İnce Eleyip Sık Dokuyan Tipler Olarak Herkesi Deli Ediyor Olabiliriz ama Onlar da Bizi Deli Ediyorlar

Bir mutfak dolaplarını iç mimarla konuşup anlatamamaktayım. Oysa gayet zeki falan gözüküyor ama anlaşamıyoruz. 

Daha ilk çizimde fırını duvarın dibine konduruvermişti. E yavrum, ocak duvarın dibinde yanarsa tehlikeli değil mi ? Hadi onu geçelim, tencere tava nasıl sığacak. Karşında hatun olunca mutfaktan anlar diyorsun ama sanırım mutfağa girmemiş hiç.  Neyse araya on beş santim kondurduk. 

Yukarı açılan dolap kapağı istemiyorum dedim, şaka gibi sürekli onlardan çizdiler uzunca bir süre. 

Zaten mutfağı ben tasarladım, dediklerimi çizime dökememek dışında bişey yaptılar diyemem.

En son çöp öğütücü düğmesini takabilmek için lavabo altındaki dolapların kapaklarını on santim aşağıdan yapın dedim. Bakın zaten düğme takacak yer varmış diye dolap içindeki bir yeri gösteriyor. Çocuğum ben sürekli kapak mı açıp kapıycam çalıştırmak için, kapakları kısalt azıcık olsun bitsin.

Başlayın yapmaya dediğimizde başlamamışlar zaten Can' la birbirimize girdik o yüzden. Mutfak dolapları gelmeden taşınalım diye tutturdu.  Allah'ım. Zaten taşınması bir dert bir de eşyaları önce sağa sola dizicem boşaltıp sonra bir daha dolaplara yerleşecekler. İş az çünkü. Arada on gün olup , onca zaman hazır yemek zorunda kalacağımıza girmiyorum bile. Ki bence bir aylık kiradan daha pahalıya patlar o iş . Of offf.

Taşıma şirketi geldi. Hep taşındığım şirketti , geçen sefer pahalılar diye en ucuzunu tutup görmüştük hanyayı konyayı. Adam bi havalarla geldi. Ne dedi bakiim, haa, biz odalara eşyayı yığmışız. Pardon eşya kakılı dedi. Eskiden bir günde taşıyordu şirketler, şimdi niye iki gün diyorum. Ee eski annelerimizin yaptığı işleri siz yapıyor musunuz diyor. Gıcık kaptık tipe. Çay ikram etmiştik. Can ayağa fırlayıp bir daha oturmadan kovmuş oldu adamı. 

Ve fakat, kimi bulucaz bilmiyorum. Sabah altıda on küsür saatlik uçuştan dönüp beş saat uykuyla duran kocam herkese daha bi sinirlenip durdu :) Umarım bugün sakinleşmiştir az biraz.

Salonun kapısı yok, ark gibi bişey  girişi. Üzerinde melekli falan oluklu bir kartonpiyer vardı. Can' a o battı. Önce meleği sonra hepsini söktü. Usta kapı aralığını biraz küçültüp orayı yine ark şeklinde sıvayacaktı. Bizim ark arrrkgggğğ gibi yamuk yumuk bişey olmuş. Şimdi yine kartonpiyerci bakıyor söktüğü şeyi geri yaptırmak için. 1500 lirayı çöpe atmak bu olsa gerek. Mutfağın da kapısı yok, ne yapacağımıza karar veremediğimizden onu da boş bırakıyoruz şu an. Ama kapısını biraz sağa çektik zira tezgâh kısmı hafif önde kalıyordu mevcut haliyle. O kapı dikdörtgen . Hadi ark şeklini simetrik vermek zor, be mübarek dikdörtgeni nasıl yamuk yaptın. Kapının sağ tarafı soldan 1,5 santim uzun : D Burada usta sanatsal çalışmış, asimetrik estetik üzerine yoğunlaşmış.

Mutfak balkon kapısı naparsak yapalım çerçevelerle küçülüyor. Kaderimize teslim olduk sonunda. Mutfak karanlık bi yer olacak. Balkona yaupmur geldiğini söyleyen komşumuz yüzünden kapalı balkona çeviriyoruz orayı. E balkon bu , yağmur tabii ki gelecek diyorum Can' a . Öyle mi diyor. Adam senelerce balkona yağmur yağdı, aynı evde yaşamıyor muyuz senle biz. O balkona her gün çıkan da sensin. Şimdi marstan gelmiş gibi öyle mi demek de ne ? 

