu midemle yazmak için biraz yanlış zamanı seçtim ama neyse :)

İki ay sonunda sanırım bir beden incelmeyi başardım. Pantolonlar streç olduğundan benimle büyüyüp küçüldükleri için çok anlayamıyorum ama neyse :)

Mehter yürüyüşü şeklinde 200 gram al 500 gram ver abuk bir kilo pardon gram gidişi var. Kuru kayısılar, erikler, çiyalı sular falan içsem de bağırsaklarım iyi çalışmıyor gibi. Bu da tuhaf sonuçlar çıkartmakta :D

Hâlâ yürüyüş dışında spora başlayamadım. Yürüyüşü de çok düzenli yapabildiğim söylenemez.

Amaaaaa nihayet midem işkembeden normal mide boyutuna indi biraz. Meselâ öğle yemeğinde yediğim kinoalı somonlu salata ile tıkandım. Ama kinoa miktarı bir tabak pilav kadar olduğu için çok da şey etmemek lâzım :D

En mutlu olduğum şey ayakkabımı bağlarken nefesimin kesilmemesi ve gece yatakta dönerken debelenmemem :) Bir de şu işi sağlıklı kiloya indirsem uçacağım hafiflikten sanırım :)

Bu hızla gidersem istediğim 15 kiloyu verme hedefine yaz sonunda belki ulaşabilirim diyeceğim ama. Bunun ramazanı vaar, tatilleri vaarr, önüm engel dolu. Ama bu sefer kararlıyım. Atmışlı kilolar görülecek. Nokta.

Zaten Maldivler 'de kış olmaz di mi. Giderim yani bir ara :)

Bu fotoğraf ocak ayında rejime başlamadan önce.

Bu rejim onbeşinci günleri falan. Tepeden çekmişim gerçi :)

Bu da evelsi günden. Yüzümdeki botoks etkisi geçmiş.

Cancım yaa, mecbur Maldivlerden önce bi estetik bişi gerekecek sanki :D Hahahaha.

Son olarak da nane molla eklemlerime teşekkür etmek istiyorum. Siz ağrıyıp sızlayıp beni rahatsız etmeseydiniz ben 100 kilo olacaktım herhal. Ama bak kilolar gider de ağrılar geçmezseeee. Döverim. Çok pis döverim. Ona göre.

Hadi , bahar da geldi. Yok mu başka rejime başlayan. En zoru ilk on beş gün. Ondan sonra aç olma hissini kanıksayıp öyle yaşamaya başlıyorsunuz zaten :)

Kitap Salı

Hahaha, bu hafta napmışım ben acaba, kitap okumadığım kesin. Film de izlemedim. Sosyal faaliyetlerde bulundum hep herhalde.

Okuduğum biricik kitap mini minicik çıtır çerez.  Dışarı çıkarken çantama atmıştım, yarım saatte bitince telefonumdaki kitaba devam ettiydim.

Tam da etrafımda robot yapmış yarışan gençlerin olduğu bir ortamda okuduğum bu kitap 2 tane %80 engelli çocuğu olan bir babanın kitabıydı.

İnsanı düşündüren bir kitaptı ama duygu sömürüsü yoktu içinde. Kısa kısa aklından geçenleri yazmıştı.

Bir çırpıda okunuyordu.

"Mathieu ve Thomas Bach'ı Schubert'i Brahms'ı, Chopin'i asla bilemeyecekler.

Bazı hüzünlü sabahlarda, keyfimiz yokken ve kaloriferler arızalıyken,  yaşamamıza yardım eden bu müzisyenlerin güzelliklerinden faydalanamayacaklar."

Bu küçük hüzünlü kitap ile bu hafta geçti, haftaya daha uzun okumalarla buluşuruz umarım :)

Ip Gibi Sıraya Dizdim Bizimkileri :)

Kızıl Ordu Korosu 'nun geldiğini geçen gün Cezeri Sergisi'ne giderken gördük. Ülker Arena'da bedava bir konser,  aa gitsek moduna girdim hemen .  Dün akşam konsere iki saat kala hatıladım. Hadi gidelim mi dedim bizimkilere. Bilgiç homur homur homur oldu. Metos okuldan döndüğünde ama ben yorgunum moduna girdi.

Aaa dedim, tamam artık bizimle eskisi gibi takılmanızı beklemiyorum ama ayağımıza gelmişler, böylesi ünlü bir koro, her zaman izleme şansınız yok, üstelik şarkılarını da seversiniz.  Homurtularınızı da alın yanınıza gidiyoruz. Ne bu be, anneyim ben ve hep beraber birşeyler yapmak istiyorum.  Diyerekten her türlü kozumu oynadım.

