14 Mayıs 2018 Pazartesi

Nostaljik Pazartesi

Anneler Günü'nün ardından annelik halleri nostaljisi yapabiliriz sanırım :)

 Kasım 2016 Cumartesi

Harika Bir Anne miyim? Ha ha ha ha :)

Normal doğurmak çok istemiştim. Metehan dokuz buçuk ay sonunda hâlâ çıkmaya niyetli olmayınca doktorum rest çekti ya sezaryen yaparım ya da kendine yeni doktor bul diyerek. Haklıydı tabi kadın, paşa paşa sezaryen oldum.



Akşam doğurup sabah hastaneden çıktım. Gelenlere kapı açtım.

Emzirmek çok istemiştim. Dört kilo iki yüz gram doğurduğum çocuklarıma sütüm yetmedi. Metos on beş gün uyumadıktan ve ben on beş günde normal kiloma döndükten sonra bir mama yaptım çocuğuma,ilk defa uyudu. Zavallım açmış. Biberonla mama içti diye memeyi de bırakmadı. Keyif kahvesi gibi aldı. ama bir buçuk ay. Safrakesesi ameliyatı olmam gerekti, döndüğümde süt müt hak getire. Bilgiç'i günde yirmi dört saat emzirdim. Yanımda çektikçe süt gelir diyen olursa çok pis yaparım. İki ay sonunda pes edip mamaya geçtim. Dört aylıktı o da istemedi memeyi.


Olmadı. Bol miktarda mamalara para harcamış olduğumuz dışında kaybettiğimiz çok büyük bir şey de olmadı. Oldukça sağlıklı büyüdü çocuklarım.



Yoğurt mayalayıp sütçü sütü peşinde koşmadım. Bilgiç zaten direk bizim yemeklerden yedi, bebek maması gibi yemekleri ağzına sürmedi. Yemek konusundaki yegâne takıntım her gün sulu bir yemek yemeleriydi.



Fast food restoranlardan kaçmadım. Oturup benimle hamburgerleri götürdüler. Bilgiç ilkokula gidene kadar sebze yemeklerini robotta çekip verdim. Çiğnemesinde sorun yoktu et yerken, sebzeleri de öyle yesin dedim. Pırasa, semiz otu ne varsa püre yaptım.


Çay pek içirmemeye çalıştım. Kahve zaten bizim evde yüzüne bakılan bir şey değil. Biri çaycı biri kahveci kesildi başıma :)

Bahçede bisküvi yerken yere bırakıp sonra alıp yemeye devam ettiler. Aman hijyen falan diye aklımı yemedim. Aksine küçükken ne kadar çok mikropla tanışsalar iyi olur diye düşündüm.

Evim hiçbir zaman çok sıcak olmadı.


Kar kış her gün dışarı çıktık. Onlar da nezle oldular. Olsunlar,napalım.


Aynı odada aynı yatakta hiç yatmadım. Ayağımda sallamadım. Kendilerini sevgisiz hissettiklerini de sanmıyorum.  Her ağladıklarında yanlarına koştum, sakinleştirdim ve muhakkak uykuya dalmadan yanlarından ayrıldım. Bazen onlarca defa peşpeşe yaptım bunu. Bırak ağlasın demedim çünkü ilk aylarda çocukta güven duygusu gelişmesi için ağlar ağlamaz yanında olmalısın. Ama yanımda yatsın da demedim :)


Gördüğünüz gibi hiçbirşeyi ideal olarak yapmadım.

Çocuklar da telef olmadı.

Derin bir nefes alıp keyifle büyütün çocuklarınızı,  tabii ki en idealini düşünün ama olmuyorsa da olmuyordur,  kendinizi yiyip bitirmeyin anacım :D


18 yorum:

  1. Bu... Ablaaaa.. benim ablammmmm :)

    YanıtlaSil
  2. Bu kadar mı güzel anlatılır. Senin gibi bir anneleri olduğu için çok şanslı yakışıklı prenslerin. Allah yollarını açık eylesin :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Yıldız, amin :)

      Sil
  3. Küçüğü büyüğü geçmiş midir nedir:-) Daha nice sağlıklı ömrünüz olsun birlikte.
    Selamlar:-)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şimdi enine olarak daha da geçti Aze :) Amin. Teşekkürler :)

      Sil
  4. Keşke o yıllarda okusaymışım bu yazdıklarını demedim diil... Tebrikler...Yolları açık olsun...Anneler gününüz kutlu olsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Ecehan. Bütün çocukların yolları açık olsun.

      Sil
  5. Dokuz bucuk ay miii 🙄🙄🙄. Ben ilk oglumda cok tecrübesizdim digerlerini daha rahat büyüttüm 😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aman oğlum izne geç ayrılıyorum erken falan doğma sakın demiştim Derya, bizimki işi ciddiye aldı hiç çıkmayacaktı :) İlk çocuklara yazııık, hoş ikincide de bana yazık oldu ya neyse :D

      Sil
  6. Çok keyifli bir yazı olmuş :) Gözümüzün önünde büyüdüler bir anda :)) Neşeli sevgilerle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu blogda büyüdü benim oğlanlar zaten Mutlu, burada da özet geçmiş oldum :) Teşekkür ederim :)

      Sil
  7. İdeal annelik diye birşey yok bence. Ama iyi ki var vallahi çocuklarımız. Ben misal çok eksik kalırdım sanki Handanım . ☺☺

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de öyle Özlem, ben de öyle :)

      Sil
  8. Bu yazını her okuduğumda yüzüme kocaman bir gülümseme yayılıyor ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hehehe, çatlak anneler grubu kuralım mı Şebo :)

      Sil