Aslında anlatacaklarım da var ama bu aralar hormonlarım beni öyle yerden yere vuruyor ki "Canım" diyene "Canın çıksın" deme modundayım. Ne yapsam sinirimi de depresyonumu da geçiremiyorum. Bugün bir de boğaz ağrısı eklendi tam oldu. Yarın Van pet çektirecek. Hafiften öksürmeye başladığı için biraz endişeliyiz. Şu aralar acil insansız kalmam lâzım. Bugün bunu anladım. Zira bütün iş yapmayacağım dedim, alış verişe çıktım , yılbaşı hediyeleri aldım falan ama bizimkiler evden gidip de tek başıma kalana kadar yine mutlu olamadım. Acilen yalnız kalmam gerek. Nasıl yapacağım , o kısım imkânsız gibi. Bir gün kendimi karavana kitleyeyim bari.
Kendimden inanılmaz sıkıldım. Her yerim sakat diye spor ve dansı da yapmıyorum.
Öyle işte.
Yazdıklarını kopyala yapıştır yapsam kendi bloguma... Geçecek demek istiyorum ama kelin ilacı olsa... Kalbimi bırakıp gideyim...
YanıtlaSilGeçecek elbet Rüya, her şey geçer :)
SilDayan dayan dayan!
YanıtlaSilHormonlar tükendi bende ama etkisi öyle şiddetli sürüyor ki. zaten tansiyon dengesizliğim
ortaya çıkalı bir ay oldu, daha kötü olmaması için stresimi kontrol etmem lazım
ama tahmin edeceğin gibi çok zor bu işler. depresyona girmemek için
sevdiğim şeyler yapmaya çalışıyorum. Can için güzel sonuçlar diliyorum, Allah hepimize sağlık, güç kuvvet versin.
İçten hormonlar dıştan hastalıklar vurunca gerçekten de çok zor gidiyor Buket. Ay senin şu en son tatile çok özendim ( hoş senin her gezine bayılıyorum ya :) , ayrıntılarını alacağım senden . Yeni yerler görmek çok iyi geliyor.
SilAh o yalnız kalma isteği çok tanıdık geldi 🤣
YanıtlaSil