30 Mayıs 2005 Pazartesi

Saklambaç


Daldım insanların arasına
Görünmez oldum...

Leylak


Leylak kokusu beni Metehan 'ın doğduğu günlere götürür. Annemin bahçeden toplayıp vazoya koyduğu leylaklar, minicik bir bebek oğluş, boyut değiştirmiş bir hayat.
Bir de zamanda yolculuk var mı diye düşünüyorlar.

29 Mayıs 2005 Pazar


Metehan

bilgehan

Diploma


Oğluşum delikanlı olmuş, seneye ilkokula başlayacak.Anaokulu diplomasını aldı bugün. Kucağıma aldığım minicik bebek geldi aklıma. Çekik gözlü, ciddi, yumuk yumuk bebişimi özledim bir anda. Zaman o kadar hızla geçiyor ki, içime sindirmek istiyorum her anlarını. Her sözü, her gülümseyişi, her bakışı.

Sabah


Bütün gece bardaktan boşanırcasına yağmur yağdı, gök gürledi. İçimde bir huzur, toprak kokusuna sarmalanmış uyudum. Sabah, pırıl pırıl bir güneşle uyandım.

Şarkım

Hay benim koca kafam
Tadlar ağzımın içindedir
Duramaz
Sesler kulağımın derinliğindedir
Uçamaz
Kelimeler dilimin ucundadır
Kalamaz
Hay benim koca kafam
Altmışiki santimlik başım
Saçlar sakallar içinde
Erkek omuzlar üzerindedir
Bir vücudum vardır ki
Mert sevgiler peşindedir
Aşklar içimde
İnsanlar yanımdadır
Hiçbiri uzaklaşamaz
Demir gibiyim onlarla
Yok etmek isteyenler yıkamaz
Bak yüzüme, bak sözüme
Dünya kaçtı gözüme
Çıkamaz..

Özdemir ASAF

28 Mayıs 2005 Cumartesi

Bahar

Yorgundum, boya içindeydi her yanım. Dinlenmek için bir ara bahçeye çıktım. Önce dut ağacı meyvalarını sundu önüme. Sonra bir dost sohbeti yaptım ayaküstü tadı damağımda kalan. Derken ,bir bahar yağmuru bastırdı. Ağaçlar, çiçekler, yollar, çimenler o kadar keyifli görünüyorlardı ki dayanamadım, çıplak ayak girdim yağmur altına. Sırılsıklam. Bütün yorgunluğumu attım.

26 Mayıs 2005 Perşembe

Çocukların öğrettiği

M-Çuf, puşşşy
B- Yapmaa
M-Araba bak buraya gelmiş parketsin buraya
B- Park etmesiiin
M-Bak bak komik bişi olsun mu
B- Olmasııın
M-Bak birşey yapma
B- Yapmaa, ben giriyorum
M-Gir gir
B- Arabayı yok ettin

Beraber oynadıkları ender anlardan biri, içerden gelen sesler içimi ısıtıyor. Kaç dakika daha sürer belirsiz, her an herşey olabilir.
Güzel oğullarım benim, sizler sayesinde sıradan zannettiğim nice mucizeleri farkettim. Elini ağzına götürmekten, adım atmaya, zıplamaktan, su içmeye. Ne büyük zorlukları aşmışız minicik hallerimizle. Küçücük ellerimiz neler keşfetmiş. Ne maceralar yaşamışız, boyumuzdan büyük yerlere tırmanmış hiç bilmediğimiz dilleri öğrenmişiz.
Yapamam sözcüğü yokmuş içimizde, keşke onu hiç öğrenmeseydik.