Söz Konusu Şiir de Burada Dursun Madem :)

Nostaljik Pazartesi

Dün Metehan'ın doğumgününü onun sınav haftası başladığından aile içinde yemekle geçirince uzun uzun eskilerden sohbet ettik. Küçük küçük bir sürü hatıra. Öyle keyifli oldu ki :) Bu sabah da nostalji yazısı seçerken elim Küçük Anne etiketine gitti, İstanbul'a ilk taşındığımız zamanları hatırladım.

Hepinize günaydın, ileride dönüp baktığınızda içinizi sıcacık yapacak anılarla dolduracağınız bir haftaya açılsın sabahınız :)

20 Aralık 2014 Cumartesi

Okul Yolu

Çocuklarla okula senelerce yürüyerek gidip gelmemiz çok güzel oldu:-) O on beş dakika ne sohbetler gördü.

Onlar bana okulda yaşadıklarını ya da daha çok oynadıkları oyunları, yaptıkları oyuncakları anlattılar. Ben de onlara çiçekleri gösterdim. İsimlerini söyledim, koklattım. Şiir okudum. Değişik değişik değil aynı şiirleri okudum daha çok ki akıllarında kalsın. Şairlerini söyledim:-)

Meselâ okul yokuşundan nefes nefese çıkarken:

Öteki dünyada akşam vakitleri
Fabrikaların paydos saatinde
Bizi evlerimize götürecek olan yol
Böyle yokuş değilse eğer
Ölüm hiç de fena bir şey değil

Dedim onlara Orhan Veli'nin dizeleriyle:-)

Ya da sabahın ilk saatlerinde kuş sesleri duyduğumuzda

Ne doğan güne hükmüm geçer
Ne halden anlayan bulunur
Ah aklımdan ölümüm geçer
Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur
Ve gönül Tanrısına der ki
Pervam yok verdiğin elemden
Her mihnet kabulüm yeter ki
Gün eksilmesin penceremden...

Dedim Cahit Sıtkı'nın mısralarında..

Pervam yok ne demek, mihnet ne demek anlattım.. Ne kadar akıllarında kalırsa kârdır...

Sonra bu sene Metehan edebiyat dersinde keyifle şiirlere bakarken bana "Anne biliyor musun ben şiiri ne zaman sevdim " dedi.. "Ne zaman oğlum" dedim.. "Sen bize yolda giderken Gün Eksilmesin Penceremden 'i o kadar güzel okumuştun ki, işte o zaman"

Büyük anlar beklemeyin çocuklarınıza büyük sözler etmek için. Günün içindeki sıradan milyonlarca an emrinize amade... Sofrada, giyinirken, servis beklerken, arabada giderken.. Sözlerin de büyük olmasına gerek yok, minik, küçük hayatı aydınlatan ayrıntılardan bahsetmek de yeter...

İyi ki Doğdun Metehan

On dokuz yıl önce bu zamanlar hâlâ senin doğmanı bekliyor evimizin uzun koridorunda ileri geri yürüyüp sancılanmayı umud ediyordum.

Ama içeride koç gibi tepmenden hissettiğin şeyler gerçek olmuş sen dünyaya balık olarak gelmeyeceğini kesin kes beyan edip üstelik de hepimiz hastayken doğmayı reddetmiştin :)

Sabah doktora gittiğimizde artık bu bebeği almam lâzım ya sezaryen yaparım ya da kendine yeni doktor bul deyince normal doğum hayallerim yerle bir olmuştu.

Bu hikâyeleri her sene dinliyorsun değil mi :) Olsun,  bazı şeyler milyonlarca defa söylenseler de ilk günkü etkilerinden bir şey kaybetmezler.

Top böceğim, Japon balığım, ilk gözağrım. Sen doğduğunda hayatın boyut değiştirmesini yaşadım, paralel evrene ışınlanmış gibi oldum. Hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı. Ama yeni olan öylesine güzel, öylesine harikaydı ki hiç pişman olmadım.

Her sene büyümeni izlemek, anlattıklarını dinlemek, mutluluğunu gözlerinde görmek sevincim ve gururum. Sihirli öpücüklerin her yaramı iyileştiriyor. Gençliğin o büyüleyici dünyasını yeniden yaşamış gibi hissediyorum heyecanlarında.

Dilerim hayat seni hep güzel insanlarla karşılaştırır. Yüreğindekini bulup ona yönelirsin.

Seni çok seviyorum . İyi ki doğdun canım oğluşum. Nice sağlıklı, huzurlu, mutlu, cıvıl cıvıl harika yıllara.

