Hastalığın iyisi kötüsü olmaz ama zihinle oynayanlardan en çok korkuyor olabilirim. Düşün, beden kimyasalların bozuluyor ve sen şu ortamda, sevdiklerinle birlikte, huzur içinde yaşarken mutsuz, umutsuz ve kaybolmuş hissedebiliyorsun.
Sonra bu dönemi atlattığımda kendime sorduğum soru şu oluyor ?
Benim kimliğim ne kadar benim elimde ? Yaratılışımdan sahip olduklarımın keyfini sürmek dışında kişiliğime ne kadar etkim oluyor ? Birisinin beyin kimyası benden farklıysa ve onun etkisi altındaysa iyi ne kötü ne , ben kimi ne kadar yargılayabilirim ?
Bugün ağzımızdan dökülecek eleştirileri yutup sadece güzel şeyler söyleme günü olsun mu ? Samimi olmadığımız insanlarla olan ilişkilerimizdeki nezaketi yakınlarımıza da gösterelim meselâ. Ağzımızdan dalga dalga boşalmasın aklımızdan geçenler. Süzelim onları. Güzellerini ayıklayıp özenle verelim en sevdiklerimize.
Bugün çocuklarımıza bin bir direktif sıralamayalım da meselâ günaydın yavrum diyerek kocaman öpücüklerle sarılalım. Onun güzelliği, ne çok sevdiğimiz dışından hiçbir şey düşünmeden yapalım bunu. Dersleriymiş, giyinmesiymiş ayrıntıları hiç ortaya koymadan birlikte sohbet ederek kahvaltı yapalım. En sevdiğimiz yemekten bahsedelim meselâ, kendi komik çocukluk anımızı anlatalım, gelecek tatil hayalleri kuralım.
Eşimizin dağınıklığını görmeyiverelim örneğin. Biz de atlayalım üstünden. Bir kahve yapıp huzurla içelim. O sırada yapılması gerekenleri , işleri falan atalım aklımızdan. Hayallerimizi anlatalım, en son okuduğumuz kitabı paylaşalım. Telefonu da uzağa koyalım bi zahmet :)
Annemizi - babamızı ilacını içtin mi , tansiyonunu ölçtün mü diye değil de canım annem-babam nasılsın bugün diyerek arayalım. Seni seviyorum diyelim. Çayı demle simitleri alıp geliyorum diyelim.
Velhasıl, bugün sırf sevgimizden yaptığımız bıttırı bıttırıları bırakalım. Bırakalım da sırf sevgimiz kalsın.
Bu sabah bizimkiler balık tutmaya kalktıklarında ben de peşlerine takıldım.
Günün ilk saatlerinin el değmemişliği, üzerine yazmak üzere açılan tertemiz bir sayfa gibi. İçimizi sımsıcak yapan, musmutlu şeyler yazılsın o sayfaya.
Günaydın.
Eh, balıkları beslediğimize göre artık gidebiliriz. Bu rüzgârda denize girsem mi acaba?
Sevgili Sibelynka beni mimlemişti. Bir türlü fırsat bulamadım. Aslen müzikli mimlerin üstüne atlamaktayım ammaaa anacım ben hiç güncel müzik dinlemiyormuşum ki. Evden çıkmadığımdan sağda solda da kulağıma çarpmıyor. Çarpsa da nasıl başarıyorsam dinlemiyorum ben onu. İnanın mim yapıcam diye geçen gün power türk bile açtım iki şarkı dayanabildim, spotifyda yaz şarkıları listesi açtım ilk şarkıdan sonra hepsini atlatırken buldum kendimi. Durum bu kadar vahim. - Yazın çıkan, çok sevdiğin sanatçı/gruptan bir şarkı
Ne zaman çıktı bilmiyorum ama bayram konserinde ilk kez dinleyip bayıldığım şarkıyı buraya koyayım.
- Bu yaz en yeni keşfin
Radyo dinlerken Can keşfetti. Ama tabi biz yeni keşfettik kendisi 2015 te çıkmış :)
- Bu yaz sürekli dinlediğin bir şarkı
Her zaman dinlediğim şarkıları dinledim :) Hadi ben öyle yaptım insanın iki ergen oğlu olup da onların da güncel şarkılardan bilmemesi nasıl bişeydir. Bu şarkı Metehan'la yaşıt ve her yolculukta muhakkak dinlenir bizde.