Sonuç 😁

Koruya Bahar Gelmişse Bir Şarkı Falı Tutabiliriz Kendimize :)

İstediğiniz fotoğrafa tıklayıp şarkınızı alınız :)

Nostaljik Pazartesi

Bugünkü nostaljimiz dokuz sene öncesinden. Biraz gülümseyelim :)

23 Mart 2010 Salı

Bilgiç'in Kumpir Halleri :)

Bir:

Geçenlerde bir akşam kumpir yapmıştım bize. Çocuklar da pek mutlu, güzel güzel yiyoruz. Bilgiç bana döndü:

-Anneee, yarın akşam da kumpir var mı?
-O da nereden çıktı oğlum, iki akşam üstüste kumpir yenilir mi?
-Niye? Ispanak yapınca yiyoruz ama!
-?!? (Ups)
İki:

Dün konuşuyoruz:

-Anne, kumpirlik patates aldın mı?
-Evet bebeğim, yarın kumpir yapacağım size.
-Ama öğle yemeğine yapma.
-Neden oğluşum?
-E, öğleyin okula gitmek için hazırlık falan var, keyifli keyifli yemek istiyorum ben onu.
- :)

Gel de keyifli keyifli yeme onu şimdi :D

Dene, Denenmemiş Her Bilgi Doğru İle Yanlış Arasında Asılı Kalır

Cezeri Sergisi'nin en sevdiğim sözüyle başladım yazıma :)

Arkadaşım görmüş bu sergiyi , gidelim mi Handan dedi. Kararlaştırdığımız gün Can ve yarışma sonrası okulundan izinli olan Bilgiç de evde olunca haydi birlikte gidelim dedim onlara da . Böylece dördümüz yola çıktık.

Sergi Uniq Istanbul 'da. Yetişkinlere 34 , öğrencilere 16 lira.

Can'la benim kafamıza takılan bu kadar makinalar icad eden Cezeri'yi şimdiye kadar neden hiç öğrenmediğimiz oldu. Eve döndüğümde Ana Britannica'ya baktım, Yunan makinala düzeneklerini kitaplaştıran bilim adamı gibi bir şey diyordu. Bizdeki olağanüstü makinalar terimi nasıl abartı geldiyse kitaptaki minicik bilgi de pek tatmin etmedi. Sonra Can'a dedim ki içinde bulunduğumuz zamanda neler olduğunu öğrenemiyoruz eskiyi nereden emin olacağız.

Yalnız sevgili Canan'ın oradan aldığı kitabın önsözü beni biraz tatmin etti.

Mehmet Ali Çalışkan okulda Cezeri'nin kitabını duyup nüshalarına ulaşmış. Ama ne ingilizcesi ne de arapçasından bir şey anlayamamışlar. Çok açıklayıcı değilmiş. (Bunu okuduğumda açıklayıcı o kadar değilse nasıl kitap tüm dünyaya yayılmış da herkese ilham olmuş kısmı aklıma gelmedi değil ama neyse. Belki anlatan birileri de vardır ya da makinaları görmüşlerdir) Mehmet Ali Bey babası Durmuş Bey'e göstermiş bu kitabı. Makina mühendisi olan Durmuş Bey 15 yıl kitap üzerinde çalışıp oradaki makinaların teknik resim çizimlerini ve daha da ötesi kendilerini yapmaya başlamış. Ne yazık ki projenin sonunu göremeden geçtiğimiz yıl vefat etmiş.

İşte serginin başlangıç hikâyesi böyle.

Kafamızdaki soru işaretlerini atarsak, sergi büyük küçük herkesin zevk alarak gezeceği bir yer.

Biz oradayken bir çok okul grubu vardı. Onlara anlatan ve gösteren rehberler sayesinde daha çok bilgi edindik.

Büyük makinaların yanında onların iç düzeneklerinin çalışmalarını gösteren küçük parçalarının da olması çok güzeldi.

Hepsini keyifle inceledik.

Meselâ şu üstteki adam içecek ve hatta içecek kokteyli yapıyor. Arkadaki yere dört kap yerleştirmiş. Kapların borularla dolma düzenekleri var. Sırayla doluyorlar. Dolayısıyla her birisine ayrı içecek dolduruluyor. Adamın önündeki ok hangi içecek ya da karışıma getiriliyorsa alttaki karmaşık boru sistemi sadece o içecek akacak şekilde konum aldığından o veriliyor .

Biraz Hugo filmini anımsadım burada dolaşırken. Onda da otomatonlar vardı hatırlarsanız.

15 Haziran'a kadar burada olacak sergiye büyük küçük çocuklarınızı getirin bence. Mekanik ve fizik konusunda çok şeyler öğrenecek ve eğleneceklerdir :)

İyi ki Doğdun Ferhan Abla

İlk tanıştığımız günü hatırlayamasam da ( Anlattığına göre dünyanın içine etmekle meşgulmuşum o aralar :D ) seninle geçen zamanlarımın bende hep özel bir yeri var.

Üniversite öğrencisi güzel hatun ,iyi ki doğmuşsun. Daha nice sağlıklı, huzurlu, şarkılı, türkülü, gezmeli, tozmalı, cıvıl cıvıl, harika yıllara :)

Bir Gün

Dikkat Testi :)

Üç fotoğraf arasındaki ortak noktaları bulunuz :)