Kadıköy Sokakları

 

Sevdiğiniz fotoğrafa tıklayıp şarkınızı dinlemeyi unutmayın :)

Arkadaşınız Şimdi de Şarkıcı Oluyo Anacım

Valla bu sefer benim bi suçum yok. Meltem, benim üniversiteden arkadaşım , nizimle bielikte mühendislik okurken bir yandan da konservatuara devam ediyordu. Bir stüdyosu var. Hem şan dersleri veriyor hem sanatçıların albümlerini hazırlıyor, Müjdat Gezen Okulu'nda öğretmenlik yaptı, Barış Manço ile çalıştı falan. İnanılmaz bir enerji küpü. Bir taraftan da çılgın bi tip .Benim arkadaşım, başka nasıl olacak ?

Bugün bir başka arkadaşım Gülden'le birlikte ( o da yıllarca Opet'de çalışıp emekli oldultan sonra sadekârlığa merak salıp şimdi harika gümüş takılar yapan başka çılgın ) onun stüdyosuna gittik, çay, kahve , muhabbet derken bizi mikrofon başına iteledi . Bana şarkı söyletti Gülden'e şiir.

Tabi benim senelerdir kullanılmamış sesim sağa sola kayıp durdu kayıt sırasında ama arkadaş sihirbaz , hepsini düzeltti, sanırsın billur gibi söylüyorum :)

Bu da böyle eğlenceli bir anı oldu :) 

Sevgili Günlük :P

Dolunay felan da değil ama bugün bendeki patlama hissi nedir çözemedim .

Sabah yedide yataktan kalkmak dueumunda kaldım zira ağrılardan daha fazla yatamayacaktım.

Gidip biraz korece çalışayım dedim. Güya dualingodan bakıyorum ama elime kâpıt kalem almadan kafama girmiyor. Bir se gransızca-ingilizce rahattı ama korece ingilizce olayı zorlaştırıyor zira anladığım kadarıyla korecenin cümle yapısı bize benziyor ben kulağımı tersten gösterip anlamaya çalışıyorum. Kadıköy'e inince kendime kitap bulurum belki, bakalım. Bir de hafıza bulmam lâzım ama neyse :D

Konuyu yine dağıttım. Cümlelere bakıp anlamlandırmaya çalışırken bir daraldım. Ağrılarım da arttı. Kalkıp spor yapayım dedim ama nasıl kılımı kıpırdatasım yok nasıl. Süklüm püklüm gidip üzerimi değiştim. Kulaklığımı takıp müzik dinleyerek spora başladım. Epeydir skuat yapmadıydım. Neyse düşündüğümden rahat bitirdim sporu, ağrılarıma da ruhuma da iyi geldi :)

Peşinden yürüyüşe gittim. Sakat bacağımla artık gezinti yürüyüşleri yapıyorum ama annemle sohbet ede ede temiz hava alıyoruz, iyi geliyor.

Dönüşte kahvaltı hazırladım. Yalnız akşam yemeklerini de sabahtan yapsam iyi olacak. Çılgınca kahvaltı yapıyorum, sonra akşam yemeği hazırlamam gereken saatte tok olduğumdan kılımı kıpırdatasım gelmiyor. 

Kahvaltı sonrası Can'la Bilgehan takım elbise almaya gittiler. Okul korosunda cuma akşamı konseri olunca mecburen takım elbise gerekti. Bir daha da giyer mi bilmem :D Ama benim üzerimden bir yük kalktı .

Bu hafta yine yoğun geçecek gibi.

Yarın arkadaşlarımla buluşacağım.

Cuma konser var .

Cumartesi arkadaşımın kızına doğumgünü partisi yapmaya gideceğim.

O arada süsleri de toplamalı. On gündür evin her yerinden bir şey sarkıyor. 

Aslında üşenmesem de şimdi kalkıp yapsam o işi .

İşte böyle bir gün daha geride kaldı. Şimdi az biraz daha duolingoya bakayım :)

İlk Günün Akşamı

Uzun zamandır gidemediğimiz için artık bana küskün konuşan yalancı teyzemi ziyarete gittik yılın ilk günü. Eskiden yılbaşı gecelerini hep birlikte geçirirdik. Babamın vefatından sonra bile o ve rahmetli eşi Recep Amca annemi yılbaşı geceleri hiç yalnız bırakmamışlardı. Taa ki Recep Amca rahatsızlanıp araba kullanamaz hale gelene kadar yılbaşı gecelerimiz beraberdi. Dolayısıyla bu ilk gün ziyareti öyle iyi geldi ki. 

Yalancı teyzem olmasının hikâyesini de anlatayım. Dört yaşındayım, onlarla aynı apartmanda oturuyoruz tabi Resmiye Teyze diyorum. Ama o günlerde teyzenin annenin kardeşi olduğunu öğrenmişim. Birisine şöyle anlatıyormuşum. Benim iki teyzem var bir de yalancı teyzem var :D

Bu kış gününde bile bahçesi cennetten bir köşe. Hep kiraz zamanı gelmişiz, farklı yüzünü gördük bu sefer.

Bir sürü anılarımız canlandı. Recep Amca'yı andık. Ne zaman gitsek gözleri sevgi dolu parlayıp bizi ağırlar, mangalı yakar, ağaçtan kiraz toplar getirir, mutlu olduğunu yürekten hissederdik.

 

Hayat çok kısa, sevdiklerimize vakit ayırdığımız , varlıklarının tadını çıkartıp sarılıp öptüğümüz günlerimiz bol olsun.

Fotoğraflara şarkılar sakladım. Tıklayıp alabilirsiniz.

Yılın İlk Sabahı

Bu sene de sevdiklerimizle birlikte yeni yıla girdik çok şükür. Can'la eski fotoğrafımızz bakıp gülümsedik :)

Çeşit sayısını abartmayalım dedik ama yemeyi abartınca bir işe yaramadı. Gecenin son etkinliği herkesin tansiyonunu ölçmekti :D 

Benim güzel ailem. Elimizdekilerin kıymetini bilip tadını çıkarttığımız bir yıl olsun. 

Sağlığa, mutluluğa, bolluk berekete, huzura... Şerefe...