Şunu anladım ki arkadaşlar Can her ayrıntıya pek titizleniyor ama eski evlerimizde yaşadıklarımızla ilgili hiçbişi hatırlamıyor, hiçbişi dikkattini çekmemiş, ne söylesem " Öyle miydi?" diyor. Velhasıl kendisini yıpratmasına hiç gerek yok :D

Ev hâlâ savaş alanı gibi. Fayanslar döşeniyor. Oğlanların odası ile aramızda ses izolasyonu yapıldı, odalar az daha küçüldü. Yerler zaten mevcut marleylerin üzerine döşenecek, araya da en kalın izolasyon malzemesi aldık. Üzerimizde ses fobisi oluştu valla.

Neyse bu kadar yeter bugünlük. Ben arkadaşlarımla buluşacağım öğleden sonra. Azıcık havam değişsin.

Şimdi gidip spor yapmam lâzım ama hiç canım çekmiyor. Hani bir şeyi  21 gün yapınca alışkanlığa dönüşüyordu. Bu bir şehir efsanesi, biri bi yerinden uydurmuş bence. Hiç de öyle olmuyor. Şimdi ben spor yaparsam alışkanlıktan fakan değil sırf kendime söz verdiğim için ve de inadımdan yapıcam.

Dünyanın öte ucundan Metehan fotoğrafları ile yayınıma son verirken hepinize harika bir gün diliyorum. 

 

 Sabah erken kalkıldı.

Komidinin bir köşesine boya atıldı.

Çamaşırlar toplandı(balkonda kahve keyfi yapabilmek için :D)

Sebzelik temizlendi

Spor yapıldı

Akşam için kıyma kavruldu

Pazara sipariş verildi

Makineye çamaşır atıldı

Toplanan çamaşırlar ütülendi

Kahvaltı hazırlandı

Kahvaltı edildi

Eh

Bir çay keyfini hak etmişim bence ;)

Derken siparişim geldi, onları yerleştirdim . Ve makine durdu. Ama o beklesin azıcık, çay içicem dedim di mi ?

Kimsenin Evinde Alınmış ve Bir Kenarda Duran Kapı Merceği Yoktur Bence

Evin kapısında mercek yoktu, orası delik olarak duruyordu. Ve kocam gidip alet çantasından bir mercek çıkartıp taktı oraya. Yani bu adam can sıkıntısından daha neler alıyor bilmek istemiyorum :D

Şu aralar en büyük eğlencesi gelen ustalara oyuncaklarını gösterip hava atması. Taşlama makinesinden zımparalamaya ne bileyim şarjlı matkaptan balyoza yok yok. Balyoz niye alır bir insan :D

Evin her tarafı dandini. Su boruları yerin altına alındı. Bilgehan evi tarihi harabelere benzetti görünce : D Elektrik kabloları çekilip ilave priz eklendi. Duvar kırılıp küçük bir gömme dolap yapıldı. 

Bu akşam Can salona şömine yapmaktan bahsediyordu . Yok artık, o kadar da uzun boylu değil dedim. Zaten küçücük alan. Ama bakalım bu konu daha kaç defa masaya gelecek. 

Şu aralar balkona kapı modeli bulmaya çalışıyorum. Öyle olsun ki içerisi kararmasın istiyorum. Yok. Kapkalın çerçevelerle genişliğin çoğu çerçeveye gidiyor. Tek kapı için büyük, sürgülü kapı için dar bir genişlik var orada . Pufff. Can'ın ağabeyi artık bizim telefonlarımıza çıkmayacak yakında. İllallah dedi bişeyi beğenmemelerimizden : D Ama insan istediği gibi kapı da bulamıyorsa bu yüzyılda, ben onca teknolojiye pöh derim : P

Perde siparişi verdim bu arada. Salondaki dışında hepsi değişecek diye düşünüyordum ama salondaki yetecek mi bilmiyorum. Onu taşınırken dükkâna vereceğim, yapabiliyorlarsa yapacaklar .

Doğalgaz boruları değişti. Fırını mutfağın bir ucundan diğer ucuna alınca değişmesi gerekiyordu. Şofben de biraz yana kaydırıldı.

