7 Mart 2017 Salı

Bu Sabah Havada Çocukluğum Kokusu Var

Hani yataktasındır, uyanmış ve mutfaktan gelen sesleri dinlersin. Annen bir türkü söylüyordur, tabak çatal seslerine karışıyordur türkü. Yatak sıcacıktır, ekmekler kızarmıştır. İşte o koku.

Hani sofradadırsın. Çayın paşa çayıdır. Gözlerin yarı açık bir yudum alırsın. Ekmeğine yağ reçel sürülmüştür. Daha ısırmadan gelir burnuna, annen pişirmiştir hormonsuz çileklerden,  işte o  koku..

Hani sırtında çantan elinde beslenmen yola düşersin. Bütün çocuklar da senin gibi yola düşer,henüz servis icad olmamıştır. Gökyüzü aydınlanmıştır yavaş yavaş, kuş sesleri cıvıldamaktadır. Sokağın birinde görmediğin bir gül karşılar seni,  işte onun kokusu.

Hani sınıfa girersin. Kara tahta, tepeşirler. Kenardaki askıya el örügüsü hırkanı asarsın. Hemen üzerinde mevsimler panosundaki kardan adam göz kırpar sana. Atatürk bakıyordur karşıdan. Gürültü ve koşuşturma arasında öğretmen gelir ayağa kalkarsın. Bir arkadaşın bir dal mimoza getirmiştir,  onun kokusu.


Kantinde üç çeşit bisküvi bir çeşit kaşarlı tost vardır. Beslenmene salam sucuk koymaz annen, muz koymaz, alamayan vardır canı çeker diye. Kekten bir dilim de öğretmenine ayrılmıştır. Sıralara serilir renk renk örtüler. Birisi elma çıkartır, üzeri mumlanmamıştır henüz, eteğine sürüp parlatır, ısırır kocaman, işte onun kokusu.

Eve dönersin koşa koşa. Ah çanta bir yanda sen bir yanda. Kurdelen düşer, cebine koyarsın. Bir arkadaşınla vedalaşırken sokağın iki ucundan bağıra çağıra konuşursun. Yerde bulduğun gazoz kapağını alırsın hemen. Kapıyı açar annen. İşte o ev kokusu.

Yumurta kırar hemen yağda, ekmeği banarsınız karşılıklı. Meltem ne yapmış, Özlem hangi kalemini kaybetmiş, öğretmen kime aferin demiş anlatırsın bir taraftan. Hayatının en mutlu çağında annene bakarsın, ne kadar güzel olduğunu düşünürsün, işte o anne kokusu.

Kardeşin peşinde geziyordur. Ödevini bitirince onun yanına gidersin. Sandalyeleri ters çevirip arabacılık oynarsınız biraz. Sonra üzerlerine pike serip ev yaparsınız. Bir pötibör bisküviyi suyla itinayla ezip özel yemek yaparsın, yersiniz karşılıklı, sütle karışık bol öpmelik kardeş kokusu.

Akşam baban gelir, kapıda karşılarsınız. Sofra hazırdır, hemen hep beraber oturursunuz karşılıklı. Sohbetler, kahkahalar..Yatmadan önce öpersin babanı. Saçını okşar, yanağından makas alır, sımsıcak bakışlarıyla sarar, işte o baba kokusu.

Bu sabah havada çocukluğum kokusu var.

Doya doya içime çektim özlemle...

20 yorum:

  1. günaydın Handan. ağlattın beni:(((((
    Çenebaz

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Günaydın Çenebaz, özlemle hatırladığımız,hatırlarken gözlemizin dolduğu bir geçmişe sahip olmak da bir zenginlik sanırım.Kokular burnumuzdan hiç gitmesin arkadaşım.

      Sil
  2. GÜNAYDIN... Çok güzel bir yazı olmuş. Hepimiz zaman zaman buram buram kokularla, damakta kalan tatlarla çocukluğumuzu özlüyoruz. O özlem değil midir ki hayatımıza renk katıyor, anlam katıyor...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Günaydın Makbule Hanım :) Hatırlayıp hüzünle karışık özlem duymayı seviyorum. Hatırlayıp özlem duyduğum hatıralırım olmasını da :)

      Sil
  3. Günaydın... Duygulandırdın beni, ne güzel yazmışsın öyle..
    Çocukluğum, bir kır köyünde geçti benim.. yemyeşil harman, otlanan inekler ve koyunlar.. Özlem sardı yine dört bir yanımı.
    sen bir kitap yazsan diyorum..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Günaydın Kerime. Senin çocukluğun da ne güzel yerde geçmiş :)

      Kitap beceremem gibi şimdilik ama bir hikâyeye başlayacağım yakında :)

      Sil
  4. Günaydın canım , ne güzel yazdın sen öyle

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Günaydın Nesrin teşekkür ederim canım :)

      Sil
  5. Ooo,çok güzel oldu,bir yandan da çok fena...Gözlerim buğulandı,ağlamayayım diye tutuyorum kendimi,ay zaten yakını az görüyorum Handan,gidip sigara içeceğim şimdi,ooofff of.....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir tane de benim için yak bari Sevda:)

      Sil
  6. Ahhhhhhhhh
    Any:)

    YanıtlaSil
  7. Çocukluk.
    İnsanın büyümek için zamanı kovaladığı, büyüdüğünde ise hasretle geri dönmek istediği.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öyle Küçük Mucizelerim :)

      Sil
  8. Çok güzel yazmışsın, bana da annem öğlenciyken yumurta kırardı okula giderken daha yemek yetişmezdi çünkü o saate:))hep yumurta yer giderdim:) kalemine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne lezzetliydi o yumurta Müjde :) Teşekkürler canım.

      Sil
  9. Bayıldım yazdıklarına, cümlelerin beni benden aldı resmen. Tam da böyle hissettiğim anlar var benim de ve çok kıymetliler cidden.

    YanıtlaSil