Ortaya Karışık

En son kampımızı anlatayım diye bloğu açtım, bu fotoğrafları yükleyip yayımlamadığımı gördüm. Buradan başlayalım o zaman.

Akşamları kendime balkon keyfi hediye ediyorum.

Annemle sabah kahvaltısı kaçamağı. Mahalledeki Kirpi'nin bahçesi çok güzel.

Memleket halleri ve yangınlar iyice içimi yakınca kendimi yapboza verdim.

Havanın kırklara ulaştığı bir gün anneme yürümeyelim, sen bana gel dedim. Yapbozun başından kalkmadı saatlerce. 

Aynı gün akşam arkadaşımın bahçesinde çay keyfi yaptık.

Can'la Fenerbahçe 'ye gideriken. Neyse ayna karşısında düzgün gülümsemeye başladı :D

Bizimle gelen fotoğrafçı arkadaşımız olunca bol bol fotoğrafımızı çekti.

Doktordan dönerken koru keyfi. En sonunda kolestrol ilacına başladım. Gittiğim ikinci doktor da kesin başlamalısın deyince. Yediklerinle yaptıklarınla ilgisi olmaz, bu genetiktir, çocukların da baktırsınlar diye de ekledi.

Bilgehan'ın doğumgününden.

 

Diğeri bitince buna başladım. Sarılar ve mavileri nasıl bitirdim ben de bilmiyorum. Beni çok oyaladı.

Yaz içeceği reyhan şerbeti. 

The Hu konserine giderken. Can onların Yuve Yuve Yu larına bayılıyordu. Gitmezsek olmaz dedim.

Üzerimdekinin benzeri M&S da varmış. Bir kadının üzerinde görmüştüm instagramda. Can'ın ablasına yolladım fotoğrafını, bana ördü :) Şal gibi dümdüz örüp bir kenarını yaka bırakıp dikiyorsun. Bugün mevcut bir şalımın kenarını dikerek aynısının yazlığını yapmaya niyetliyim.

Şimdi siz bunu okurken ben diğer yazımı yazayım :)

Hu?

 

Can'ın her müzik açtığında bangır bangır dinlettiği grup gelince gitmemek olmazdı tabi. Metehan çalıştığı için gelemeyince Bilgehan'ın arkadaşı katıldı bize. Çok keyifli bir gece oldu. 

İyi ki Doğdun Bilgehan

Günü tartılma ile açtık. Bir süredir yediklerine diklat etmeye çalıştığı için sabahları tartılıyor. Görünen rakama mutlu olduk.

Pastaneden aldıklarım ve Kars'tan sipariş ettiğim peynirlerle kahvaltı yaptık .

Günü doğum günü çocuğu plânlamıştı zaten.

Öğlen anneannemizi de alıp Capitol 'e gittik. Buz Devri'nin ilk filmi oymuyordu sinemada. Film doğum günü çocuğuyla aynı yaşta. Onu izledik. Yine çok keyif alıp bol kahkaha attık.

Üzerine biraz dolaştık ve yemek yedik.

Ailece keyifli bir gün oldu.

Akşam bilgisayardaki fotoğrafları aktarırken şimdi beni yarım saat oyalaman lâzım anne dedi. Yapboz yapıyordum. Gel yanıma dedim. Gevezelik ederek parçaları birleştirmeye başladık. Annesinin yanında olmak çok iyi geliyormuş. Ay bi anne daha başka ne duymak ister .

Sonrasında bilgisayar takıp çıkartırken vida kaybetti. Babasıyla bir saat onu arayıp uğraştılar. 

Söylenip yakınamayacağım tek konu ailem diyen bir küçük oğluş. 

Kolay bir çocuk asla olmadın. Kolay bir genç oldun da diyemeyeceğim. Ama ne olduğunu bilen bir insansın. Bu önemli bir şey. İyi bir insansın aynı zamanda. Ne yazık ki dünya senin gibi bir insan için zor. Kurallar hayatını zorlaştırıyor. Çok zeki olman da ayrıca zorluyor. Ben ne kadar yardımcı olabiliyorum bilmiyorum. Sonuçta anne olmak melek olmak anlamına gelmiyor. Koştururken enerjim kalmayabiliyor, yetemediğim oluyor, çekemediğim oluyor. Sonra diyorum ki yaşama güven. 

Sen de güven oğluşum. 

Ve evet ben kendimi tamamen kaybedersem içiniz rahat bir şekilde bir bakım evine yatırabilirsiniz. Yazılı olarak da yaptım, tamam mı :D 

Karman çorman bir yazı oldu bu. Boş ver. Bırakalım dağınık kalsın.

Sağlıkla, huzurla, mutlulukla geçireceğin nice senelerin olsun.

Seni seviyorum.

Eee Nasılsınız ?

Öyle bir yazamama, okuyamama, izleyememe durumu içerisindeyim ki . Bir yandan da bu beni korkutuyor zira alzheimer ın dostu bu durum. Havada boşlukta asılı gibiyim. Onun ilacı, bunun doktor randevusu, diğerinin morali derken bir tek dansa tutunur olmuşum. Memleket de malum. Ağaçlara içim yanıyor diye düşünüyordum. Ama asıl oralara yapılacak olanlara içimin yandığını fark ettim. Ağaçlar geri gelir. Zaten çoğu küllerinden doğabiliyor ama bizde otel olarak doğuyorlar. İklim yasası, tutuklamalar, her türlü zırvalık da deli etti. Ben üzülüp sinirlendikçe kilolarım da aldı başını gitti. Onu ne yapacağımı çözmeye çalışıyorum zira rejim yapmak istemiyorum.