Kapılar zımparalandı . Banyo ve tuvalete yenileri alıncak.

Bu arada Can çok ballı. Duşakabini almayı başaramadan dönmüşüz Koçtaş ' tan. Onlar faturalarımızı karıştırınca dikkatimizden kaçmış. Şimdi 90*100 siparişi verecek. 

Bilgehan'ın komidinini boyamaya başladık. Bir ara fırlatıp atıp yenisini alayım demedim değil. Çekmeceleri panjurlu gibi tırtık tırtık. Üç günde komidin bitmedi. Şifonyere geçmeye korkuyorum :D

Ev dandini ötesi. Yarın biraz derleyip toplamam gerek.

Rejim işim doğum günleri sebebiyle sallantıda.

Ama bugün 19. sporlu gün oldu. Arada kısa mısa da olsa her sabah sporumu yapmaya devam ediyorum. Kilo veremesem de sıkılaştım. Bir de her sabah en geç yedide kalkıyorum. 

Aferim bana. 

Dünden Bugünden :)

Bu şanslı bir kadının gülümseyişidir. Annesi babası tarafından öpe koklana sevilmiş. Tatlı bir kardeşi olmuş. O kardeşi sayesinde bir de harika kız kardeş girmiş hayatına. Eşi sarıp sarmalamış. Oğluşları hayatına mutluluk katmış. Etrafı hep güzel insanlarla çevrilmiş. Onların gülümseyişleri kadının gülümseyişine eklenmiş. 

Kollarım Koptu Ama Eşyalarımdan Kopamıyorum

Cimri miyim , eşyalarıyla fazla mı bağ kuruyorum yoksa çok sağlam mobilya seçen biri miyim karar veremiyorum. Ama kardeşim 25 yıldır evli olan birinin evinde 25 yıllık eşyalar durmaz artık yaa. Bi babaannemin evinde kalmıştır herhalde bir bende : D

Ama ne yapabilirim. Salon takımımı Kelebek Mobilya' dan almıştım. E hâlâ kütür kütür duruyor. 

Koltuklar az biraz gıcırdıyor diye yenisine bakayım dedim, şimdiki koltuklar devasa, kolu kıçı başı oturma yerinden çok yer kaplıyor. Bana çok manasız geliyor o devasa şeyler. Kiminde insanın ayağı yere değmiyor. Kimi onca büyük olmasına rağmen oturabilmek için elli yastığa ihtiyacı var. Benim naçizane mobilyam, salon bile değil, oturma odası takımı diye geçiyordu, gördüğüm en minik ve en rahat koltuk takımı olabilir. Vazgeçtim almaktan .

Bir ara vitrinler kahverengi kahverengi üzerime geldiler. Ben bi vitrin bakiim bari dedim. Eee, koltukların aksine vitrinler de küçülmüş. Benimkinin içinde bi dolu eşya var, bu nazlı minik şeyler neyimi alacak benim ? Ondan da vazgeçtim.

Metehan' ın odasındaki gardrobu evlenmemden de önce, çalışırken almıştım kendime. Otuz senelik neredeyse. Kapalı balkonda dururken terleyip duran pimapenlerden dolayı ayağı çürümüş. Taşınırken çıktı ortaya  İyi , atın bari dedim. Bi baktım gelmiş yine. Ayağını atmışlar kalanını getirmişler. Altı şifonyer üstü ayrı bir gardrop ünitesi olan iki kapılı küçük bir şey. Bari şimdi yanımda taşımayayım dedim, yenilerine baktım. Küçük gardropların çekmecesi yok. Raflar dana kadar, gökdelen yapacaksın kıyafetleri. Hiçbiri benimki gibi kullanışlı değil. Sanırım onun da altın ayak takacağım. Çekmeceleri biraz zorlanıyor, azcık kaplamaları kalkmış. Oraları elden geçireceğim. O da duracak .

