Kahvaltı

Şu simitle çay yok mu ne güzel yakışıyorlar birbirlerine. Hele bir parça peynir de varsa yanlarında. Değmeyin kahvaltı keyfime artık. Fotoğrafta yoksun ama seni de unutmadım domates, küsme..

İki Arada

Kişilik parçalanması yaşarsam hiç şaşırmayacağım artık. İkisini de ben mi doğurdum bu çocukların diye hayretle bakıyorum bazen. Denizde konuşmalar aynen şöyle gelişiyor:
-Metehan oğlum gel buraya , bak fazla derin değil, dizine kadar gelen yerde yüzme öğrenemezsin ki. Haydi.Oğlum bırakmıyorum elini, tehlikeli bir şey yapar mıyım ben?
-Bilgehan gelme… Oğlum dur gidemezsin sen babanın yanına. Bırakamam elini, batarsın sonra. Al bak bıraktım. Hey tanrım hiç umursamıyor. Mayondan tutayım bari.
Bir gün ipe sapa gelmez tutarsız şeyler yazarsam, sebebi sırf sevimli afacanlarımdır, bu böyle biline.

Açsam Rüzgara

Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Mavilerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Dolaşsam ben de deniz deniz
Ve bir sabah vakti, kimsesiz
Bir limanda bulsam kendimi.
Bir limanda, büyük ve beyaz...
Mercan adalarda bir liman..
Beyaz bulutların ardından
Gelse altın ışıklı bir yaz.
Doldursa içimi orada
Baygın kokusu iğdelerin.
Bilmese tadını kederin
Bu her alemden uzak ada.
Konsa rüya dolu köşkümün
Çiçekli dalına serçeler.
Renklerle çözülse geceler,
Nar bahçelerinde geçse gün.
Her gün aheste mavnaların
Görsem açıktan geçişini
Ve her akşam dizilişini
Ufukta mermer adaların.
Ne hoş. ey Tanrım, ne hoş,
İller, göller, kıtalar aşmak.
Ne hoş deniz deniz dolaşmak
Düşünceler gibi başıboş.
Versem kendimi bütün bütün
Bir yelkenli olup engine;
Kansam bir an güzelliğine
Kuşlar gibi serseri ömrün.
Orhan Veli KANIK

Düşler Tarlası

Düşler Tarlası’nı seyrettim yine. Televizyonda rastladım ve karşısına geçtim. Kaçıncı defa seyrettim bilmiyorum ama her defasında içimde bir sızı hissederim, boğazıma bir şeyler düğümlenir. Moonlight Graham’a ağlarım en çok. Sadece tek bir maça çıkabilmiş, o da son dakikalarında , topa dokunamadan maç da sezon da bitmiş. Diyor ki bir yerinde filmin “Başka günler de olur demiştim, onun tek şansım olduğunu anlayamadım”

“İnsan hayatının müsveddesi yok” Umarım bütün şanslarımızı en güzel şekilde değerlendirebiliriz, üşenmeden, ertelemeden, korkmadan.

İşte filmden bir alıntı daha:
-Cennet var mı?
-Evet var. Cennet düşlerin gerçekleştiği yerdir.

Hasta

İnsanın organlarını hissetmemesi ne güzel bir duygudur aslında. Hepsi kendi hallerinde, keyifleri yerinde demektir bu. Bir bütün halinde yaşar, sihirli bir şekilde olur tüm istediklerimiz. Ama şu anda benim kulaklarımla boğazım biz buradayız diyorlar. Burnuma da kötü örnek oluyorlar bu arada. Hain organlar. Oysa onlara ne güzel müzikler dinletiyor, çiçekler kokluyor, lezzetli şeyler yiyordum. İlgileniyordum yani. Daha ne yapsaydım?

Foça

Seneye nerede olacağımız belli değil, bu sene İzmir’in tadını daha bir çıkartmak lazım. Açılışı geçen haftasonu Foça ile yaptık. Eski Foça’nın sahili gün batımından sonra da başka güzel gözüküyor.

Keyif

Sus

Bugün bu günlük sahibinin diyecek manalı bir sözü yoktu.
Sustu.

Bernard SHAW

" Hiç düş kırıklığına uğramayanlar, hiç umut beslememiş olanlardır."

" Bir insanın at olmasını gerektirmez, ahırda doğmak."

"İnsanların ölmesiyle yaşamın gülünçlüğü nasıl değişmezse, insanların gülmesiyle de yaşamın ciddiliği değişmez."

" Size yapılmasını istediğiniz şeyleri başkalarına yapmayın sakın.Onların istedikleri sizinkilerden farklı olabilir."

"Bir adamın söyleyecek birşeyi varsa şu dünyada, güç olan onu söyletebilmek değil, durmadan söyleyebilmesini engelleyebilmektir."

Hayran olmamak elde değil bu sözlere. Şakir ECZACIBAŞI hazırlamış,kitabın adı Gülen Düşünceler.Başucu kitabım.

Öğrenmek

Konuşarak, okuyarak, dinleyerek değil yaşayarak öğreniyoruz aslında. Coğrafya bilgim kitaplardan çok gezdiğim şehirlerden geliyor örneğin. Tahtalarla kule yaparken öğrendim fiziği, muzları paylaştırırken de matematiği. Elim yandı sıcak dedim, kartopunu tuttum soğuğu hissettim.Annemle babamın gözlerinde sevgiyi buldum. Kalbim kırıldı üzüntüyü keşfettim.
Şimdi biliyorum ki çocuklarıma ne desem boş. Yapabileceğim yanlarında durup izlemek sadece. Sorduklarında söylemek, istediklerinde vermek. Ve sarılmak sımsıkı ağladıkları zaman.