Ne zaman kendimizi gömmek yerine öldürmekten ve ölümden uzaklaşıp yükseklere uçacağız..
Ne zaman sadece güzelliklerin tadını çıkartıp paylaşıp hep birlikte bir sofraya oturacağız..
Ne zaman anlayacağız herşeyde bir güzellik olduğunu..
Hiç fark etmediğimiz su borusunun evi ayakta tuttuğunu.
Rengârenk, çeşit çeşit olmanın zenginliğini ne zaman göreceğiz..
Karışıklıktaki büyüyü..
Ne zaman?
Pencerelerinin önünden geçtiğimiz hayatların da aslında bizimkine çok benzediğini bileceğiz.
Onların yansımasında kendimizi bulacağımızı ne zaman anlayacağız..
Koskocaman dünya üzerindeki minicik güzellikleri görüp
Herşeyi olduğu gibi kucaklayıp
Beyazın üzerindeki maviyi mesela leke değil de süs gibi algılayacağız..
Ne zaman çanlar bizim için çalacak..
Bir bütünü parçalara bölmek yerine hepsine herkesin sahip olabileceği ne zaman gelecek aklımıza.
Kapalı kapılarımızı ne zaman açacağız güzelliklere..
Sevginin siyah beyaz hayatları nasıl renklendirip birleştirdiğini
Ne zaman fark edeceğiz?
Dünya üzerinde bu kadar değişik şekil, renk, duygu, güzellik varken
Ne zaman kendimizi siyah beyaz dümdüz bir yola sokmaya çalışmak yerine
Rengârenk, cıvıl cıvıl olmanın güzelliğini anlayacağız?