Bilgehan'ın odasındaki şifonyer 24 senelik. Metehan'a hamileyken Mehtap Mobilya'dan çocuk odası sipariş vermiştik. Büyüyen yataklı, gardroplu, şifonyerli. Sonradan Bilgehan ' a sadece küçük yatak aldık. Onca dolap ikisine yetti. Zaten çocuklarına yüzbin kıyafet alan bir ana olmadım hiç. Bizimkiler büyüyüp Yalova ' ya taşınırken küçük yatakla, gardrobu doğum yapacak bir arkadaşıma gönderdim. Komidinin birini komşuma verdim. Büyüyen yatağı da başka komşuma. Çilek Mobilya ' dan ranza ile iki dar kütüphane aldım . İşte o şifonyer ile komidin Bilgehan'ın odasında. Bilgehan yeni odasını bembeyaz istedi. Renkli ışıklarla değiştirecekmiş renkleri. Şifonyer baktım. Buldum da ve fakat bizdeki öyle sağlam ki. Çekmeceler yağ gibi kayıyor, kütür kütür duruyor dolap. Üzeri çıkartmalarla kaplı. Sarı lacivert. En sonunda yine kıyamadım. Oğlum gel biz bu dolabı beyaza boyayalım, istediğimiz gibi güzel yapamazsak atarız dedim. 

İşte bu akşam üç saat dolabın üzerindeki çıkartmalarla uğraştım. Daha da yarısı duruyor. Benim kollar bin beş yüz şınav çekmiş gibi oldu. Çıkartma çıkartmanın kolay bir yöntemini bile Allah rızası için söylesin : D 

He, bu arada yeni evde Metehan'ın odasına lego dolapları girince Çilek kütüphanelere yer kalmayacak gibi. Antreye çekmeceli bir dolap alırım diyordum. Bunları da oraya koyacağım sanırım. Sarı renkleri gözüme batarsa boyarım artık. Sanırım İstanbul'a geldiğimizde almıştık bunları. 12 senelikler sadece : D

Mutfaktaki küçük masam 24 senelik. Büyük masam 20 kadar olmalı. Küçüğü belki birilerine vereceğim de( Sapasağlam o da . Teleset' ten alınma) büyüğü dar, uzun, oval yapısı ile kenara köşeye iyi sığdığı için mutfağımda kalacak sanırım. Bacaklarını boyayacağım. Diğer evde senelerce balkonda kullandığım için dökülmüş boyaları.

Evdeki en yeni eşyalar İstanbul ' a geldiğimde aldığım yatak odası takımı. Tepe Home' dan aldıydım. Kalitesine bayılmamakla birlikte dar yüksek şifonyerleri küçük odalarda çok kullanışlı. Gideceğim odaya sığma ihtimali var. Güzel sığamazsa oraya dolap yaptırabilirim.

Billy kitaplıklarım  en yeni olanlar bak. Evlenene kadar anne baba kütüphanesinden geçindiğim için kitabım çok yoktu. Gömme dolaplı evlerde yaşayınca kendiminkileri oralara sığdırmıştım. En sonunda dolaplardan taşınca aldım.

İşte böyle.

Antreye almayı düşündüğüm kitaplıklar dışında yeni evde yeni eşya alamıyorum gibi gözüküyor : D 

Belki yerleştikten sonra duruma bakıp bendeki güzel uymayanları bir yardım kuruluşuna verip yenisini alırım. 

Bize gelen birisi ne kadar vintıc bir eviniz var dediydi. Can' ın kafasına takılmış, şimdi vintıclıktan kurtulamıyoruz diyip duruyor : D 

Birisi de hiç pilot evine benzemiyor demişti. Hahaha. Bu pilotun karısı cimri anacım. Memur çocuğu, zıttırı pıttırı mobilya değiştiremiyor. Kırılmadıkça, bozulmadıkça, işime yaradıkça severek aldığım şeyleri niye değiştireyim ki ? Biz evlenirken her bir parçayı seçip severek aldık. Her şeyimiz tam olsun diye alelacele doldurmadık eşyaları.  Keyifle döşedik, yavaş yavaş. Eh, hepsini de kaliteli almışız : D

Şimdi aklıma geldi, benim perdeler de 25 yıllık : D Neyse onları değiştiriyorum artık : D

Ee, ben anlattım, sizde durum nasıl ? Mobilyalarınız benimki gibi sağlam çıktı mı? Kaç posta değiştirdiniz? Anlatın gari:)

Koçtaş ' a Gidiyorum Evimi Çok Seviyorum

Pazar günü gidilir mi Koçtaş ' a . Güya erken gidip kalabalıklaşmadan halledecektik her bi şeyi. Olmadı. İçerideki kalabalık arttıkça ben psikolojik olarak her türlü korona belirtisini hissetmeye başladım. Maskemi taksam dedim ama Can efendi rahat rahat dolanırken benim takıp durduğum maskeler pek işe yaramıyor, Nasrettin Hoca'nın türbesi gibi kapı kapalı ama diğer her yer açık : D

Neyse konumuza dönelim.

