Defter

 Düşüncelerimi ve ruhumu kurcaladığım yazılar yazdığım bir defterim oldu hayatımda ilk defa . İlkokuldan beri günlük tutarım. İlk günlüğümü birinci sınıfta öğretmeninim yaz tatili için verdiği ödev için tutmuştum. Bugün sokağa çıktım mutluyum, bugün sokağa çıkamadım mutsuzum şeklinde özetlenebilecek bir günlük :) Ondan sonrasında ergenliğimden itibaren kırk yıldır günlüğüm var. O senelerde annemin de okuduğunu bildiğim için herşey gizli kapaklı.  Meselâ birine "İşte insanın hayatında böyle dönüp baktığında hep hatırlayacağı, içini sıcacık yapan kırmızı noktalar olmalı" demişim. Dönüp baktığımda o noktayı asla hatırlamıyorum, pembeleşip , beyazlamış sanırım 😂 Derken işlere güçlere dalmışım, defterler müfettiş defterine dönmüş. Hangi şubedeyim, üstad nasıl, turne otelleri falan. O arada Can'la bunalım mektuplaşmalarımız var. Derken çocuklar doğmuş. İlk sözleri, yaptıkları falan dolmuş defterler. Zamanla hava güzel çamaşır yıkayayım, akşam ne yemek yapsama evrilmiş. Defterler yerlerini bloğa bırakmışlar. Blogda ilk yazarken iki küçük çocuklu anne olarak kendimi kaybetmemek için birşeyler karalamaya çalışmışım. İyice bunalıma girmişim öyle olunca. Sonunda orayı da salmışım, günce gibi olan biteni yazdığım, beni rahatlatan, gülümseten bir hal almış. İyi ki almış , burası bütün ailenin veri deposu. Bu arada evdeki defterleri de bırakamamışım, çünkü ben yazma hastasıyım. Önümde derli toplu yazılı görmem gerekiyor her şeyi. Yaşamak yaşadığımı anlamama yetmiyor kelimelere dökülmedikçe. O defterler de çoğunlukla iş güç dökümü, çok arada sinir ve isyan anları ile dolmuş. Bütün bu senelerde ben kendimin üzerini kapatmışım. Tam da öyle değil aslında. Çevreme iyi gelecek şeyleri parlatıp kalanını içime atmışım. Hem de ne atmak. Bazen ruhsuz bir psikopat olduğumu düşünecek kadar gömmüşüm diplere duygularımı. Çünkü güçlü ve ayakta kalabilmem için kendimi zırhlamam gerekmiş. 

Senenin başından beri bu deftere olanı biteni değil aklımdan geçenleri yazmaya çalışıyorum. Nasıl zorlanıyorum nasıl. Fakat bazen boş kâğıda bakıp kalsam da ufak ufak kurcalamaların ardına ufak ufak ulaşmaya başlamak çok iyi geldi.