Arayı Açmadan Gelmeyi Başardım. Şarkı Falı Bile Yaptım :)

Örgü çiçekler karşı komşumun hediyesi. Müsait oldukça onu bize çaya kahveye çağırıyorum. Eşi rahatsız oduğu için pek evden çıkamıyor. Bizim evdede onun kızı oturmuş senelerce, begonvili falan diken o. Çiçeklerden ağaçlardan konuşurken ona da bir hava değişikliği oluyor.

Eski evimde de karşı komşum bir teyzeydi. Onu da arada çağırırdım. Çay koyacak vakit bırakmazdı bana ,kapıdan girerken anlatmaya başlardı. Nasıl hasretse konuşmaya.

Pazartesileri geri dönüşüm çöpleri sitenin arka kapısında toplaniyor,oraya gecerken yine bir yaşlı çiftin evinin önünden geçiyorum. Kahvaltı ediyor oluyorlar. Onlara gülümseyip el sallıyorum. Artık benden önce davranıyorlar :)

Yeni keşfim de yine arada geçtiğimiz bir sokakta oturan amca ile teyze. Akşam vaktinde gölge vuran balkona çıkıp oturuyorlar. Üst kattalar. İyi akşamlar

diyerek el sallyorum. Hemen hareketlenip el

sallıyorlar. Büyük ihtimal tanıdıkları biri olduğumu zannediyorlar.

Yaş ilerledikçe yalnızlaşan teyzeler ve amcalara gülümsemek, el sallamak, bazen çaya çağırmak hayatlarına minik bir hareket getiriyor. insan özlemez mi bunu ? Bize de gülümseyenlerimiz çok olsun.

Sabah pazara gittim. Dönüşte annemi bize çağırdım. Gel kahvaltı hazırlayayım, yumurtalı ekmek yapacağım sana diye kandırdım, börülce fasülye ayıklattım ona :D

Neyse canım pazardan ne aldıysam koyunca bayağı zengin bir sofra olmuş :)

Dün ilaç günüydü. Allah'ım nasıl da hiç halim yok. Kahvaltıdan sonra on beş dakika uyumuşum, o beni toparladı. Ardından hıxlıca duşa girdim. Kendime çeki düzen vereyim dedim ama dün çirkin günümdeymişim, ne yaptıysam saçma durdu :D

Evlilik yıl dönümümüzü iki gün gecikmeli mahallemizin İtalyan Restoranı 'nda kutladık. Hep pahalıydı ama uçmuş artık :D

 Neyse yediğimiz her şey harikaydı da en azından pişman olmadık. Yalnız yan masamıza iki kadın oturdu. Oturmalarıyla biri konuşmaya başladı. Kalkıp masa değiştirdik sonunda. Öyle bir seviyesizlik.

Birlikte nice yıllarımız olsun :)

Şu anda sabah koşturmaları bitti, annemi de evine bıraktım, balkonda çay keyfimi yapıyorum. Akşama fasülye pişireceğim. Yeşilliklerimi yıkayıp yerleştireceğim falan. 

Ama biraz kitap keyfi yapabilirim :)

Siz de istediğiniz fotoğrafa tıklayıp şarkınızı almayı unutmayın :)

Ben Yazamadıkça Birikti

Urla'dan döndüğümüzden beri aklımdan sürekli blog yazıyorum ama ucundan tutup başlamadıkça birikti , biriktikçe gözümde büyüdü yazmak.

Spora bir saat kalmış. O zamana kadar fotoğraf yükleyip aklımdakileri yazayım bari.

Spor da niye bugün , dün WhatsApp ı açıp da yapamadık ondan. Zira canım ülkemde birilerinin keyfine göre yaşamaya çalışıyoruz.

Neyse..

Döndükten bir hafta sonra Pınar, geçen hafta bu zamanlar birlikteydik diye mesaj atmış. Dedim sadece bir hafta mı olmuş döndükten beri. Zira döner dönmez evde misafir ağırladım, ertesi gün ilaç günüydü hastanedeydik, sonraki gün pazara gittim, o arada markette ucuz domates bulunca yirmi kilodan kışlık yaptım. Sonraki gün onun temizliğiyle geçti tabi. O arada evde durunca bol bol dans çalıştım falan.