Dün eksik kalan eşyaları almaya gittik. O arada içimize sinmeyen banyo dolabını da değiştirdik.

O dolabı beş defada seçmiştik ama olsun. Bu sefer daha küçük daha az dolabı olan bişey seçtik. Umarım sığacağız içine. Böylece bin lira kâr da etmişiz, yeni aldığımız daha ucuzmuş. 

Klozetlere gittik. Geçen sefer aldığımız klozet beş yüz lira pahalanmış! Demiştim Can' a alalım diye o zaman.

Bir daha klozet bakma çilem varmış çekecek : D Ay adam bu sefer kanallı bir tanesini almaya kalkmaz mı? Biz geçen sefer bi saat yutub videosu izlediydik sifon suyu nerden akıyor diye de şimdi kanallı modeli niye seçtin ki dedim. O da öyle akmıyor mu diyor. Hey ya Rabbim. E akmıyor tabi. On dakika ona ikisinin aynı olmadığını açıklayıp, bana göre hava hoş ama eve gidince bu niye dönerek akmıyor diye bana soldan soldan gelmelerine neden olma diye ekledim. Araya çok konu girince bizim çocuk ilk konuları unuttu tabi, sınavdan çakacak. 

Diğeriyle aynı marka olmayan başka bi klozeti seçip ( çok da sevmedim diye diye ) aldıktan sonra küçük tuvalete lavabo baktık. Dar , yandan musluklu, altı dolaplı, şirin bişey bulduk. Sığar umarım diyerek aldık. Her halde en kısa sürede seçtiğimiz bu oldu:)

Sonra duşakabinlere gittik. Yıllarca 70*70 duşakabinle sağa sola çarparak idare etmişken şimdi 90*90 küçük geldi gözüne. E banyonun da bi boyutu var. 90*100 de zorla sığabilir, onlara bakalım dedim. Bakmadık. Eve dönerken 90*100 alsaydık keşke demekteydi. 

Banyonun fayanslarını da değiştirmeye karar verdik bu arada, yeyyy. Daha doğrusu fayansları döküp badana yapacağız oraya. Bir tek duşakabinin içine fayans döşeyelim dedik. Bir saat fayans seçemedik. Az biraz renkli neşeli bir şey bulsan metrekaresi 700 liraya kadar çıkıyor. Haydi yer az diye yine de alayım desen duşakabinin camını buzlu cam istediğim için gözükmeyecek bile. Zaten çok çok sevip paraya kıyalım diyeceğimiz bi model de görmedik. En sonunda indirimde olan bir fayansı beğendik. Metrekaresi 150 lira mıydı neydi. İyi oldu.

Bu arada artık yorgunluktan bittik. Açken sen sen değilsin moduna giren bir Can' la daha fazla dolaşmanın da tehlikesi yüksek olduğundan duşun musluk takımını , boya falan koyduğumuz arabamızla kasaya doğru yöneldik. 

Bu arada bir de teslimat sorunu var. Banyo dolapları ay sonuna ancak gelecek. Klozet fayans felan erken gelsin bari deyince ayrıca fatura açıp, başka ödeme yapmamız gerekti. Neyse ilkini yaptık. İş dolaplara gelince fatura almış başını gitmiş. Nasıl ya? İptal ettiğimiz dolaptan mıdır nedir önceki alışverişin faturası da duruyor içinde, oy, o kalabalıkta, yorgunluktan ölürken bir daha içeri girip yeniden fatura kestirmesi günün son sürpriziydi.

İşte böyle bir pazar günü geçirdik.

Bugün elektrik açtırmaya gitmem gerekiyor.

Bilgehan'ın mevcut şifonyerini beyaza boyayacağız vakit kalırsa. Bembeyaz oda içine renkli ışıklı fütüristik bir oda plânladı. Beyaz şifonyer bakacaktım ama 24 senelik şifonyer hâlâ kütür kütür duruyor. Daha büyük model alsam mı sorusuna da zaten bit kadar odayı iyice küçültmeyeyim cevabını verince boyamaya karar verdik. İstediğimiz gibi boyayamazsak yenisin alacağız : D

Can' ın bugün uçuşu var. Sonra dört gün boş. Ona göre banyo dolapları gelmeden biz eve taşınmış olacağız. Zira ay sonunda yazlık izninin kalan on günü vardı. O arada tüm işleri bitirmek ve taşınmak istiyor. Benim acelem yok. Bakalım ne olacak .