İçimden Enerjimi Çekip Almışlar

Başım ağrıyor (gidip bir ilaç içeyim bari inat etmeyi bırakıp ), gözlerim kapanıyor (niyeyse yirmi dört saat uyuyacağım neredeyse),  kılımı kıpırdatasım yok, seri kitabım çok heyecanlı ilk ikisini bitirdim üçüncüsüne başlamak istiyorum.

Bu durumda bir Handan şimdi koltuğa kıvrılıp kitap okuyup uyuklardı ama içine festival canavarı kaçmış Handan bir c vitaminli asprin içip kulaklığını takıp şakır şakır yağmurda yürüyerek Kadıköy'e gitmeyi planlıyor. Ne diyeyim,  Alah akıl fikir versin :D

Gidip şu ilacı içeyim önce.

Yalnız izleyecek bir şey bulamıyorum diye diye neredeyse her güne bir film beğendim, on gün mesaiye gider gibi koşturacağım. Biraz elesem mi şunları, bilemedim bak.

Şimdi  kendime enerjik şarkılar bulayım.

Yağmurda yürüyen çoktu geçen yazımdan gördüğüm kadarıyla ,bakiim kimler çıkıyor yürüyüşe. Öyle lafla olmaaaz, hadi marş marş :)

Dünya Saati

Biz her sene bu zamanlar Dünya Saati 'ne katılıyoruz.

Bu sene 24 Mart'ta (yarın akşam) 20.30 - 21.30 arasında yapılıyor.

O saatler arasında bütün ışıklarımızı kapatıp elektronik aletlerimizi kaldırıp mum ışığında kitap okuyup çayımızı içeceğiz. Birlikte uzun ve keyifli bir saat olacak.

Daha ayrıntılı bilgi için şuraya bakabilirsiniz. Şurada da katılabileceğiniz etkinlikler yazıyor.

Evimde keyfim yerinde diyorsanız da bizim gibi mum ışığında kitap ya da sohbet keyfi yapabilirsiniz.  Geçen senelerde cümbür cemaat kalabalık misafirimiz varken bile kapatmıştık biz ışıkları.




Burada da Üsküdar Sahili'nde geçirdiğimiz akşamın videosu var. Işıkların sönme anı. (Beş sene geçmiş mi gerçekten de? )


Haydi bakalım, kimler katılmak istiyor bu güzel uygulamaya,  fotoğraflarla paylaşalım pazar günü :)

Bu Hafta Bu İki Etti

Zaten sabahları ayılıp da yürüyüş moduna geçmem zor oluyor. Üzerine Can'ın iş saati falan da denk düşüyor bazen. Yine çıkamıyorum. Bu hafta iki kere kendimi zorlayıp yürüyüşe gitmeye karar verdim  .

İlkinde çocukları yolcu ettim, gidip giyindim, tam bir bardak su içeyim dedim, aaa,  mutfak penceresinde yağmur damlaları,  ne ara yağmaya başlamış ? Dönüp üstümü değiştirdim söylene söylene.

Bu sabah da giyinip çıktım, yağmur başladı. İki tur atıp eve dönmek zorunda kaldım kös kös.

Kayıtlara geçsin hakim bey, havanın bana komplosu var. Hayır yapma demiyorum,  yağ ama, bari ben giyinmeden önce yağ da üstüste giyinme derdini çekmeyeyim :)

Bugün artık çamaşır makinası almaya karar verdim. Makinam su sızdırıyordu tamir edilmez denmişti hatırlıyorsanız. Motoru yanana kadar yenisini almamaya karar vermiştim.  Motor yanmadı, su sızdırması azaldı. Ama şimdi de su almıyor. Tamirci çağırmak istemiyorum geçen sefer para verip tamir olmaz cevabı almış , gıcık olmuştum.  Yirmi yıllık makinamdı ve çok çalıştı şimdi Allah için. Yenisini almak mantıklı olacak. Hem ben alırken aaa sınıfları falan yoktu ( hahaha a sınıfı bile yoktu sanırsam:),  kısacık yıkamalı bir de mümkünse çok kırıştırmayanından (bu konuda benimki pek başarılı değildi)  bakacağım.

Metehan 'a mezuniyette giymesi için takım elbise aldık. Oğluşum büyümüş de takım elbise giyiyormuş :)

Kendime çok şeker bir tatil defteri buldum.

Bu seneki yaz tatilimizde bunu yanıma almayı düşünüyorum. İçini yazılar, biletler,  paket kâğıtları ile falan dolduracağım yine. Londra'da Bilgiç'le başladığımızdan beri bu defterleri çok seviyorum.

