Ben Tembel Olmuşum

Aman o okula gidecek , kalkmaz şimdi , boş ver bir yere gitmeyeyim. Ama yalnız bırakmayayım derken ben de iyice eve kapanmaya başlamışım. İnanmayacaksınız ama her geçen gün bir yere gitmeye daha zor gıpraşır oluyorum. Eskisi gibi uça ese hazırlanmıyorum. Bu da beni korkutuyor. Zira çok gezen güzel olur çok oturan gazel olur arkadaşlar:D İnsan kendi kozasına kapandıkça otomatiğe bağlıyor, otomatiğe bağlamak çok rahat oluyor ama rahat , insan doğasına pek uygun bir kelime değil aslında. Kendini salmak, gelişmemek, sınırlarını aşmamak demek. Bir de bizim ailede alzaymır hikâyesi var. İşte alzaymıra hiç iyi gelmiyor . 

Ayrıca son günlerde yaşadıklarım bildiğimi sandığım bir şeyi daha iyi fark etmemi sağladı ki her şey düzelip de bittiğinde keyif yaparız demek çok saçma, her şey bitmiyor. Biz bir anda bitebiliyoruz ama. Hiç aklımızda yokken. 

Yarın Can Ulan Batur'a gidiyor. Henüz eksi otuzlara düşmemiş orada sıcaklık, sıfır civarında. 48 saat dinlenme zamanı var. İlk gün uyuyarak geçer gerçi, on saatlik yol yorgunu, bize göre gecenin bir yarısı oraya göre sabah varacağız. Ama bir gün etrafa bakma şansımız olur. Başbaşa iki günlük kaçamak yapmak beklerken kafamızı dağıtmamızı da sağlar diye düşünüyorum. Düşüncemi pekiştirip amaaan boş ver dememek için de buraya yazıyorum :D Sanırım çocuklar ve annem bensiz dört üç gün idare edebilirler. Pijamamı ve kitabımı alıp, bulduğum kalın kıyafetleri üzerime geçirip hazırlanmam pek vakit almaz. On dört senede üçüncü defa adamın peşine takılabilirim. Gerçi iki gün yatamayacak ben gidiyorum diye ama o da onun sorunu :D

Neyse saat dokuza geliyor, bugünkü partiye hazırlanmam gerek benim, oturmuş neleri düşünüyorum. Çok işim var çok.

On Sene

Geçmiş ilk partinin üzerinden.

Cadılar Bayramı'nda kendi kendimize minik şeyler yapıyorduk öncesinde. Ne bileyim yaprak boyayıp hayalete çeviriyorduk, karanlıkta korku hikâyesi okuyorduk, üzümlere yüz falan çiziyordum. O sene dur sofrayı da konsepte uygun hazırlayayım demiştim. Yine kendi kendimize eğleneceğiz derken Elâ aradı. Handan Abla çocuklara kıyafet almıştım ama burada katılacak parti yokmuş. Senin hazırlık yaptığını duydum biz de gelebilir miyiz dedi. Bizim Cadı Partisi bir anda Sevimli Canavarlara dönüş yaptı.

Şimdi bu minikler orta okul, lise öğrencileri. Sonraki senelerde yeni katılanlarımız, ülke dışına çıktığı için gelemeyenlerimiz olsa da herkes her sene azimle uygun günü bulup bu partiye katılmaya çalışıyor ya çok mutlu oluyorum.

Bu sene artık herkes büyüdüğüne göre partiyi loş ortamda yapmaya karar verdim. Çocuklara macera oyunu plânlamak yerine yılbaşı partisi gibi aktiviteler ayarlıyorum. Bakalım. 

Bir de evimi temizleyebilsem ne güzel olacak :D

Diğer partileri merak edenler Halloween etiketine tıklayabilirler :)

İki Gündür Bu Şarkıdan Çıkamadım :)

 

Bizim Evin En Korkunç Kostümü

 Parti kostümü bulmaya çalışan Bilgehan  

- Anne ben sen olabilirim aslında , kot üzerine tişört giyerim, boynuma makina asarım ..

İçeriden seslenen Metehan :

-Bilgehan Halloween olduğunu biliyorum ama gelecek olan küçük çocuklar var .

Diyecek bir şeyim yok hakim bey :D

Bu Sabah İnstagrama Yazdığım Yazı Burada da Dursun

 Biliyorum öyle bir zamanda yaşıyoruz ki her şey çok kötü diye düşünüyorsun ? Evet çok kötü olan bir çok şey var ama bunun içinde bulunduğumuz zamanla hiçbir alâkası yok. Daha kötüye gitmiyor dünya, hep aynı, insanın doğası hep aynı. Biricik hayatın var. En güzel şekilde , suçluluk duymadan , korkmadan, pısmadan yaşa. İyilikler de öyle çok ki. Ve iyilik yapanlar bu dünya ne kadar kötü diyerek ağlamıyorlar. Yapabileceklerini yapıp hayata gülümsüyorlar. Yaşamak çok güzel . Tadını çıkartmadan her şeyin düzeleceği günleri bekleyeceğim demek hep bekleyerek geçireceksin demek. Hayatta olman utanacağın bir şey değil. Hayatta olman bir şeyleri değiştirme şansının olması demek, kendinden başla, başını dik tut, yapabileceklerine odaklan ve onları en iyi şekilde yapmak için çalış ve sevdiklerine gülümseyip sarılmayı da unutma. İyi ki varsın 🌼

Fotoğraflardan birine tıklayıp şarkını almayı unutma. 