Bu Mini Video Çokça Özlem İçerir

Ve çokça sevgi, çokça mutluluk, çokça hüzün, çokça gurur, çokça hayranlık, çokça baba içerir. 

Canım babam.

Şimdi yanımızda olsaydın 80. yaşını kutlayacaktık. Kutladık 80. yaşını da keşke sen de olsaydın. Vardın aslında da keşke sarılabilseydim.

Evim Güzel Evim :P

Evin hemen her bir köşesi yıkıldı. Su boruları döşendi. Bugün borularda bir kaçak var mı diye bakmaya gidince biraz fotoğraf çektim.

Burası banyo. Neyse dolabı da duşakabini de atıp yerleri sökmeye ikna oldu Can. Bir de duvarları sökeydik iyiydi ama bakalım. Şimdilik boyayalım modunda. Buna da şükür. İçeride her bir eşya için bir kere bu kalsın ya, kullanırız konuşması yaptık sanırım : D Artık kapının yönünün değişmesine gerek kalmadı zira klozeti kapının arkasına taşıdık. Çamaşır makinası tam karşıya gelecek. 

Burası küçük tuvalet. Kapatılıp çamaşır makinası konduğu için yeniden tuvalete döndürülüyor. Tabii ki bu da böyle kalsın, depo olsun, bak altı aydır tek tuvaletle gayet iyi idare ettik konuşmalarına ev sahipliği yaptı ama gitti sonunda : D

Burası en ağır savaşların verildiği mutfak balkonu. Halihazırda mutfağa katılmış. Tek sorunu sağdaki pervazın Bilgehan'ın odası a ait olması. Ben oranın yeniden balkon olup oğlanın odasının da balkona açılmasını istediğimden evi gördüğümüzden beri tartışması bitmedi. Neyse ortamsı bir yol bulduk. Balkona çevrilecek ama katlanır camla kapatılacak. Tabi bence ben o camları hiç kapatmayacağım ama ola ki yağmur fırtına olursa kapanacak camı olacak. Ak sakallı dede komşumuz orası çok soğuk olur, açmayın mutfak balkonunu demiş. Bakalım, göreceğiz .

Burası mutfak kapısı. Kırılıp biraz sağa taşınıyor zira sol tarafta en başa fırın konacak ve kulbuna takılıp durmayalım diyoruz. Buranın kapısı yok. Giriş kapısının tam karşısında olduğundan bir şey yapmalı diyorum ama normal kapı kullanışlı olmayacak, sürgü kapı antreyi küçültecek, perde gibi yapsam yanında ocak var seçenekleri biraz zorluyor. Akordiyon kapı sanki olabilir. %90 zaten açık duracak mutfak dağınıkken biri gelirse kapanck sadece. Düşünüyoruz bakalım.

Bu duvarın arkasında Bilgiç 'in odasında manasız bir boşluk vardı. Duvarın on beş yirmi santim önünden kolon geçiyordu, o ara baca deliği gibi saçma sapan kalmıştı. Antreden kırdı duvarı Can, oraya gömme dolap yapacak. 

Salonun camı işler bitsin de gelin şurada bi çay için diyerek bizi bekliyor. Bakalım ne zaman gidebleceğiz.

Fotoğraflarda şarkı var, tıklayıp alabilirsiniz. Ben de gidip toz alayım, yarın misafirim var.

Ding Dang Dong

 Allah sizi inandırsın, saat gecenin biri ve hiç aralıksız ding dang dong sesi ile muhatap olmaktayım. Avrasya Tüneli zaten gün boyu bu sesi çıkartıyor ama gece hiç mi susmuyor, nedir anlamadım. Sürekli bir kadın bir erkek sesi, ne dediklerini anlamıyorum ama hiç aralıksız ding dang donglardan sonra konuşuyorlar. Her geçen arabada mı yapıyor, ne yapıyor ? Gece yarısı etrafta yankılanırken bir bana mı sinir basıyor? Bizim alt komşu meselâ oğlanın klavye sesine uyuyamazken bu sese nasıl dayanıyor? Neden ses kirliliği yapıyor bu şey? Hem dışarıda yankılanan ding dang dongları tünelden geçen araba duyuyor mu ki ? 