Defteri alırken ne yapacağımı anlattığımda kasadaki kızlar da bayıldılar fikre. Birisinin balayı olacakmış yakında, benim yirmi yıllık balayı biletlerim duruyor deyince pek heveslendi. Umarım o da yapar :)

Festival filmlerimi seçiyorum . Cumartesi sabahı erkenden bilet almaya gideceğim. Özellikle Paris Teksas filmini kaçırmak istemiyorum . Eski bir film ve ben izlemek istiyordum. Hem de okul arkadaşlarımla buluşup gideceğiz,  pazar gününe biletler çabuk bitiyor. 

Şimdi yeni kitabıma başlayabilirim. Dört ciltlil bir seri, umarım severim bu macera kitabını, özledim fantastik romanları.

İşte benden böyle son durumlar.

Baharın ilk günü hava kapalı ve yağmurlu başlamış olsa da siz kuş seslerine ve çiçeklenmiş ağaçlara verin dikkatinizi. Güneşiniz olsun gönlünüzde :)

Çalışkan Çarşamba

Ansiklopedinin bir cildini gelişigüzel elime alıp sayfalarını çevirmeye başladım. Metehan ile Oğuzhan aynı kişi değillermiş onu okudum. Ne cahilim ya diye söylendim kendime.

Bakarken bir maddeye gözüm takıldı.

Mihenktaşı.

Bak bunu hiç bilmiyormuşum . Bana sorsalar yer belirleyen bir şeymiş gibi zannederdim.

Altın ve gümüşün saflık derecelerinin belirlenmesine yarayan (bakır gibi metallerle yapılan alaşımları anlaşılamadığından gümüş için artık kullanılmıyormuş) silisli taşmış. Üzerine saflığı bilinen altınla bilinmeyen sürtülüp,  oluşan çizgilere nitrik asit dökülerek ikisinin benzeyip benzemediğine bakılıyormuş.

Bir internet sitesinde de asit sürüldüğünde çizgi kayboluyorsa sahtedir deniliyor. (Bakınız şu site, gerçek altın nasıl anlaşılır diye tüm metodları saymış.)

Siz biliyor muydunuz mihenktaşını ?

Kitap Salı

Bu kitap salı kısmı iyiydi de okumanın cılkını çıkartınca bu hafta kara kara bakıyorum nasıl yazacağım ben bunları diye :)

Neyse ki Makbule Hanım'ın kitabı Geriye Kalan'ı yazmıştım uzun uzun. Onu burada tekrarlamıyorum, şuradan okuyabilirsiniz.

Haftanın ilk kitabı Cengiz Aytmatov 'un Toprak Ana'sı. Bahar Okuma Şenliği'de aynı adlı kitap maddesi için annemin bulduğu kitapların ikincisi. (Diğerini yazmıştım ,şiir kitabıydı) Cengiz Aytamov okumak istediğim bir yazardı, bu kitapla açılış yapmış oldum ve çok sevdim .

"Mutluluk,  benim anladığım gerçek mutluluk, yaz yağmuruna benzemez, umulmadık anda birdenbire boşalmaz insanın  tepesinden. Azar azar gelir, insanın hayata ve çevresine karşı davranışları getirir mutluluğu,  azar azar, birike birike. Gerçek mutluluk böyle doğar."

"Sizler, denizler, dağlar ötesindeki insanlar! Dünyanın insanları ,sizler... İstediğiniz ne?  Toprak mı? İşte ben, Toprak, burdayım! Hepiniz içinim ben, hepiniz benim gözümde eşitsiniz. Sizin kavgalarınıza ihtiyacım yok benim, dostluklarınıza, çabalarınıza ihtiyacım var! Bir tohum atın, yüz vereyim. Bir değnek saplayın size bir ağaç yaratayım. Bir fidan dikin, yemiş yağdırayım.  Sığır yetiştirin, çayır olayım. Ev yapın, duvar olayım. Çoğalın, hepinize eşsiz bir yuva olayım. Sonsuzun, derinim, yüceyim, genişim, herkese yeterim."

" Ama dünyadaki hiç bir zafer oğlumun yerini tutamaz benim gözümde. Hangi anaya istersen sor, her ana, yaşasın diye , hayat denen mutluluğu tatsın diye doğurur çocuğunu."

" Dünyadaki insanlar oğullarını , kardeşlerini, babalarını, kocalarını bizim kadar seviyorsa, bizim o gün onları beklediğimiz gibi onlar da oğullarını, kardeşlerini, babalarını, kocalarını bekliyorsa, yeryüzünde başka savaş olmaz artık diyorum."

