Doğumgünü Pastası mı ? Biraz Açık Fikirli Olabilirsin :)

Doğum günlerinde konusunda illahi cicili bicili kocaman yaş pastalara ihtiyaç yok. Hele ki çocuklar da sevmiyorsa boşuna almaya ne gerek var. 

Eee ne yapacağız diyenlere bizim pastalardan örnekler vereyim dedim.

Ki tabii ki ben hiç anlamam pasta yapmaktan :)

Bu Metehan'ın orman partisinden. Metehan şu anda bile ağzına sürmez yaş pasta. Ben de kek pişirip üzerine çikolata sosu dökmüştüm. Jelibon hayvanlar ve kürdana tutturulmuş ağaç resimleriyle gayet de hoş olmuştu bence :)

Annemle başbaşa kutladığımız bir evlilik yıldönümünde kendimize hazırladığımız pasta. Yarım kavun içine dondurma. Hımm , nefis :)

Dedektif partisinin pastası. Yalova'dayken Gamze bize ıslak kek yapıyordu. Çocuklar da bayılıyordu buna. Kekin üzerini bonibonlarla partiye göre süslüyorduk.

Ben pastadan çok ekler sevdiğim için bu favorim :) Hem hafif , hem pratik hem de çok cici gözüküyor bence.

Bu Any için hazırladığım doğumgünü masası. Pasta klasik yaş pasta  ama bu görüntüyü göstermesem yeniden olmazdı :)

Annemin harika elmalı turtası varken kim ister ki yaş pasta :)

Geçen cadılar bayramında Tezer'in yaptığı pasta. Çocuklar mozaik pasta sevdikleri için mozaik pastayı koni gibi yapıp üzerine şeker hamuru kaplamıştı. Yerken önce hamuru çıkartıp attık tabi :)

Babamız cevizli kek sever, bu da onun pastası.

Evet pasta görememektesiniz. O sene kuş gribi vardı. Pasta kremaları da malum çiğ. Biz de pizzayla parti yapıp mumlarımızı tepsiye dizip onu üflemiştik :)

Metehan'ın cheesecake pastası. Bir senesinde de donatlara kondurmuştuk mumları.

Ve bu yazıyı aklıma düşüren dün akşamki kolaj çalışmam. Geçen gün arkadaşlarıyla kestikleri pastanın yarısı durmaktayken ben de diğer yarısını çilekli mini baton pastayla tamamladım. Böylece hem çikolatalı pasta yemekten kurtuldum, hem de çok güzel gözüktü :D

İyi ki Doğdun Bilgehan

Bizim evin en küçüğü on dört yaşında bir liseli bugün. İnanılır gibi değil.

Oysa yan yana  odalarının kapısında yataklarına bakıp bizim iki çocuğumuz mu var şimdi  dediğimiz gün dün gibi.

Bu küçük çılgın hayatımıza girdiğinden beri hepimizi dağıttı, bambaş bir boyuta geçirip ne olduğumuzu şaşırttı :)

İyi ki de öyle yaptı.

İyi ki de doğurmuşum.

Canım oğluşum.

Hayat seni hep güzel insanlarla karşılaştırsın. Yolun hep açık olsun.

Sağlıklı,huzurlu,mutlu nice nice senelere taklitçi yengecim,  küçük aristokratım, çılgın bilim adamım.

Seni çok seviyoruz :)

Kendini Patlayacak Gibi Hissediyorsan Konsere Git

Ben öyle yaptım netekim.

Beş yakışıklıyı aldım yanıma. Oh :)

Müziği kulağımla,gözümle ve bütün organlarımla dinledim.

Dönüş yolu metronun kapanmasıyla biraz azap halini alsa, Dave konser sonunda trip atıp keyifimizi bozsa ve bugün vücudumda zıplayıp kafa sallamaktan dolayı ağrımayan tek bir nokta kalmadıysa da, iyi geldi.

Bir de eskiden olduğu gibi tek derdimiz birbirimizi kaybetmek ve ayağımıza basılması olaydı.

Her an korku içinde yaşatanların yatacak yerleri olmasın diyor Allaha havale ediyorum.

Son olarak da diyorum ki :

PEACE SELLS BUT WHO'S BUYING

Bu Blog Sahibesi Bugün Çekilmiyor Anacım Sonra Gelin :)

Tam dört defa yazıp herbiri başka iç sıkıcı olduğu için sildikten sonra bu sabah bir şey yazmamaya karar verdim :)

Günaydın millet :)

Aklımı Boşaltmak İçin Birebir

Kanada'da minik işleme kitleri görünce dayanamayıp almıştım. Küçük olduğundan yaparım ben bunu diye düşündüm. Hoş böyle işlemeleri yaptıktan sonra çekmeceye tıktığım için pek almak istemiyorum aslında. Ne yazık ki cici bici şeyler yapıp sonra da onlara uygun köşe bulup sergileyebilme yeteneğim yok.

Neyse, geçen gün bir tanesinin paketini nihayet açtım. Aaa o da ne, bunun kumaşında resmin baskısı yokmuş. Ama ama bu bit kadar şeyi görüp de nasıl yapacağım ki ben?