İnsanlar cadde üzerlerinde nasıl yaşıyorlar, hiç cam açmıyorlar mı ? Hiç mi temiz hava almıyorlar ? Duymuyorlar mı gürültüleri? Ben altı aydır alışamadım, ne zaman alışılıyor? 

Bu saatlerde ben balkonumda gece kuşlarının, ağustos böceklerinin seslerini dinlerdim. Ah ah... 

Neyse , az daha dayan Handan. Gideceğin yer çok daha sakin olacağa benziyor. Ha gayret...

Sanırım Bir Kilo Vermişim

Hahaha ciddi ciddi yazmaya başlamıştım ama bir anda blogda yazı yazdığım 17 küsür yıl boyunca aynı bir kiloları kaç defa verdim diye düşününce beni gülmek aldı. Hepsini vereydim şimdiye evlendiğim kiloya düşmüş olurdum herhalde. Neyse biz diğer taraftan bakalım, hiç vermemiş olaydım şimdiye 100 kilo olacağıdım.

Bana kalsa olurdum da bedenin izin vermiyor. Ağrılarla yakama yapışıp kendine çeki düzen ver diyor : D Allah razı olsun, ne diyeyim.

Biliyorsunuz geçen hafta gözümün dönme noktasına gelip, tamam başlıyorum dediğim bir an yaşadım. Pazartesi rejime başladım. Ve salı bitmedi. Hayatımda bir ilk : D

Sadece rejime başlamadım. Sabahları 6.30 - 7.00 arası kalkmaya da başladım. Saati yediye kuruyorum ama genelde tuvalete kalktığım için altı buçuk gibi ayaktaydım. Hatta bu sabah altıda kalkmışım. Hava karanlıktı daha. Neyse haftaya Bilgehan okula giderken ( gidiyorlar mı onu da bilmiyorum, ay bana bu sene de online demesinler, paralarım artık ) rahatça kalkarım artık.

Sabah erken kalkıp, salına salına sabah rutinlerimi yaptım. El yüz yıkama, öğlene kadar yemek yemediğimden ağzım kokmasın diye diş dırçalama, yüzüme güneş kremi sürme ve saçları tarayıp tepemde toplama. Bu sırada altını açtığım su kaynıyor. Nescafemi alıp balkona çıkıyorum. Ne yazık ki aç karnına çay içemiyorum. Midem bulanıyor. Kahve de sıcaklığı ve kokusu hattına çekiliyor, zira zaten sevmem,  sütsüz şekersiz hiç sevmem. 

Saat yedi buçuğa doğru o sabah için plânladığım işe geçtim.. Plân yapmamışsam zamanı öldüreceğim demektir. Yüzde doksan mutfağa girdim. Yeşillikler yıkadım, yemek hazırlıkları yaptım, sebze kavurdum  falan.

Bu sefer yemeklerimde etten çok sebze ve baklagile yer verdim. Sabahtan hazırlayınca da sonradan açlık başa vurduğunda neye saldırsam demiyor insan.

Baklagillere uzaktan bakarım genelde. Safrakesem olmadığından mıdır nedir inanılmaz şişiriyor beni. Bu sefer şişirirse şişirsin, belki karnım da hemen acıkmaz dedim. Valla bayağı işe yaradı : D

8.15 te sporum oluyor. Haftanın üç günü, whatsapptan. Diğer günlere de ben koydum. Zira saldı vücudum iyice. Sene başında girdiğim pantolonların içine zorla sığışmaya başladım. Her sabah yapmayı başardığım için gururluyum.

Spor sonrası annemle yürüyüşe gittim. Eve dönünce kahvaltı hazırladım. Öğlen 12.00 gibi bol domates , salatalık, yumurta, peynir, zeytin yedim. Peynirleri diyet miyet seçmedim. Şeftali, üzüm, incir. Her sabah meyvemi de yedim. 

Tabi kahvaltı üzerine ağırlık çöktü, uyukladım azıcık.

Öğleden sonraları da daha çok yemek hazırlamakla geçti sanki :)

Bir gün vitrin çekmecesi döküp düzenledim.