İkinci kitabım yine bir Selçuk Altun kitabı. Selçuk Altun da her kitabını okumak istediğim yazarlar arasına katıldı.

Hem Bizans tarihi ve eserleri konusunda bilgilendirici hem de macera içeren konusuyla yine baştan sona soluksuz ve keyifle okudum .

Galata Kulesi'nin ilk olarak Bizans İmparatoru İustinianus zamanında 528 yılında ahşaptan yapıldığını, daha sonra Cenevizliler zamanında 1348'de yığma yaştan yeniden inşa edildiğini ezberleyerek bilgi dağarcığıma kattığım için mutluyum :)

Halat Gösteri'si ilk defa okuyacağım Türk erkek yazar kategorisine giriyor diye çocukların kitabından seçtiğim bir eserdi. Bizimkiler herhalde okumadılar (okul kitaplarına el sürülmez malûm:) , ben de pek istekli değildim ama içindeki hikâyeleri çok sevdim. Hele en uzunu olan ilk hikâyede kahkahalarla güldüğümü itiraf etmeliyim :)

" Bu adam çekip vursa o karıyı günah olmaz. Ben Allah'ın yerinde olsam. Yahu ne diyorum , nasıl çıktı ağzımdan bu söz ? Onun yerinde olsam bunun yerinde olsam derken ağız alışkanlığıyla buraya da vardırdık işi. Şimdi Allah beni çarpsa haksız mı?  "

"On dokuz yıllık karımı üzecek değilim. Bir kaşık pilav, üzerine bir kaşık kuru fasülye. Böyle de bal gibi oluyormuş. Karımın kaşı gözü hâlâ oynuyor. Yine ne var? İkisini ayrı ayrı yiyorum işte. Çatalı işaret ediyor . Bir tarafına saplarım bunu demek istiyor galiba. Tamam anladım, pilavı çatalla yemem gerekiyor. Tamam o da kabul . Hayatımda ilk defa çatalla pilav yerken kızı Çinli bir mühendise vermediğimiz için seviniyorum." 

Bu da çocukların kitaplarından. Ne zamandır okuyayım diyordum yeşil kapaklı kitap maddesineymiş kısmet :)

Arka kapakta gördüğünüz yazarların denemelerinden oluşuyor.

En çok Ursula K Le Guin'in fantastik kitaplarla ilgili yazdığı Amerikalılar Ejderhalardan Neden Korkar'ı sevdim.

" Oscar Wilde , nüktedanlığı bir kenara bıraktığı anlardan birinde,  'Arkadaşlarımızın acılarına üzülmek marifet değil,  marifet arkadaşlarımızın mutluluklarına gerçekten ama gerçekten sevinebilmektir, bu da çok enderdir ' demiş" (Fatih Özgüven )

" O cam kutularda uyuyan da masallarda Pamuk Prenses yalnızca. Hakiki hayatlarda cam kutularda yüz milyon binlerce pamuk prens uyuyor. " (Perihan Mağden)

"Bence olgunluk kabuk değiştirmek değil, serpilip gelişmektir. Yetişkin bir insan, ölü bir çocuk değil,  yaşamayı başarmış bir çocuktur." (Ursula K Le Guin)

Son kitabım pembe kabına hiç uymayan Ölüm Korkusu . 1965 basımı bu kitap öncelikle dili ile zorladı biraz beni. Bir de cehaletim ile neyin ne olduğunu algılayabilmem zor oldu. İspanya İç Savaşı sırasında geçen kitapta kimin ne olduğunu anlayana kadar akla karayı seçtim. Baktım iyice karıştım, internetten araştırma yaptım. Arthur Koestler bu iç savaşta başından geçenleri, hapse atılması ve orada ölümü beklemesini yazmış. Yani gerçek hayat hikâyesiymiş.

Buradan da bir iki kelime aklıma yazmaya çalıştım.

Mükâmele : Karşılıklı konuşma

Münekkit: Eleştirmen

Nikbin: İyimser

Akim Kalmak: Sonuçsuz kalmak.