- Bu yaz en çok duyduğun şarkı
Şimdi ben dışarı çıkarken kulaklıklarımı takarım hep. Okulda arkadaşlar kulaklıklarla kulağımın birleşeceğinden eminlerdi mesela. Bu bağlamda dışarıdan bir şey duymuyorum. Duysam da dikkat etmiyorum sanırım. Yaz hitlerini gidip dinledim sizin için. Yani ilk on saniyelerini dinleyebildim, sonuna kadar devam edebildiğimi seçtim :)
- Bu yaz eski de olsa dinlemekten vazgeçemediğin bir şarkı
Ay neyse bu kısma yazabileceğim. Şöyle nostalcik nostalcik :) Lise çağlarımda yaz ayları odama kapanıp hikâye yazmak, kitap okumak ve radyodaki yabancı müzik zamanını beklemekle geçerdi. Şimdiki gençler sıkıntıdan patlardı herhalde ama ben mutlulukla hatırlıyorum. Bu şarkıyı dinlerken de hep bir yaz gecesi balkonda oturduğum içerideki radyodan gelen müzik sesiyle zamanda yolculuk yaptığımı hatırlarım. Zamanda yolculuk yapmakla ne alakam vardı bilmiyorum belki de ileriye yolculuk yapıp şimdiki hislerimi hatırlamışımdır, kim bilir :)
- Sence bu yazın en favori hiti
Ama ben derdimi anlatamdıııım :)
- Senin bu yazını anlatan bir şarkı
Önce Pentagram'ı mı yazsam dedim. Akustik albümlerinin konserinde kendimden geçmiştim. Ama yaz deyince aklıma o gelmedi. Aklıma bir sahil kafesine oturduğumuzda çalan ve bizi bizden alan şarkı geldi.. Demek ki oymuş bu yazı şarkısı. Otuz yıl öncesinden :)
İlk karanfil aldığımızda pek uzun ömürlü olmamıştı. Ben de bir daha almayayım diye düşündüm. Ama Can yine almış. Çiçekler gidip yeşillik kalınca hah dedim yine bitti bizimkilerin ömrü. Sonra bir kaç gün çok suladım onları. Aaa yeniden açmaya başladılar. Karanfillerle barışmamız böyle oldu.
Güller ve siklamenleri de sonradan tanımıştım. Zavallı gülüm ben beş senenin sonunda kızıp da onu dibinden budayana kadar cılız ve çiçeksiz beklemek zorunda kalmıştı :)
Siklamenler de balkona koymayı akıl edene kadar bir haftada gitmekteydiler :D
Neyse karanfillere dönersek. Sulamak dışında birşey istemiyorlar, karda kışta balkonda bozulmuyorlar, yıl boyu sürekli açıyorlar :) Nazlı da değil, bir boğumundan kopartıp toprağa sokuştur,tutar hemen. Fotoğrafta yer almayan uzun saplı pembe karanfillerim meselâ, çiçekçiden aldığım demetten bir iki tanesini toprağa dikmemle olmuştu. Ama onun çiçek mevsimi henüz gelmedi :)
Kokuları da cabası :)
Hepinize günaydın, karanfil kokulu bir güne açılsın sabahınız :)
Fırsat bulup yükleyebilirsem ada turu yaptıracağım size bugün, beni izlemeye devam edin anacım. Azzz sonra da dese miydim acaba :P
Hadi ben yürüyüşe gideyim, o kadar karardı ama yağmadı hava, kaçış yok, yürüyüciğiz. Yalnız bacaktaki selülitler bayağı azaldı heee. Yani eskiye göre, yoksam sütun gibi de değiller ama.
Ay tamam gidiyorum. Karanfilden selülite geçiş yapabilen abuk bloggırınızdan sevgiler :)
Hepinize günaydın, ilkbahar tazeliğinde bir haftaya açılsın sabahınız.
Bugün bir çiçek koklayın, bir ağacın gövdesine dokunun, bir kuş sesi duyduğunuzda durup dinleyin biraz, rüzgârı, güneşi, yağmuru hissedin teninizde, derin bir nefes alıp dünyaya gülümseyin.
Ve sizi bezdiren her türlü zorluğun gözünün içine bakıp fısıldayın :
Acımadı kiii, acımadı kiiii..
Biz de yeniden yeşillendirip kendimizi, kurudu derken çiçeklenebiliriz, hiç kuşkunuz olmasın :)
Sabah yürüyüş dönüşü güneş nihayet evleri aşıp süzülürken doğanın o eşsiz güzelliklerinin tadını çıkartıyorum.
Sitenin içine girdiğimde adımlarım yavaşlıyor, kafamdaki bütün düşünceleri atıp sadece o ana odaklanıyorum. Fotoğraf bile çekmeden duruyorum o sırada. (Bu sabah duramamışım gerçi görüldüğü üzere)
Hani hayat çok hızlı akıp gidiyor diyoruz ya. Aslında biz onu hiç dikkat etmeden harcıyoruz. Koşu bantında gibiyiz, sanki biraz dursak düşeceğiz.
Yemek pişirirken akşamı, akşam geldiğinde sabahı düşünüyoruz. Çocuklar yanımızdayken sessiz zamanı sessiz zamanlarda da çocukları düşlüyoruz.
Hiperaktif olduk iyice. Film izlerken telefonumuza göz atıyoruz, kitap okurken radyoya uzanıyoruz. Sizi bilmem ama ben eskiden saatlerce elimden bırakmadan okurdum sevdiğim kitapları şimdi sehpanın üzerinde elimde durduğundan fazla bekliyor.