Bir gün mutfakta baharatlıklarımı değiştirdim.

Ev süpürme, ütü falan.

Bir gün dışarıdaydım arkadaşlarımla.

Bu arada mutfağı hep temiz bırakmak için uğraştım. 

İşin ilginci ben işleri düşünüp onları plânlayıp dururken aklım fikrim yemekten uzaklaştı sanki .

Patates salatası, pancar, mantar, pazı kavurması, yeşil mercimekli salata, köfte, tavuk, mercimek köftesi , közlenmiş patlıcan, fırında kereviz , haşlanmış mısır yedim doyana kadar. 

Arada iğde ve kuru üzüm attım ağzıma. Bir de beş altı gibi yediğim akşam yemeği sonrası bir avuç kuru yemiş, çayla. Akşam yediden sonra mideme kilit vurdum.

İşin ilginci karbonhidrat aldığıma göre büyük ihtimal gluten yemediğim için midir nedir yeme krizine girmedim. Yani acıktım ama sürekli yediğim , ağzımın durmadığı dönemlerde daha deli gibi canım çekiyorken birşeyleri şu anda sadece acıkmış hissediyorum . Ay çikolata mı yesem, üzerine tuzlu bişeyler lâzım, bisküvi de iyi giderdi, şu buzdolabında daha ne var yiyeceğim gibi delirmedim. Bilmiyorum, belki de ay, merkür felan da rahat bırakmışlardır bi müddet : D

Ne kadar verdim bilmiyorum, tartılmamıştım başlarken. Düne kadar da tartılmadım. Bana neler oldu bu hafta bilmiyorum,diyetteyken dakka başı tartılırım aslında. Canım istemedi. 

Şimdi pazardan aldım yine bissürü sevdiğim şeyi. Karnıbaharla pancarı fırına sürdüm. Brokoliyi buharda pişirdim. Bir kısmı ile salata bir kısmı ile çorba yapacağım. Kerevizin yeşillikleriyle tonbalıklı bişey yapıyorum. Belki kendiminkinin mayonezini koymam, salata gibi yerim, belki de koyarım : D Ama bu sabah simitimi yedim. Akşama da nachos yapıyorum. Pazar günü keyif günü.

Sebzelerle yemek yapmayıp fırında pişirince daha iyi oluyor. Ekmek yeme ihtiyacı hissetmiyor insan. 

Umarım bu modda devam ederim .

Sadece kitap okuyamadım hiç. Haftaya elime alıp da başlasam iyi olacak. Film bile seyredemiyorum ya. Netflix başlayıp bıraktığım filmlerle doldu.

Biraz kilo verip forma gireyim de ortopedi doktoruma gideceğim. Hem omuzuma hem kalçama baktıracağım. Şimdi gidemiyorum, kiloma kızacak zira : D Adam bana 30 yıl 24 kilo önce kilo almamalısın demişti, pek dinleyemedim :D

Yarın Can uçuştan dönecek. Ev koşturmalarıyla geçecek iki gün. (İki gün boşu var da ondan iki gün dedim yoksa daha çoook koşturcaz da ) Artık bol bol tartışırız : D Neyse evdeki mevcut laminat parkelerin kalitesiz olduğunu anladı en azından, kapıların da berbatlığını gördü, mutfak balkonunu tekrar balkona dönüştürme savaşlarım devam edecek. Şimdilik içeri kapı yapılmasına ikna oldu ama balkon da kapalı kalsınmış. E kapalı kaldıktan sonra içeri niye kapı yaptırıyoruz ki. Ben daha çok cam sileyim diye mi ? Asıl amaç Bilgehan'ın odasına temiz hava gitmesi zaten. Ay neyse, en kötü ihtimal cam yanlışlıkla ( !) kırılıverirmiş : D

İşte böyle. Uzun uzun yazdım. Hani canı çekip rejime başlayası gelenler olur diye :)  

Yalnız sabah altıda kalkınca akşam olmuş sanıyorum. Daha saat üçmüş. Ay ben daha akşam yemeği yiyeceğim, hahaha, mutlu oldum birden.

Şimdi gidip şu fotoğraflara şarkı bulayım. Aklıma şarkı gelmiyor iyi mi ? Seksenlere bakayım, güzel bişeyler çıkar oradan.