21 Ocak 2014 Salı

On Dört Yıl Olmuş

İşten ayrılalı hâlâ sıkılmayı bekliyorum:-)

Öyle dediydiler, evde sıkılırsın, yapamazsın. Oysa bebeğim vardı benim. Peşinden ikincisini de istedim. Voltranı oluşturdu sonra onlar.

Arada komplekse kapıldım, egom bazen sarsıldı, zaman zaman ne olacak benim bu halim konulu felsefik düşüncelere daldım ama sıkılmak? Hiç vaktim olmadı :-)

15 yorum:

  1. Eee boş boş otursan ya da tek sosyalleşme ortamın iş yeri olsa sıkılırsın da diğer türlü hiç zannetmiyorum:) Hatta eşimin tayini çıkarsa ben de iş güç olaylarını bırakıp evimin kadını olsam mı diye düşünmüyor değilim.

    Derdim ekonomik özgürlük, sosyal güvence falan filan; yoksa evde sıkılacağımı hiç ama hiç sanmıyorum.

    YanıtlaSil
  2. Senin olmaz kuzum çalışkan arkadaşım benim

    YanıtlaSil
  3. ne güzel.ben 1 aydır çalışmıyorum ve alışmayı bekliyorum.hala alışamadım:)

    YanıtlaSil
  4. ay ne güzel:)
    ben de o günleri görür müyümm:)

    YanıtlaSil
  5. Çok iyi ölçüp biçmek gerekiyor Nesrin, benim işimden geriye, özel hayatıma hiç vakit kalmıyordu.

    Olmuyor gerçekten Özii:-)

    Teşekkür ederim Karedelen Sezgin:-)

    Ama aynı şey değil Duygu, sen yapmak istediğin şeyleri yapamıyorsun ki geçici bir şey bu, kısa zamanda döneceksin sevdiğin şeyleri yapmaya:-)

    YanıtlaSil
  6. Darısı başına diyeyim Bahar:-) Ama senin işin çok zor olmakla birlikte insanı en mutlu eden işlerden biri:-)

    YanıtlaSil
  7. senin gibi bir insanın sıkılması imkansız : ) o kadar dolu dolu yaşıyorsun hayatı

    YanıtlaSil
  8. Hayatın tadını çıkartmayı seviyorum sanırım Nihalcim:-) Bir de çocuklardan öğreniyorum :-)

    YanıtlaSil
  9. Evde oturunca ben de hiç sıkılmam. Birşeyler bulurum yapacak. İşten mi ayrılsam napsam. Bak aklıma düşürdün şimdi.

    YanıtlaSil
  10. Kötü örnek Handan:-)

    YanıtlaSil
  11. ilk üç yorumdan sonrasını göremiyorum.kaydırma çubuğu aşağıya kaymıyor bilgin olsun...

    YanıtlaSil
  12. Ben hepsini görebiliyorum, belki takılmıştır Duygucum.

    YanıtlaSil