Sonraki haftalarda

Mahalledeki kafede kahvaltı keyfi yaptık.

İnstagram kitap hesabıma geri döndüm, belki daha çok okurum diye bir umut.

Yeğenlerle mangal keyfi. Eve yirmi dakika mesafede kendin pişir kendin ye yerleri bulduk iyi mi ? Kayışdağı 'nda mahallenin kenarında ormanın içinde açmışlar.

Kavun doğrarken Urla'da içtiğimiz sübye geldi aklıma. Kabun çekirdeğini blendırdan geçirip içine su ve biraz bal atıyorsun. Sonra da süzüyorsun. Gerçi süzgeç işe yaramadı tülbentten geçirdim. Kavun çekirdeği çok faydalıymış. Ama benden başka içen olmadı. Deneyebilirsiniz siz de.

Bu süzgeçten geçmiş hali. Tülbentten geçince asıl oldu.

 

Stay kızlarla pikniğe gittik 31 Ağustos'ta .

Bu daha tamamlanmamış halimiz.

Dans ettik :)

Annemin komşusunda beş çayı.

Çok uzun bir süreden sonra ilk defa ailece bir şeyler izledik. Doktor Who 11. Doktor:)

Geçen hafta bahar temizliğine vurdum kendimi. Oğlanların odaları, banyo ve salon bitti.

Cumartesi annem gelip evi toparlamama yardım etti.

Akşam da arkadaşlarımızla mahalledeki bir tatlıcıya gittik.

Bu arada cumartesi yağmur yağarak bütün sildiğim camları sıfırladı tabii ki :D

Pazar günü kahvaltıda Can'ın ağabeyi yeğeni kalabalıktık.

Dün de artık çok yoruldum mola vereyim modundaydım ama yaşananları izlerken (ya da izlemek için çabalarken ) öyle gerildim ki mutfağı döküp temizliğe başlasaymışım daha iyiymiş dedim.

Bu akşam Can bizi yemeğe götürecek. Pazar günü misafirlerden sonra yorgunluktan çıkamadık. Bizim evlilik yıl dönümümüzdü.

Dün akşam da o arkadaşlarıyla buluşmaya gidince karşı komşumu çağırdım birer çay içtik balkonda. Evden hemen hiç çıkamıyor, eşi rahatsız. Arada müsait oldukça çağırıyordum . Can da sürekli evde olunca denk düşmemişti hiç. İyi oldu. Benim balkondaki begovili falan eken o. Paso çiçek konuşuyoruz:D 

İşte böyle. Üç hafta geçmiş bile. Yarın ilaç günü. Sonrasında bir hafta mutfaktan çıkamam. Sonrasında beş günlük kaçamağımız var, arkadaşlarımızla gemiyle Yunan Adaları turu yapacağız. 

Evet hepsini döktüm.

Artık gelip rahat rahat yazayım :)

Buraya kadar sıkılmadan okuyan varsa onu da kocaman öptüm anacım. Görüşürüz .

30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun

Bir gün yeniden kocaman stadlarda coşkuyla kutlayacağımız günlerimiz de yakın olsun ...

 

Urla Hatıraları

 

Bana söyleyecek bir şey kalmamış. Son videoyu izlemeyi unutmayın 😊

Her Şeye Alışıyor İnsan, Ne Tuhaf

Sabah Can ile pet çekimine gittik. Daha iki doz almıştı tedavi ama geçen sefer sabit kaldığı için doktor bir daha bakmak istedi. Umarım gerileme olmuştur.

Çıktıktan sonra Kadıköy 'e yürüyüp geçen gün aldığım çatlak şeyi değiştirdim. Hayır üç tane vardı aynı tabaktan nasıl kenarı çıtlamış olanı almışım bilmiyorum. 

Bu sefer hiç durmadan gidip değiştirir değiştirmez geri döndüm. Sabah annemle yürüyememiştim. Ona uğrayıp ilacını verdim, çamaşır makinasını çalıştırdım , biraz kitaplarına baktım.

Bahçesindeki incirler olmaya başladı. Yalnız elli senedir ilk defa o ağacın da bitlendiğini görüyorum. Şu bizim beganvilin üzerindeki beyaz bitlerle dolmuş yaprakları.