İşte bu kadar. Yazarken bana fenalık geldi, okuyabilene aferin diyorum :)

Nostaljik Pazartesi

Bu hafta yazdığım hikâyelere bir bakayım dedim, belki aşka gelip yeniden yazarım :) En son başladığıma devam etmemiştim ama belli mi olur :)

16 Mart 2015 Pazartesi

1

O evden çıktıktan sonra perdeleri ve tülleri açıp dışarıdaki beyaz pırıltının eve dolmasını izledi. Müzik açmadı sessizliği dinlemek istedi biraz. Kuzinenin içine bir iki odun daha attı. Alevlerin dansına baktı büyülenerek. Kendisine bir fincan çay koydu. Nihayet biraz daha yenilebilecek kıvamda pişirebildiği ekmeğin üzerine yağ ve yazdan kalan çilek reçelini sürdü. Pencerenin önündeki keyif koltuğuna oturarak kar tanelerinin sihirli dünyasına daldı. Dışarıdaki minik ayak izlerini görünce hemen fırladı yerinden. Ekmeğin kalanını ufalayarak pervaza koydu. Kapının önündeki tası suyla doldurarak kahvaltıdan kalan sosislerden attı ağaçların dibine doğru. Bu ormanlık yerde hiç tanımadığı misafirleri olduğunu biliyordu.

Köşesine yeniden dönmeden çayını tazeledi. Yaşamın, çılgın koşuşturmasına bir ara verip nefes almak için insanlara zaman tanıdığı o anlardan birisini yaşıyordu. Aslında kış mevsimi böyle anlar içindi sanki.. Kış, sonbaharın büyülü romantizmi ile ilkbaharın mucizevi yeniden doğuşu arası küçük bir kendine dönüş molası, diye geçirdi aklından. O bu düşüncelerle kar tanelerini izlerken kapı açıldığında yerinden zıpladı heyecanla.

- Kusura bakma, korkuttum mu seni? Dışarda tur attım, yukarı çıkmadan sıcak bir şeyler içeyim dedim, çok soğuk.

-Ah tabi ... Ne istersin, bitki çayı yapayım mı? 

- Yok yok fazla beklemeyeyim, çayından alayım ben de. Keyif anını böldüm ama.

-Ne demek, kalkacaktım zaten , işe koyulma vaktidir. 

Çayla geri döndüğünde onu kendisine bakarken buldu.

-Burada sıkılmaman çok ilginç geliyor bana. Eşim bile dayanamamıştı fazla. Hasta oldu hem fiziken hem ruhen...

- Herkes farklı şeyleri seviyor sanırım, benim için burada olmak piyangodan para çıkması gibi . O sabah seninle markette karşılaşmasaydım şu an ne halde olurdum bilmiyorum...

Bu kısa konuşmanın ardından her zamanki sessizliklerine gömüldüler. Çayını içen adam gitmeliyim diyerek çıktı. Kadın bulaşıkları yıkamak için güğümdeki sıcak suyu kaba dökerken ilk karşılaştıkları zamana döndü.

.............

Buradaki ilk bölümüydü, devamını okumak isteyenleri diğer bloğuma alayım. İşte baştan sona hepsi şurada. 

O blogda biri kısacık , biri de gizemli iki hikâye daha var. Ben çok severek yazmıştım, umarım siz de seversiniz. 

Hepinize günaydın. Yeni şeyler yarattığınız, yeni yerler gördüğünüz, güzel başlangıçlar yaptığınız ya da bitmesi gerekenleri bitirdiğiniz verimli bir haftaya açılsın sabahınız :)

Bizim Handan'ın Film Sonu Tahmini Canavarı Halleri :)

İşkembem fransızca derslerinde oldukça gelişmişti. Fransızca bilenler bilir çılgın bir ezber gerekir ve benim ezberim de malum. Dolayısıyla işkembemden atıyordum cevapları , tutuyordu :D Biraz kulak dolgunluğu biraz bilinçaltı falan diyelim hadi.

Filmlerde neremden atıyorun bilmiyorum . Mantıklı bir açıklamam yok.

Geçenlerde Gizli Güzellik filmini izlerken bir anda bence şöyle olabilir diye Can'a bir fikrimi söyledim. Meğer sürpriz sonlarından birisi oymuş filmin. Hahaha.

Dün akşam da Doğu Ekspresi'nde Cinayet filmini izliyoruz.  Adam öldü daha cesede bakmadan ben kimin öldürdüğünü tahmin ettim. Film bittiğinde Can beni dövecekti ,senin yüzünden bütün esrarı gitti filmin, olmadı başlangıç jeneriğinde tahmin etseydin diye :D

Hahha, neyse baba oğul,  benim seneler önce kitabını okuyup unuttuğum konusunda hemfikir oldular sonunda :)

Ama ben bir ara çok dedektiflik dizi izliyordum kardişim, hem Komiser Colombo'ya varıyor geçmişim :D

Hehehe. Sanırım yakında bana yorum yaptırmayacaklar film izlerken :D