İnsan Bütün Hafta Boyunca Sadece Normal ve Sıradan Olduğu İçin Şükreder mi ?

Bu hafta hiç plânım yoktu. Geçen haftanın çılgın karmaşasından sonra ne iyi geldi bilemezsiniz. Üzerine hormonlarım da hâlâ sessizce görevlerini yapıyorlar. Aldığım her nefeste çok şükür diyorum neredeyse. 

Çarşamba gününe kadar da bir plânım yok. Dans çalışıp, futbol izleyip, günlerimi sakince geçirmeyi umud ediyorum. Geçen gün üç saat dans videosu çekmeye çalışırken (15 saniyelik bir dans için) boynumun sırtımın iyi canına okumuşum ama gözüm o dansın devamında , bakalım :D

Bu sabah tartıda 81.7 gördüm. Doğrusu 83 ten aşağı daha hızlı inmesini bekliyordum, zira son hafta şişliği diye düşünmüştüm. Neyse, buna da şükür. Bu hızlı iniyor hali :D Ekmek falan yemeyip spor da yapınca karnımın şişliği geçti, kendini salmış kaslarım toparlandı.

Pazartesi belimi, kalçamı, bacağımı ölçüp bakacağım ne durumdayım diye. Kramplar azaldı sanki. 

Begonvillerin arasında sakin bir sabah. Birazdan pilates başlayacak. Sonra annemle yürürüz. Muse yeni albüm çıkartmış onu dinliyorum bir yandan. 

Çok şükür.

Huzur ve güzellikler sarıp sarmalasın hepimizi. Harika bir haftasonu olsun.