Kitap instagramıma yazı yazmaya başladım. Belki kitap okuma hızım artar.

İnci Aral'ın Kan Günleri ve Nar Ağrısı kitabını okuyorum. Sanırım gazete yazıları. 2010,11,12 tarihli. Her bir sayfası yüreğimden geçenlere tercüman oluyor. O arada hiç duymadığım yazarlar da not ediyorum.

Bu aralar kendimi dış dünyaya kapattım. Hem içeride hem dışarıda savaş veremiyorum. 

Umarım pet sonucu güzel çıkar. 

Kendimi Kadıköy'e Attım

Sabah annemin evlilik yıl dönümü diyerek kahvaltıya çıktık.

O kadar çok yemişim ki eve dönerken kedinlikle oturmamam gerektiğine karar verdim. Can'ı ikna edemedim benimle gelmeye. Ancak akşama çıkarım belki diyor. Midem şişmiş, akşama kadar ne yapacağım o halimle. Siz naparsanız yapın deyip kendimi yola attım.

Kadıköy'e yürüdüm. Almak istediğim birşeyler vardı. Arkadaşlarıma hediye ayarlamak istiyordum. Hafta sonu Allah izin verirse Urla'daki arkadaşımızın evinde buluşacak bizim üniversite ekibi. Birimizin doğum gününe çok yakın olumca aklıma geldi. Aksi gibi gitmeyi düşündüğüm antikacım tam bu hafta taşınıyormuş. Kadıköy'dekilere bakayım bari dedim. Pek fazla seçenek göremesem de buldum neyse birşeyler. 

Oradan dönerken bir yerde de masa ğzerine serilen şeffaf plastik örtülerden buldum. Mutfak masamın üzerine kesip koyacağım. Altına da beyaz bohçalarımdan sererim diye düşünüyorum. 

Şu anda sahilde Balon Kafe'deyim.  Geçen sene buluştuğumuzdan beri gelmemiştim buraya. Hepinizin kulaklarını çınlattım. Mis gibi esiyor. Şehir Hatları Vapurları'nı izlemeye doyamıyorum. Can'a nispet yapayım dedim ama yatmış yeniden :D

Kalçamdaki kist yine beni zorlamasa dönüşte de yürüyecektim ama sanırım metroya binsem iyi olacak. En az on beş kilo vermem lâzım şu ağrılarımın azalması için ama olmuyor. 

Şimdi garson hesabı getirdi. Bana kasadan ödeyeceksiniz demişti. Nasıl gözümde büyüdüydü oraya gitmek. Hahah üç kilometre yürüdüm on metre gitmediğim için mutlu oldum şu an :D

Artık kalkayım yavaştan. Şurada şöyle daha saatlerce durabilirim aslında:)

Sonradan eklenen not : 

Metro bana kazık attı :D

Felekten Bir Gün Daha Çalmayı Başardık

Evdeyazar ' la instagramdan mesajlaşıp gevezelik ederken , "Buluşalım bi gün yaaa" demem üzerine hemen buluşma ayarladık kendimize. Hayır aramızda yarım saatlik yürüme mesafesi var, bir senedir görüşmemişiz , dm den sohbet ediyoruz ha babam.

İstanbul'da yaz ayları gidilebilecek en güzel yer deniz. Önüne gelen ilk vapura atla yeter. 

Kadıköy'den Ortaköy vapuruna bineriz diye ayarladık. İskelede buluşacaktık güya ama yarım saat öncesinde sahile giden yaya geçidinde bulduk birbirimizi :D Ehehehe saat mevhumumuz bile aynı çalışıyor anacım.

 

Sonrası iyilik sağlık. Okul arkadaşını bulmuşsundur da anlatacak çok şeyin birikmiştir, hiç susmazsın ya. İşte öyle tatlı bir sohbet, muhabbet. İşin ilginci öyle dengeli bir sohbet ki, hani hep sen konuşursun, ya da araya girip iki kelime edeceğim diye uğraşırsın ya bazen, bu böyle su gibi akıp gitti, zaman nasıl geçti anlamadım.

Canım Evde Yazar, iyi ki varsın. Yaz bitmeden Boğaz Turu'muzu da yapalım 😊