Tek bir minik gülümseyiş oldu hayatımda. Stray Kids konser biletim geldi. Taa Aralık ayında diğer konsere gidemezsem diye buna da almıştım bilet. Ama konser tam Can'ın ilaç aldığı günlere denk düşüyordu. O günler bir hafta hasta gibi oluyor, keyifsiz, midesi kötü. (Netekim bakınız bugün, tüm gün midesi kötü, eklemleri ağrır şekilde yattı )  Bırakıp da gidemem diyordum. O , tarihi öteleriz dediğinde olmaz demiştim. Evelsi gün doktora gittik. Bir sonraki tahlilleri verirken ben olmayacağım o geldiğinizde dedi. Tatile gidiyormuş. Siz dönünce gelelim o zaman dedik. Ve ilaç günü benim döndüğümün ertesi gününe kaydırıldı. Bazen hayat bana böyle tatlı ayrıcalıklar yapabiliyor. Öyle anlarda birilerini mutlu etmiş olmalıyım ki beni mutlu ediyor diyorum. 

Balkondaki begonville uğraşmak da danstan sonraki  tek uğraşım. Ama bitler benden inatçı çıktılar. Ne kadar ilaç, arap sabunu, zerdeçal varsa sıktım ama ııh. Geçen sene her yerini budarken üst kattakiler kesmemişler kendi kısımlarını. Baktıkları da yok. Oradan yeniden yayıldı diye düşünüyorum. Dün kestirdik kapıcıya. Balkonumun tavanındaki dalları da kestik. Onları çok seviyordum ama boyun fıtığım o dallara ulaşmaya çalışırken pek mutlu olmuyordu. Neyse, bana üç beş dal kaldı. Çiçekler döküldü. Zira yapraktaki bitleri temizliyorum elimle tek tek ama çiçeği sarınca onlar temizlenmiyor. Videoda kalan son dallar, buhurdanlık ve çayımla bu akşam keyif ânım var.

İşte böyle. Kendime bir çelınc yapsam da her gün yazsam ne güzel olacak aslında. 

Tatilden Kalanlar

Bu da değişik bir aile tatili olmuş oldu. Metehan tekne turunda arkadaşlarıyla, Bilgehan evde arkadaşlarıyla, biz de Makri'de baş başa :) Herkes mutlu . 

 

Bu Fotoğrafımı Çok Sevdim

Kendim diye demiyorum selfi çekmede bayağı ustalaştım doğrusu.

Bu hafta Can'ın ilaç haftasıydı. Evse ve sakin geçti . Bana da iyi geldi doğrusu. Bol bol dans videosu çektim. Yattım. Tembellik yaptım. Ve açık büfe gibi sofralar hazırladım ki yesin birşeyler. 

En son pet sonucumuzda bir iyileşme görülmedi. Canımız sıkıldı biraz. Doktora göre kötüleşme olmaması bile güzel. 

Sonucu aldığımız akşam arkadaşlarımızla buluştuk. Bizi hiç yalnız bırakmayan arkadaşlarımız olması öyle büyük bir nimet ki. 

Neyse bu keyifsiz dönemi da daha keyifsiz savaş haberlerini izleyerek atlattı Can. Savaş pilotu gözüyle her akşam saatlerce inceledi, yorumladı. Kafası dağıldığı için savaşa bile minmettar olmuş olmaktan utanıyorum ama öyle oldu.

Bu akşam annemi kardiyoloğa kontrole götüreceğim. O arada kendime de randevu aldım. İki sene önce kolestrol ilacı verdiydi bir doktor, tabi hocam deyip ilacı almadan çıktıydım. Göya zayıflayıp sağlıklı yaşayıp atlatırım diyordum. Zayıfladıydım da ama geri aldım son aylarda, bişi değişmedi :D

Yalnız doktor akşam altıda başlıyor muayeneye. Akşama kadar napıcaz bilmem.

Neyse , ben size keyifli bir dans ile veda edeyim. Bunu bütün her yere yetişmeye çalışan kadınlar için yaptım.

Bir Tatile İhtiyacım Var

 Can'a dedim ki sanırım fazlasıyla sosyalleştim yedi sekiz aydır. Benim artık sakin, daha önce görmediğim, kimseleri tanımadığım, sere serpe dolaşıp plân program yapmak zorunda kalmadan kafamıza göre takıldığımız bir tatile ihtiyacım var. 

Tabii ki kriterleri beş defa saymak zorunda kaldım zira saydığı seçenekler karşılamıyordu onları.

Sevdiklerime vakit ayırmayı, onlarla birlikte olmayı tabii ki çok önemsiyorum ama şu aralar sadece var olmak istiyorum, hiç bir şeyin parçası olmadan , sadece var olmak. 

Bir kaç gün kaçmak bana çok iyi gelecek. Ama hayalimdeki bir kaç günü bozdu plânlarıyla, şu an yine belirsizlik var. Ve ben artık belirsizlikten çok yoruldum. 

Taze Çekilmiş Fotoğraflar Eşliğinde Şarkı Falı