Şu anda cidden aklımı boşaltıyorum yaparken çünkü oradan kaç kare buradan kaç kare derken ve tekrar tekrar sayarken başka bir şey düşünecek halim kalmıyor.

Minicik açıklama resminin de fotoğrafını çekip telefonumdan bakmaya başladım. Gözlerim görmüyor zaten doğru dürüst, bakalım nasıl bitecek bu şey.

Hepinize günaydın. Bakayım bana günaydın diyecek kaç kişi kalmış. Tatilciler siziiii :)

Siyah Beyaz Filmlerde Kaybolsam

Akşam film izlerken Sally Field'in gençlik hallerine bakmak istedim. Derken daldan dala kondum, bir çok ünlünün yıllar önceki fotoğraflarını dolaşırken buldum kendimi. Sanırım geçmişe bakmak ruhuma iyi geliyor şu sıralar.

Söylemeden geçmeyeyim, hepsinin de günümüzdeki hallerini çok seviyorum. Onlar gibi yaşlanmak isterim ben de.

Tanıdınız mı bakalım bu güzel hatunları.

Haydi fazla uğraştırmayayım sizi. Sırasıyla Jamie Lee Curtis, Susan Sarandon, Meryl  Streep, Sally Field, Goldie Hawn, Helen Mirren, Betty White,Blythe Danner,Jane Fonda, Judi Dench,Kim Basinger, Sophia Loren, Diane Keaton.

Berhudar Ol Evlâdım

Bugün canım eski bayramlara gitmek istedi. Ayakkabılarımın kırmızı, elbisemin döndükçe açılan eteklerinin olduğu,  mahalledekilerin elini öpüp elli kuruş harçlık aldığımız o günlere. Anneannemin mendilleri, dayımın gemili paraları, kurulan sofralar,  çaylar, tatlılar. Hayattan umutlu,huzurlu ve mutluyduk milletçe. Kaygılı ve umutsuz bakışlarımız yoktu henüz. Bayram gibi bayramlardı.

İşte o günlerden getirdim size bu hediyeleri. İstediğiniz bir tanesine tıklayın, sizin olsun. Hatta bayram madem, isterseniz hepsine tıklayın hepsi sizin olsun :)

Nostaljik Pazartesi

Daha yazalı fazla olmamış ama aynı modda olduğum için tekrar okumak istedim.

Yüzümü küçük ayrıntıla döndüğüm yazım işte tam şurada.

Oradan Buradan

Balkondaki kumru yine kaptırmış yumurtalarını.

Çocukların kıyafet dolaplarını düzenlemeyi başardım. Çantalar, bavullar, deniz malzemeleri,kayak kıyafetleri.  Topu topu üç beş kere kullanılan ama saklanması gereken şeyler yeniden düzenlenip yerleşti.

Bilgehan' ın okula kaydını yaptırdık ama içimde bir hüzün var. Çok değil üç sene önce Metehan'ı mutlulukla kaydettirdiğimiz okullar bugün ne durumda bilinmiyor. Oysa oğluşum iki üç tanesi hariç hepsini kazanabiliyordu, özel okula verdik.

Akşam okul arkadaşlarımla iftar yapacağız. Bu sene ramazan güzel geçti aslında. Bol bol kalabalık sofralarda buluştuk.

Metehan geleli bir hafta olmuş. O geldiğinden beri Bilgehan da kendine geldi. Birlikte bir şey yapmasalar bile ağabeyinin aynı odada olması oğluşu mutlu ediyor. Dün akşam ikisi de hikâye yazıyorlardı. Annelerinin yapamadığını yapacak bu çocuklar sanırım :)

Koca bir kutu dolusu teog hazırlık kitabı var. Onları dağıtmalı birilerine. Bir de çocukların kütüphanelerini düzenlesem.

Bayram geliyor, insan yastaki evleri düşündükçe hüzünleniyor. Bütün köprüler yıkılırken kimileri şen şakrak açılıyor, sanki sanırsın güllük gülistanlık ortalık. Şu yazı hislerime tercüman olmuş.

İşte böyle birşeyler.

Dilek

Mesut olmuş görmek isterdim hepinizi.

Bu bahar gününde dertliyi, ümitsizi.

Terfi etmiş memur, sınıf geçmiş öğrenci,

Kadını, erkeği, yaşlısı, genci...

Bir bayram sevinci ile kol kola sokaklarda,

Su başlarında, ağaç altlarında, parklarda...

Sevgililer baş başa, muratlarına ermiş.

Çocuklar el ele, bir halka oluvermiş.

Görmek isterdim camlardan, odalarda oturmuş,

Radyoyu açmış, küçük sofrayı kurmuş.

Yol, meydan, dere, tepe, dağ, bayır, kır

Vapurlar limanlarda, yola çıkmaya hazır.

Gazinolar, plajlar, sinemalar açık;

Her dilde bir şarkı, her dudakta bir ıslık

Ne yoksul ahı, ne dul hıçkırığı, ne hasta iniltisi,

Mesut olmuş görmek isterdim hepinizi.

Ziya Osman SABA