6 Mart 2015 Cuma

Biz de her sabah erkenden eşlerimizi yolcu ederiz gülümseyerek. Gün boyunca neler olabileceğini hiç getirmeyiz aklımıza. Zaten o kadar şevkli, o kadar mutludurlar ki yaptıkları işten, gerisi önemli olmaz.

Çocuklarımız küçükken her yeşil tulumluyu babaları zannederler uzaktan :) Gökyüzündeki her uçakta babamız uçuyordur. 

Hiç getirmeyiz aklımıza kötü şeyler. 

Ta ki gerçekleşinceye kadar.

O zaman düşen uçağın içinde hepimiz yer alırız sanki. Sevdiklerimiz, umutlarımız, hayallerimiz, hepsi o uçaktadır...Hayatın nasıl da "bir varmış bir yokmuş"tan ibaret olduğunu herkesten çabuk öğreniriz...




Onlar şimdi en sevdikleri yerdedirler ihtimal. Öyle olmalı ...

Bizler de yarın sabah hiçbirşey yokmuş gibi gülümseyerek yolcu edeceğiz babalarımızı yeniden...


Not: Bizim babamız artık askeri uçakta değil ama dile kolay yirmi sene oradaydı.


Not 2: Dört yıl önce yazmışım bu yazıyı, düşen uçaklarla içimiz acıyınca yeniden yayımladım.

7 yorum:

  1. canım sen geldin aklıma ilk
    sonra şehit olan kardeşlerimizin eşleri, anaları, babaları , kardeşleri, evlatları ,....

    Ne bilim ne diyim şimdi ben ne diyeyim

    any:)))

    YanıtlaSil
  2. öyle bir yazmışsın ki,küt diye oturuverdi.

    YanıtlaSil
  3. ooooff... oooff... sevgiler...

    YanıtlaSil
  4. Basta esin ve tum pilotlarimiz tum babalar .
    ..hepsi Allaha emanet olsun....Allah sabir versin ailelere


    YanıtlaSil
  5. Her gittiği yolculuktan Allah kazasız belasız, sağ salim evine sizlere dönmek nasip etsin.

    YanıtlaSil
  6. şehitlerimize allah rahmet eylesin, tüm pilotlarımıza da sağ salim evlerine dönmek nasip etsin
    Çenebaz

    YanıtlaSil
  7. allah sabır versin..çok üzüldük..

    YanıtlaSil