Arada patlama noktasına geldiğimi hissettiğimde elime bir çay alıp balkona çıkıyorum. Kitap, dergi, telefon,tablet içerde kalıyor. Sadece ben. Ve milyon tane planları, düşünceleri, hayalleri de bırakıyorum. Sadece o an. Ağaçlar, kuş sesleri, çiçekler. Derin nefes alıp dinliyorum, izliyorum, duruyorum.
Beş dakika.
Deneyin bir.. Saati beş dakika öncesine kurun mesela, herkesin daha uyuduğu o sessiz anlarda kalkıp salona geçin. Sevdiğiniz koltuğa oturup evinizi seyredin. Ne giyeceğinizi, kahvaltıyı, işi falan düşünmeyin. Onlar beş dakika sonra devreye girecek. Sadece evinizi izleyin. Dışarıdan gelen sesleri dinleyin. Bir köşede kalmış oyuncağa bakın. Kaldırmayın, sadece bakın, görün onu. Evdeki hayat izine gülümseyin.
Sabah olmadıysa öğle tatilinde yemekten hemen sonra kahvenizi içerken yapın. Akşam yatmadan önce yapın. Çocuklar okuldan dönmeden önce yapın.
Beş dakikanın ne kadar uzun olduğunu göreceksiniz.
Hayatın ne kadar uzun olduğunu..
Sadece durun.
Siz yavaşlayınca zaman da yavaşlar..
Bu şarkı bütün duranlara gelsin :)
Hepinize günaydın.
Zamanı avuçlarınızda tuttuğunuz bir güne açılsın sabahınız.
Dün sabah önce bahçeye uzun uzun kahvaltı hazırladık. Tam filmlerdeki gibi kalabalık ve kahkahalar eşliğinde sofraya oturduk. Fotoğraflar çekildik.
Derken yağmur başladı. Hahaha. Keyfimiz kaçtı mı, hayııır.
Haydiii, bütün taşıdığımız eşyaları geri götürdük. Bir yandan da yiyoruz yalnız :) Eve girip kaldığımız yerden devam ettik.
Dört kız birbirimizi tanıdığımızda on yedi (hatta kimimiz on altı) yaşındaydık. On iki kişi olmuşuz geçen otuz yılda, çok şükür hiç ayrılmadık, her geçen gün çoğaldık.
Teşekkürler hayat..
Yağmurdan sonra biraz bahçede dolaştım. Evin sahibi Pastırma da bana mankenlik yaptı :) Lütfen masumca beklediği yere bakar mısınız :)
Hepinize günaydın.
Dostlarınızla buluşup kahkaha ve sevgi dolu zaman geçirdiğiniz bir haftaya açılsın sabahınız..
Bu hafta komik etiketlerime şöyle bir göz attım :)
Aklımdan geçen bilimum abudik konuyu şurda sıralamışım.. Gözlük numaramdan açken içeri almayan lokanta fikirlerime bir sürü alanda sizi aydınlatıyorum :)
Emine Bacı'nın reklâmsal yazısını tam on iki yıl önce şöyle cevaplamışım. Babababa geleceği mi görüyorum, nedir :D (Yazının altındaki Kürşad'ın yorumunu da okumayı unutmayın :)
Son olarak da cehennem işinin nasıl ucuza çıkacağıyla ilgili ilgili merciiye yazmış olduğum mektup var, işte şurada :)
Yürüyüş yaparken odaklamayı becerememiş olsam da üçüncü cemreyle baharın geldiğinin minik kanıtlarını sunarak bu yazıyı bitiriyorum :)
Hepinize günaydın.
Yüreğinizde bahar çiçekleri açan bir haftaya açılsın sabahınız. Böööğ bu da çok çiçek böcek oldu beaa :)
Yeniden alıyoruz :)
Ayaklarınız sıkı bassın, aklınız hızlı çalışsın ve yüreğinizin götürdüğü yere gidin..
E tamam, gidin dedim ama, eski yazılara link verdik o kadar. Oraya tıklayın felan ben ütü yapıcam şimdi.
Çılgın gürültülü bir gecenin ardından kalkmış bulunmaktayım. Trenin her dönüşü, duruşu, kalkışı ani silkelenmeler,gacırtılar gucurtular eşliğinde oldu ve ben her türlü sese uyandığımdan hepsinde gözümü açıp yaşasın trendeyiim diyerek gülümseyerek uykuya geri döndüm :)
Şu anda da bu manzalara bakarak gülümsemekteyim :)
Hayallerinize bir adım daha yaklaştığınız harika bir haftaya açılsın sabahınız :)
Fotoğrafları düzenleme işim ara ara bana baygınlık gelene kadar sürüyor. Dal,böcek, çiçek, sildiğim fotoğrafın haddi hesabı yok. Bu sırada hoşuma gidenleri de bir kenara ayırıyorum tabi.
İki sene önce gittiğimiz Erzurum'dan bu fotoğraf. Işık,gölge,ortamın sıcaklığı buzlu saçakların soğuğunu kesmiş.
Sabah çayını bu köşede içmek isteyenler gelsin.
Evet fotoğrafa bir de şarkı sakladım :)
Hepinize günaydın kendinizi zenginleştireceğiniz harika bir haftasonuna açılsın sabahınız :)
