29 Mart 2017 Çarşamba

Sabah


Sabah, ilk ışıklarınla yıkat, arıt ruhumu.

Kuş seslerinle dokun yüreğime.


Sabah,  sen bana bakma, yeniden başla umutsuzluğa kapılmadan.

Serin esintilerinle dağıt bütün sıkıntıları

Gülümse..

28 Mart 2017 Salı

Papağan Teoremi





Bu kitabı İzmir'deyken bir arkadaşım vermişti okumam için. Çok sevmiştim.

Ama aradan on yıldan fazla süre geçmiş. Balık hafızalı ben onunla ilgili yalnızca matematikle dolu olup bir macera içerdiğini hatırlıyordum.

Geçenlerde internette bakayım dedim. Kitap, matematik,macera falan yazdım derken cevap bir blogdan geldi :) (Bakınız) Nasıl mutlu oldum anlatamam.

Hemen kendime sipariş ettim.

Matematik teorilerinden bilginlerine bir çok bilgi içerirken bir yandan da heyecanlı bir maceraya sürüklüyor bizi.

Tadını çıkartarak okuyorum. Sevdiğim kitapları tekrar tekrar okumak çok güzel. Hele ki benim gibi balık hafızayla heyecanından hiç bir şey kaybetmiyor :)



Sıyrılıp İçinden Bıraksam Bir Süreliğine


Yapılacaklar, yapılmayacaklar, gerekenler,gerekmeyenler.. Her şey üzerine üzerine geliyor.

Ve vücudunun her bir hücresi çığlık çığlığa sinyal veriyor sana.

Gece yatakta dönemiyor, nefes alamıyor ya tıkanmış ya da ağrı içinde uyanıyorsun. Elinin altındaki yumuşacık yatağına özlemle bakıyorsun.

Severek yaptığın uğraşların bile yük gibi geliyor.

Kendi kendine, nankörlük yapma, hayatına bir bak, şükret diyorsun.

Şükrediyorsun da.

Bir buz torbası alıp koluna, bacağına, dizine, eline, başına koyarken yoruluyorsun ama.

Sıyırıp atsan hepsini. Geçmişi, geleceği, karmaşık düşünceleri, ağrıyan eklemleri, tıkanan nefesleri.

Şu an, hiçbir şey yapmak zorunda olmadığın şu kısacık zaman diliminde, bütün sıfatları, zamirleri, edatları,noktalama işaretlerini bıraksan bir köşeye.

Hiçbir şey olsan.

Hatta

Onu bile olmasan..




27 Mart 2017 Pazartesi

Bahçede Kahvaltı Macerası :)


Dün sabah önce bahçeye uzun uzun kahvaltı hazırladık. Tam filmlerdeki gibi kalabalık ve kahkahalar eşliğinde sofraya oturduk. Fotoğraflar çekildik.

Derken yağmur başladı. Hahaha. Keyfimiz kaçtı mı, hayııır. 

Haydiii, bütün taşıdığımız eşyaları geri götürdük. Bir yandan da yiyoruz yalnız :) Eve girip kaldığımız yerden devam ettik.

Dört kız birbirimizi tanıdığımızda on yedi (hatta kimimiz on altı)  yaşındaydık. On iki kişi olmuşuz geçen otuz yılda, çok şükür hiç ayrılmadık, her geçen gün çoğaldık. 

Teşekkürler hayat..



Yağmurdan sonra biraz bahçede dolaştım. Evin sahibi Pastırma da bana mankenlik yaptı :) Lütfen masumca beklediği yere bakar mısınız :)







Hepinize günaydın.

Dostlarınızla buluşup kahkaha ve sevgi dolu zaman geçirdiğiniz bir haftaya açılsın sabahınız..

Fotoğraflardan beğendiğinize tıklayıp şarkınızı almayı unutmayın :)