Haa unutmadan, fotoğraflara benim gibi şarkı saklamaya başlayanları gördükçe mutlu oluyorum , epeydir söylemek istiyordum , hep unutuyorum .

!

Allahım şimdi de her yeri durdurmuşlar. Saf saf instagrama bakayım dedim, internetimde sorun var zannettim , yokmuş, yavaşlatılmış her yer . Artık o kadar sıkıldım o kadar sıkıldım ki. Kimse bana güvenlik için carr curt demesin.

 Yorumlarınızı mailimden görüyorum ama blogları göremiyorum. Ona yasak buna yasak, bu ne yaaa. Dünya üzerinde yasaklanarak sona erdirilebilmiş herhangi bir şey var mı acaba. Yasaklar sadece masumların hayatını rezil ediyor, diğerleri keyfinde . 

Sonradan Not: Metehan bilgisayarından görebiliyormuş, ben telefondan göremiyorum. 

Batıyor Rahat Anacım, Parti Marti Artık Benim Neyime

 Sabah altıda uyandım. Spora katılmadım, yürüyüşe gitmedim, durum bu ... 

Akşam

Te Allam , yediğim ne dokunduysa midemde bıçaklar geçiyor sanki.. neyse..

Ütü bitti nihayet. O kadar mesudum ki :D

Başka da bişey yapmadım zaten. Bir makina çamaşır yıkandı, astım. Rüzgârdan umutlanmıştım ama tam kurumamışlar. Can uçuşa gidince nevresimi değiştirdim. Yorganı çıkarttım. 

Bana Bankok'a geliyor musun diyip duruyordu. Geliyorum deyince hemen kıvırtmaya başladı gelme diye. Ne soruyosun o zaman. Gece uçup sabah vardığı yere ne gideyim. Bütün gün uyuyacak, ben de otelde oturacağım herhal. Zaten ikinci günü de yok, ertesi sabah dönüyor. On küsür senedir uçuyor bir kere Tel Aviv bir kerede Mauritius denk düştü de gittim onunla. Millet inanamıyor bu kadar az gittiğime. Hele şimdilerde uzun kaldığı her yere kargo uçağıyla gitti. Diğer yerler de 24 saat. Ancak uyuyup kalkıp dönüyor.

Haftasonu parti yapacağız. Daha hiçbir şey plânlamadım. Alış veriş yapılacak, ev süslenecek, parti oyunları plânlanacak. İptal mi etsem diye geçti aklımdan ama oyalanacak birşeylere ihtiyacım var. 

Şimdi misler gibi yatağıma gömülmeye gidiyorum. Yarın becerebilirsem evimi toparlayacağım. Belki süsleri de çıkartıp başlarım birşeylere. 

Bu arada bütün güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. Konuyla ilgili konuşasım yok. Sadece burada yazılı olması gerektiğini düşündüm. Her şey bitsin, geçti gitti kutlaması yaparız. Şu an yapılması gerekenlere odaklanıp gerisini düşünmemeye çalışıyoruz. Adam pilot olunca hastalanması da zor anacım. Uçamadığı zaman direk maaşı gidiyor. Bir sürü prosedürleri var falan. 

İyi olan ise Can'ın öksürmesi dışında hiç bir sorununun olmaması. Kolay atlatacağını düşünüyorum. 

Ama insanın bütün dengesi bozuluyor. Ölümlülüğü ile yüz yüze geliyor. Sanki bir anda ölme ihtimalimiz yokmuş gibi yaşamak en kolayı zira .

Evet artık tavuk gibi erkenden yatabilirim. Sabahın altısında hortlamıştım burnum tıkanıp, öğleyin güzellik uykumu da uyumadım, beynim uyumaya başlamış bile olabilir.

İyi geceler.

Sabah

Bu sabah duvardan düşüp ucu kırılan Home yazısına hâlâ ağlıyorum. 

Hayatımı su geçirmez bölgelerde yaşıyorum , hatta bazen öyle yaşıyorum kendimi ruhsuz ve sevgisiz bir insan gibi görmeye başlıyorum. Yapacaklarımı yapıyorum, kahkaha atıyorum, çayımı bulmacamı alıp keyif alıyorum. Uyuyorum. Sonra minik bir çatlak dağıtıyor beni. 

Kahvemi alıp balkona çıktım. Birazdan koşturmalar başlar. Dün kılımı kıpırdatıp bir şey yapmadığımdan bugün çok işim var. Önce geri dönüşüm çöpünü bırakıp gelmeliyim. Sonra spor, yürüyüş. Ev dandini. Bir aydır yığılı duran ütüyü halletmeliyim artık bugün. Ağrı kesici falan içeyim omuzum için. Dansımı çalışayım. Hayatın sıradanlıkları.

Sevgilimin ciğerine tutunan o kitleye de bir çift sözüm var. Bana bak, onun nefesini ancak ben kesebilirim, haddini bil...